puk

Het wachten is begonnen

2011-02-28T15:32:00.002+01:00

Na een prachtige rit met de bus door de immens grote stad Bangkok, waarin alle contrasten maar weer eens flink duidelijk werden, ben ik inmiddels op het vliegveld. Aan het wachten... Gelukkig kon ik al gelijk de tas in checken, en was ik daar vanaf. Vervolgens gelijk door de douane, en in het duty free gedeelte zit ik nu heerlijk comfortabel in een luxe sofa :-) Het kan erger!

Eerst nog even een beetje rondgelopen, maar als je wilt kun je hier uren slenteren. Het is groot genoeg. Net nog even een flesje water gescoord, en inmiddels de laptop op schoot. Het wachten is begonnen.

Met een traan en een lach laat ik Thailand dadelijk achter me. Een waanzinnig land, zalig eten, een prachtige natuur, het heeft hoe dan ook mn hartje wel een beetje gestolen. Zelfs t gekke en overdrukke Bangkok. Na weer een ervaring rijker, een fantastische tijd, een geweldig avontuur vol indrukken en levenslessen, zet ik morgen eindelijk weer voet op Nederlandse bodem! Hoop jullie snel te zien :-)

-xoxo-
P

Aftellen!

2011-02-28T10:08:00.002+01:00

Potverdikkie, het gaat nu hard! Net uitgecheckt en nog snel even langs het internetcafe. Moet de tijd toch nog even zien te doden. Maar dat gaat zeker lukken :-). Zo eerst nog even een kaartje scoren voor de bus naar het vliegveld, en dan gaat het wachten en aftellen echt beginnen!

De afgelopen dagen zijn voorbij gevlogen. Heb nog onwijs veel gedaan, maar gelukkig ook lekker bij het zwembad gelegen, even lekker chillen en in de relaxing modus. Daar het hier zo'n 36 tot 38 graadjes is, is een kleine break af en toe wel even lekker. Dus heb hier en daar ook wat geshopt, op de Koh San Road :-) echt een beleving op zich. Overal kleine kraampjes met vanalles en nog wat, en echt ruimte om er tussen door te lopen is er eigenlijk niet. Verder naar de weekendmarket geweest, ja het was hier immers weekend, dus erg leuk om ook eens geweest te zijn. En verder nog een korte thaise kookcursus gevolgd, nog meer van Bangkok gezien, en vooral geprobeerd wat bij te komen van alle drukte. Al betekende dat simpelweg lekker vroeg naar bed :-).

Nog even en dan ga ik richting het vliegveld. Hoe wel ik enigzins laat ben uitgecheckt, heb ik nog tijd zat over, maar ach, ik vermaak me er zeker wel. Wachten, inchecken, meer wachten, aftellen, boarden, vliegen, tussenstop en meer wachten, weer boarden, weer vliegen, en dan.....

Vanacht vlieg ik eerst naar Dubai, dus hopelijk kan ik in het vliegtuig een beetje slapen. Dan een tussenstop van een aantal uur, even de benen strekken zullen we maar denken. En vervolgens vlieg ik door naar Dusseldorf waar Sjak me komt ophalen! Hopelijk nog meer slapen, en valt de jetlag mee. Dan is het eerst even zussentijd in Utrecht, en wellicht kan ik Tom overhalen voor een potje Kolonisten ;-) en rij ik een paar dagen erna eerst even richting Schiphol! Nee, niet om weer weg te gaan, maar als welcome back kers op de taart, mag ik een week lang in de BMW rijden, maar hebben Sjak en Tom natuurlijk wel even een lift nodig. Tja, daar zeggen we geen nee tegen natuurlijk. En daarbij, ze hebben nog wel wat ritjes vliegvelden tegoed haha ;-).

Het weekend zit verder ook al volgepland, en staat er meer zussentijd op het programma. In Hellevoet, en kan ook niet wachten om Mathijs en Evelien te zien! Daarbij is het ook nog eens carnaval, dus ik val met mijn neus in de oppasboter. Volop leuke dingen, maar ben er klaar voor. Vervolgens wordt het daarna wel tijd om richting Texel te gaan. Pas dan is het home, sweet, home.

Ik kijk er naar uit! Tot snel allemaal!
Sa-wat-dee-ka vanuit Thailand
dikke kus

Bangkok

2011-02-26T02:58:00.003+01:00

Ik ben in Bangkok! Na gisteren in de ochtend met de boot naar Chumpon te zijn gevaren, volgde een lange trip met de bus naar Bangkok. Maar ik ben er :-) Heb heerlijk geslapen, en zit nu even lekker in een internetcafé met, ja hoe kan t ook anders, een lekker zakje vers fruit.

De reis per bus was lang, maar prima te doen. Eigenlijk vanaf Chumpon tot aan Bangkok zelf, was alles groen om ons heen. Een prachtige natuur, volop groen, mooie rivieren, en tussendoor een kleine stop bij een typisch thai's stalletje. Gelukkig hadden ze ook gewoon fruit, want al die gedroogde insecten en dingen....... daar waag ik me toch maar niet aan haha. Langzaam aan kwamen we dichterbij Bangkok en de mooie natuur maakte plaats voor hoge flats, vooral heel veel verlichting, billboards en werd het overduidelijk dat we de stad binnen reden. Toen duurde het niet lang meer en was ik bij aankomst in Bangkok blij om eindelijk in mijn hotelletje te zijn. Het eindpunt was aan de Koh San Road, niet heel erg ver lopen naar het hotelletje. Na het inchecken snel de tas gedropt en nog even een klein hapje gegeten. Vervolgens lekker douchen en naar bed. Een zacht (!) bed. Wat een verschil. Ik heb dan ook lekker kunnen slapen slapen!

Vandaag heb ik weinig plannen. Bangkok is niet meer heel erg onbekend, en afhankelijk van het weer ga ik zo even op pad. Even aan de wandel, misschien nog even op de fiets. Eens kijken op de weekendmarket, en ongetwijfeld kom ik dan nog langs wat tempels welke ik nog niet heb gezien. Wellicht een beetje shoppen, en als de zon wat doorbreekt nog even chillen op het dak. Lekker bij het zwembad. Even lekker bijkomen :-) Ik voel nu pas langzaam aan hoe moe ik eigenlijk ben...

Klaar voor de reis

2011-02-25T02:12:00.003+01:00

Met een prachtige zonsopkomst vanmorgen, tja was immers toch vroeg wakker, zag ik de eerste boten uitvaren. Nog even een kleine wandeling over het strand gemaakt, starend naar het water, ondertussen smullend van de verse ananas. Het is zover, vandaag verlaat ik Koh Tao.

De tas is gepakt, alles staat klaar en dadelijk even naar de pier het ticket bevestigen. Dan vaar ik vanaf Koh Tao eerst met de boot naar Chumpon, om vervolgens met de bus naar Bangkok te rijden. Een lange reis, maar heb er zin in!

Op naar Bangkok :-)

Puur genieten!

2011-02-24T11:57:00.003+01:00

Vrije dagen gaan altijd veel te snel voorbij. Ze zijn om voor je er erg in hebt, en de tijd lijkt gewoon weg sneller te gaan dan anders. Zo ook mijn afgelopen 2 dagen. De laatste volle dagen hier op Koh Tao. Een nog beetje onwerkelijk gevoel.

Gister werd ik al vroeg wakker, hoewel er dit keer geen wekker op me wachtte. Maar ja, het ritme zit er nog in blijkbaar. Maar goed, vroeg wakker dus een extra lange dag zullen we maar zeggen. Eerst even lekker een ontbijtje gehaald, en heerlijk vers fruit. Toen op naar de bank, en eenmaal thuis lekker op het balkonnetje gegeten. En tja, een paar uur strand konden natuurlijk ook niet ontbreken, dus nog tot halverwege de middag lekker van het zonnetje genoten. Beetje gelezen, vooral heel veel liggen doezelen, en wat aan het kleurtje gewerkt. Daarna nog een klein beetje op internet gezeten, wat nieuws gekeken en vooral lekker vroeg naar bed.

Vandaag begon niet heel veel anders. Lekker op het gemak wakker geworden, rustig aan gedoucht enzo, en vervolgens naar het resort. Daar had ik immers nog een heerlijke thai royal massage tegoed. En ik moet zeggen dat heerlijk in dit geval nog best een understatement is. Lekker, fijn, ontspannen, ik weet niet welke woorden ik moet kiezen, maar top was het zeker. En dan in zo'n omgeving..... met dit uitzicht.....

Morgen laat ik Koh Tao achter me, en heb ik nog een paar daagjes Bangkok voor de boeg. De dagen tikken weg en de reis naar huis komt dichter en dichterbij. Tijd om mn tas te gaan inpakken.

Thailand heeft zeker een geweldige indruk achtergelaten, Koh Tao heeft me in vele opzichten sterker gemaakt. Langzaam aan vallen er weer wat puzzelstukjes op zijn plek. Een grote tas vol prachtige herinneringen gaat weer mee, een super ervaring rijker. Op bepaalde manieren weer veel geleerd, en dit keer ook met name over mezelf. Absoluut weer een tijd om nooit te vergeten.

Het is mooi geweest zo. Nog even genieten van de laatste mooie momenten, en uitkijkend naar wat komen gaat. De zon gaat hier onder, en ik zit te bedenken hoeveel zin ik heb om weer terug te komen, beseffend wat een bijzondere en lieve mensen ik in mijn leventje heb. Een geweldige familie, waanzinnige vrienden en prachtige mensen die op me wachten. Ik voel me goed, ik voel me sterk, en kijk uit naar het moment jullie allemaal weer te zien en om me heen te hebben!

Tot snel :-)

Het werk zit erop!

2011-02-22T15:29:00.002+01:00

Tijd voor ontspanning :-) Vandaag voor het laatst gewerkt, en morgen sinds lange tijd weer eens geen wekker die me wekt. Maar tijd voor even helemaal niets moeten, niks hoeven en vooral gewoon even keihard chillen. Hoewel dat niet helemaal waar is, maar de gedachte is leuk!

De afgelopen weken waren pittig, en af en toe dan ook even flink doorbijten. Bikkelen. De energie vloeide weg, maar tegelijkertijd denkend aan wat komen gaat, geeft dan op de een of andere manier toch ook wel weer een boost. Niet dat je opeens energie voor tien hebt, maar net genoeg om telkens weer door te gaan. En als je eenmaal weer op gang bent... Het voelt nu dan ook nog een beetje raar, en onwerkelijk bijna als ik bedenk dat ik ten eerste morgen heerlijk vrij ben, en de dagen daarna ook.

Vandaag was wel een heerlijke dag om mee af te sluiten. Ik stond ingepland voor de boot in de middag, het zonnetje kwam af en toe door, en de duikplekjes helemaal prima. Verder gezellige gasten, en 2 heel relaxte duiken gemaakt. Helemaal top! Maar ja, nu zit het erop!

De komende 2 dagen zijn de laatste op Koh Tao, en dan reis ik vrijdag eerst weer richting Bangkok. In de ochtend met de boot naar Chumpon, om vanuit daar dit keer met de bus naar Bangkok te rijden. Een mooie afsluiting om overdag nog iets anders moois, van het werkelijk prachtige Thailand, te zien. Vervolgens heb ik dan weer een paar dagen in Bangkok, zelfde hotelletje aan de Koh San Road, en vlieg ik daarna naar huis! Home, sweet, home.

Zover is het echter nog niet. Eerst zoals gezegd nog 2 daagjes genieten op dit prachtige eilandje in de golf van Thailand. Morgen dan ook eerst eens even op het gemakje een ontbijtje scoren, vervolgens even bij de bank checken hoe de koers is en wat geld omwisselen, en daarna nog even heerlijk naar het strand. Lekker bij het resort, waar tevens nog een massage op me wacht. Die heb ik immers vorige week van 2 gasten gekregen als fooi. Leuk toch!? En ik moet zeggen dat ik er best eentje kan gebruiken haha, en wellicht een mooie afsluiting van de dag. Hopelijk met het zonnetje erbij, het kan erger ;-).

Het aftellen gaat nu langzaam beginnen. Eerst op naar dromenland!

Still alive and kicking! :-)

2011-02-13T14:52:00.005+01:00

Tja, in dit geval is geen bericht gewoon goed bericht hoor! Het is immers al weer enige tijd geleden dat ik even rustig achter mn laptopje ben gekropen voor een update. De internetverbinding is ook niet altijd even sterk, en soms moet je gewoon even tijd ervoor vrij maken. En dat schiet er nog al eens bij in. Oeps! Maar goed, zo als ik al zei, geen bericht is goed bericht en alles gaat net als bij jullie wellicht, gewoon zijn gangetje. Elke dag nog steeds lekker aan het werk, hoewel soms hollen en stilstaan, is het nu lekker druk! Uit alle landen komen ze vandaan, en ja natuurlijk ook uit Nederland zou ik haast zeggen.

Nederlanders kom je werkelijk echt overal tegen. Al stond ik wel even heel raar te kijken toen laatst 2 texelaars voorbij kwamen lopen bij het resort. Met een t-shirt van het eiland aan, strandpaviljoen paal 21, dat trekt dan toch de aandacht. Blijken het ook nog eens kennissen van mijn ome Jan en tante Vroon. En laten het dan toch ook nog eens duikers zijn :-) Dus zeker een paar erg leuke dagen met ze gehad. Bij deze dan ook: Jan en Ilonka........BEDANKT! Kom snel een bakkie halen op het strand.

Verder heb ik eigenlijk niet heel veel spannends meegemaakt. Lekker aan het werk elke dag, veel aan het duiken, al zou ik soms wel wat extra uurtjes in de dag kunnen gebruiken voor wat extra slaap haha, dat terzijde. Maar ach, het zonnetje schijnt volop, het kleurtje komt langzaam op niveau, en het water is werkelijk waar Heerlijk. Ben in een prachtige omgeving, met adembenemende natuur, met een heerlijk rustig gelegen bamboohutje, werkend op dit plekje:

Wat wil ik nou nog meer.....

Even helemaal niets

2011-01-20T10:10:00.009+01:00

Eindelijk een dagje vrij! Goh, en wat kun je daar aan toe zijn. En hoewel het plan dan ook was om vandaag vooral zo weinig mogelijk te doen, het liefst eigenlijk gewoon even helemaal nix, ben ik druk doende geweest met verhuizen. Gelukkig niet zo grootscheeps, want wie weinig bij heeft, verhuisd makkelijk. En heel ver hoefde ik ook niet te lopen en te sjouwen, want op slechts 20 stappen naar beneden van m'n stenen bungalow, ben ik inmiddels ingetrokken in een misschien nog wel vele male schattiger huisje. Een heel lief, nog kleiner, echt bamboo hutje. Maar nog wel steeds in dezelfde omgeving, tussen de palmbomen en cocosnoten, en ook nog steeds met een warm water douche (welke zelf ruimer is dan de vorige!) een prima formaat bed en wi-fi. Inmiddels het hutje weer ingericht, hangt de handwas te drogen, en is alles aan kant. Knus, heel klein, maar ook heel fijn!

Met de laptop op schoot, in de relaxte ligstoel op het balkonnetje, zal ik eens kijken hoe snel en makkelijk de woorden uit de vingers komen. Het is immers hoog tijd voor een update! Al heb ik niet echt heel veel anders gedaan dan duiken, duiken en nog meer duiken. Werken dus haha, met lange dagen, waarin ik heel veel bubbeltjes blaas en mensen (hopelijk) blij maak :-) Het is misschien moeilijk voor te stellen, maar zonder gekheid is dit momenteel wel een beetje het leventje hier.

Afhankelijk of ik op de boot sta ingepland voor de ochtendtrip, begin ik om 06.20 dan wel 08.50 en is het zelden dat we de shop rond 18.00 kunnen sluiten. De strandhut sluit welliswaar om 18.00 maar in de shop zelf is altijd nog genoeg reuring, en is het altijd even kijken wat de volgende dag ons gaat brengen. Hoe drukker, hoe beter! De ene keer op de boot, de andere keer op het strand, soms maar een enkel duikje, of zelfs even helemaal geen, dan wel 4 op een dag. En of het nou gidsen is of een cursus draaien..... er is afwisseling genoeg. En af en toe een nachtduik, om niet te vergeten. Maar die zijn waanzinnig leuk en mooi om te doen. Kortom een beetje hollen en/of stilstaan.

De afgelopen weken heb ik naast wat cursussen gedraaid te hebben, ook veel kunnen gidsen. Een aantal keren zelfs duikers bij me gehad die vooral erg hielden van video- en foto's maken, dat ook ik de kans maar heb benut de camera eens mee te nemen. De onderwaterwereld hier is immers weer totaal anders dan alle plekken waar ik al geweest ben, en/of gewerkt heb, met een eigen charme, nieuwe maar vooral andere dingen om te zien. Al heb ik de afgelopen weken wel dusdanig veel in het water gelegen, met ook regelmatig de vroege trip, dat een vrij dagje nu toch wel erg lekker voelt. Even een dagje zonder bubbels. Maar natuurlijk, zoals eigenlijk altijd, veel sneller voorbij dan alle andere. Te snel! ;-)

It's a hard life living @ koh tao

2011-01-09T09:53:00.005+01:00

Ja, hier zijn ze dan eindelijk! Een paar foto's van mn bungalowtje, rustig gelegen in de heuvels van Mae Haad, tussen de palmbomen en cocosnoten, op loopafstand van het dorpje EN werk.
Is het geen plaatje?

Klein maar fijn, en groot genoeg! Met een balkonnetje, groot bed (alhoewel t even wennen was wat betreft de matras), douche met warm water, koelkast en de luxe van wi-fi (hoewel de connectie niet altijd even goed is haha). Kortom, alles wat ik nodig heb :-)
I guess it could have been worse.....

Happy New Year! :-)

2011-01-01T07:26:00.008+01:00

Zittend op het strand van Mae Haad, Koh Tao - Thailand, kijkend naar de opkomende zon, is ook in NL het nieuwe jaar inmiddels begonnen. Ik staar naar de zee, de bewegingen van het water en geniet van de prachtige omgeving en de geweldige natuur. Hoewel het water m'n in het zand geschreven wensen en dromen tegelijktijd weer teniet doet, denk ik even aan thuis. Aan m'n familie, m'n vrienden en de bijzondere mensen in m'n leven. Af en toe komt er een smsje binnen en besef ik even hoe ver weg ik ben. Maar tegelijkertijd dat waar ter wereld ik ook ben, er altijd mensen aan me denken. Dat doet me goed! Het voelt fijn om zo, alweer een nieuw, jaar te beginnen.

Ik denk terug aan alle mooie herinneringen die 2010 achterlaat, en ben benieuwd wat 2011 gaat brengen. Hopelijk heel veel goeds, en wordt het een mooi jaar voor iedereen, vol liefde, in goede gezondheid en waarin meer dromen uit zullen komen.

HAPPY NEW YEAR!

xoxo

Iets heel anders dan een witte kerst!

2010-12-26T14:51:00.008+01:00

Met dit waanzinnige uitzicht vanaf mn balkonnetje, kijkend naar het vuurwerk
wens ik iedereen een hele fijne kerst!

Heel even mis ik de warmte van thuis...

Het vervolg van de reis naar en aankomst op Koh Tao volgt een dezer dagen, maar ben veilig en wel aangekomen, inmiddels al volop aan het werk en gesetteld in een knus bungalowtje in de heuvels van Mae Haad.

Ik ben er bijna, ik ben er bijna, maar nog niet helemaal...

2010-12-23T00:34:00.003+01:00

Ja je komt nog es ergens, denk je dan. Al kom ik op veel plekken momenteel, ik ben nog steeds niet op Koh Tao. Wel redelijk suf! Gebroken, moe, en leeg maar inmiddels wel weer helemaal opgefrist lig ik op bed. Wat kan dat soms toch heerlijk zijn. Zeker na alle bus, trein en vliegtuigstoelen ben ik wel toe aan een nachtje lekker slapen. Oh en die harde, oncomfortabele vliegveldstoeltjes cq bankjes niet te vergeten! De afgelopen dagen zijn een groot avontuur geweest...en dus nog steeds. Het leek allemaal zo makkelijk haha.

Ik ben op Koh Samui. Vanaf het vliegveld een leuk hosteltje kunnen vinden, en neergeploft. Niet al te ver van het vliegveld (dat hoor ik nu ook wel haha) en redelijk dicht bij de pier. Hoewel ik eerst natuurlijk wel even netjes heb ingecheckt, betaald, en alvast de boottrip voor morgenochtend geboekt, lig ik nu onderuit gezakt. Even snel het internet gebruikt voor wat laatste updates, en zo dus lekker slapen. Je zou bijna denken dat er nu weinig meer mis kan gaan, toch?

Maar goed. Het begon allemaal maandag. Tuurlijk deed ik er zondag vanwege de sneeuw wel langer over om in Utrecht te komen, maar dat was te verwachten, en voorspeld. Ik had geen haast en ook de tijd genomen om er uiteindelijk via een aangepaste route te komen. Vanaf Amsterdam CS met de metro richting station Holendrecht, en overgestapt op de bus. Door allemaal dorpjes waar je nooit komt, alles even mooi bedekt door een witte laag sneeuw. De bus zou tot Utrecht CS rijden, maar ja als er vervolgens geen bussen gaan, en CS nagenoeg onbereikbaar was het veel praktischer in Breukelen uit te stappen. En daar kwamen Sjak en Tom me ophalen. Toppertjes. Zoals altijd nog even lekker in de watten gelegd, heerlijk gegeten en nog gezellig een potje kolonisten gedaan, al kon ik net niet winnen.

Maandag prima op Schiphol gekomen, weliswaar met de auto (again thanx sis!) want de NS was nog niet helemaal back to business, en de bussen nog helemaal niet! Vervolgens ingecheckt, paspoortcontrole, beetje rondgehangen bij de duty-free winkeltjes en vervolgens geboard. Dat duurde weliswaar wat langer dan gepland, maar er leek geen vuiltje aan de lucht. Het was druk, en een vol vliegtuig. Dat de vlucht ook niet langer dan 2,5 tot 3 uur zou duren, zou geen problemen moeten geven voor de aansluiting in Moskou naar Bangkok. Daarbij was het ook nog met dezelfde vliegmaatschappij, dus weinig zorgen dacht ik zo. Echter toen we eenmaal in het vliegtuig zaten, riempjes vast, stoelen recht, tafeltje voor je ingeklapt..... bleven we toch wel verdacht lang aan de gate staan. Hmmm, ach een half uurtje zou niet zo erg zijn. Had immers genoeg tijd om over te stappen. Totdat je nog langer aan de grond blijft staan, je langzaam gaat rekenen met het tijdsverschil en tot een tijd van aankomst komt die toch wel akelig dichtbij de tijd van aansluitende vlucht komt. Dat wordt even flink de pas er in, of zeg maar gerust: RENNEN!

Ja, en dan kom je bij een dichte terminal!?!? Hoe raar is dat. Nou in Moskou in dit geval helemaal niet raar! Inmiddels denk ik vaker feit dan uitzondering. Maar goed, voor dat ik nog door de paspoortcontrole kon, om vervolgens richting gate te haasten, werd ik tegengehouden. Met nog een aantal reizigers, ook op weg naar Bangkok. Allemaal met de tong op de knieën. Tja kan gebeuren, denk je in eerste instantie. Tot dat je over de intercom hoort, dat voor de vlucht SU553 de gate opengaat, en er geboard kan worden......... Heel frusterend, zeker als je half uur later, nog steeds op dezelfde plek staande, de last call voor diezelfde vlucht hoort. Maar ja, als je geen russisch spreekt, te vriendelijk lacht en vraagt om hulp, kom je helemaal nergens! Naar blijkt. Wie we ook aanspraken, wat we ook vroegen, duidelijkheid waarom en of we nog konden hopen, bleek allemaal voor niks. Uren gingen voorbij........enz. enz. enz. Inmiddels hebben jullie kunnen lezen hoe dat verder ging :-).

De dag erna werd misschien nog wel erger! Dan denk je dat je alles wel gehad hebt, maar het tegendeel is waar. Inmiddels wel aan de goeie kant van de poortjes, netjes met een nieuw ticket en boardingpass staan we bij de gate te wachten. En te wachten, en te wachten, en langzaamaan doemen er weer senario's op waar je niet aan wil denken. Na ruim 2 uur wachten gaan toch eindelijk de deuren open en kunnen we boarden en richting vliegtuig. Tja, welk vliegtuig?

Door wat voor duistere reden dan ook, werden we in bussen naar een open stuk op het vliegveld gereden, waar het toestel klaar stond. Echter met de deuren nog dicht, het trappetje in geen velden of wegen te bekennen. Ach het uitzicht was waanzinnig! Maar goed, aan wachten kun je ook redelijk gaan wennen, al hoe wel toch na een ruim kwartier we uit de bus en in het vliegtuig konden. Wel even door de sneeuw en een graad of -20, maar afzien kan soms geen kwaad. Tja dan duurt het natuurlijk even voordat uiteindelijk iedereen met de bus vervoerd is, en de vlucht nagenoeg vol zit en dus klaar voor vertrek zou zijn. Dat denk je dan. Maar wat je inmiddels nog meer gaat denken, laat ik maar in het midden. Het was nog maar het begin. Het begin van weer een urenlange vertraging, weer een aansluiting missen (dit keer in Bangkok) en dus weer wachten, wachten en wachten. Al was er dit keer wel wat te beleven. Sommige mensen konden blijkbaar de druk niet meer aan, hadden een wodkaatje weggetikt, en vervolgens kwam de frustratie eruit. Gevolg........die gefrustreerde mensen er dus ook uit! Wat een soap, je zou er bijna een boek over kunnen schrijven, maar laat ik dat niet doen.

Uiteindelijk na ik gok 4,5 uur extra vertraging, bovenop de 24 uur van de dag ervoor, was het dan toch zover. Eindelijk naar Bangkok! Eenmaal daar was het contrast opeens weer heel groot. Er waren vluchten omgeboekt voor diegene waar nodig. De bagage werd geregeld, en er was zelfs iemand die ons op stond te wachten en te assisteren zover kon. Het was nog wel even spannend of ik vandaag nog wel naar Koh Samui zou kunnen vliegen, want van een ticket die inmiddels al 2 keer was omgeboekt, kwam ik toch wel op de stand-by lijst. Eerst leek het 18.45 te worden, toen 06.00 de volgende ochtend, totdat het opeens toch rennen werd voor een vlucht van 15.30! De ferry naar Koh Tao was allang vertrokken, dus kon kiezen tussen hotelletje Bangkok en 06.00 of maar op Koh Samui iets zoeken. Dat laatste blijkt een prima keus.

Ben relaxt, ga zo heerlijk slapen en morgen zit het er dan eindelijk op. Dan kan het werken beginnen! En voel ik me hopelijk weer snel als een vis in het water...

Moskou, wat een contrast!

2010-12-21T14:43:00.002+01:00

Tja, daar zit ik dan. Op het vliegveld in Moskou. Van het ene winterse landschap naar het andere. Maar dan nog wat graadjes kouder, momenteel -15! Brrrrr... En alsof ik in een andere tijd ben beland. Jeetje. En in dit geval is dat niet echt positief nieuws. Door vertraging in Amsterdam, waardoor we uiteindelijk anderhalf uur later vertrokken dan gepland, heb ik de aansluiting met Bangkok gemist en ben ik gestrand. Gestrand in Moskou.

Een paar uur gingen voorbij. Is er nieuws? De uren tikken weg. Inmiddels is het rond middernacht en wordt er uiteindelijk een hotelletje geregeld. In ieder geval een bedje en een douche! Moeten het toch maar positief bekijken. Maar wat een avontuur weer. Heb ik dat?

Het is nu ochtend. Net ontbeten en heb toch wel heerlijk geslapen. Dadelijk weer richting het vliegveld en kijken of we op de vlucht van vanavond mee kunnen naar Bangkok. Vervolgens ook kijken of ik de andere vlucht kan omboeken, of hoe dat verder gaat. Heb geen idee, we zien wel haha. Het lot van een reiziger, en het doet me goed te bedenken dat ik zeker niet de enige bent. Het is ook best gezellig met al die andere gestrande mensen.

Wat nu wel extra opvalt is de hoeveelheid sneeuw die er ligt. Een en al wit om me heen. Maar dat zal ik NL niet anders zijn. Gelukkig zit ik binnen, en hebben ze de kachel aan! Was wel een prachtig gezicht, zowel vanuit de lucht als vanuit de bus.

Inmiddels weer aangekomen op het vliegveld, en moet zeggen toch wel een mooie tour door Moskou gehad. Je kan er maar geweest zijn haha. Het hotelletje was immers toch wel een klein uurtje rijden. Wellicht niet qua afstand, maar ook hier zorgt de sneeuw voor de nodige oponthoud. De contrasten zijn enorm. Het brengt je weer even back to earth.

Zoals het er nu naar uitziet vlieg ik vanavond, met dezelfde vluchtgegevens, richting Bangkok. Eenmaal daar zie ik wel weer verder!

Will keep you all posted…

Thailand TAKE 2

2010-12-21T14:38:00.002+01:00

Het is zondag. Zittend in de trein, rijdend door een prachtig winters landschap. Het is werkelijk een plaatje! Wat een schitterende natuur. Al die sneeuw, ja het heeft wat. En moeilijk voor te stellen dat ik weer op weg ben naar de zon, de witte stranden, de palmbomen vol met cocosnoten, kortom de tropische sferen. Koh Tao is nog een stuk reizen, maar het begin is er.

Reizen is fantastisch. Of dat nou met de auto, bus, boot, trein of vliegtuig is. Ik vind het heerlijk. Al vinden vooral de mensen om me heen op het moment alles 1 groot drama. Tja, momenteel onderweg naar Utrecht. Al gaat de trein niet verder dan Amsterdam CS. De sneeuw heeft ook zo zijn nadelen, blijkt. Het winterse weer zorgt voor veel oponthoud en vertragingen. En ook op Schiphol zijn er veel vluchten vertraagd of zelfs gecancelled. Maar het plan is dat ik maandag rond de middag zal vliegen vanaf Amsterdam. Tot zover ziet dat er nog goed uit. Eerst naar Moskou, kan de sneeuw en de kou blijkbaar niet gelijk achter me laten, en vervolgens Bangkok, Koh Samui en dan weer terug waar t eerder begon.

Op naar Koh Tao!

Nooit meer ..... maar voor altijd!

2010-12-12T07:24:00.005+01:00

Nooit meer samen een potje kaarten,
Nooit meer samen een kopje thee met een chocolaatje,
Nooit meer die overheerlijke groentesoep,
Nooit meer uit mijn gedachten.

Woorden schieten tekort,
Het verlies valt zwaar,
Maar afscheid nemen bestaat niet!

Lieve, lieve oma
Rust zacht,
ik zal u zo missen,
maar weet dat u uiteindelijk als ster bovenaan de hemel, me overal ter wereld zal blijven volgen!

Lieve oma R.I.P.
memories will last forever!

Koh Tao

2010-12-12T07:07:00.005+01:00

De schoonheid van dit eiland staat in het niets bij de beauty of life!
Het vervolg van Koh Tao zal even op zich laten wachten...

Zeer plotseling en geheel onverwachts heeft het ongelooflijk droevige nieuws, dat mijn lieve lieve oma vanuit het niets is overleden, mij bereikt en doen besluiten direct terug te reizen naar Nederland. Als in een roes heb ik donderdagavond wat spullen gepakt en ben ik vrijdagochtend met de ferry van Koh Tao, via Koh Phangan, naar Koh Samui gevaren om vanuit daar via Bangkok en Kuala Lumpur uiteindelijk zaterdagochtend, veilig en wel, op Schiphol te kunnen landen. Met Miek me daar opwachtend, zijn we saampjes naar Texel gereden.

Inmiddels ben ik op Texel, omringd door familie. Samen gaan we proberen dit zware verlies te delen en te dragen. Om uiteindelijk afscheid te kunnen nemen van mijn lieve oma, een prachtig mooi en bijzonder mens!

De treinreis

2010-12-09T10:29:00.003+01:00

Wow, wat een ervaring! En wat een geweldige indrukken heeft de reis per trein achtergelaten...

Per taxi, die optie had ik nog niet gehad, ben ik zaterdagavond naar het CS van Bangkok gereden. Gelukkig was ik op tijd vertrokken, en ruim op tijd op Hualampong aangekomen. Het is immers met name 's avonds een drukte van jewelste en duurt de rit langer dan gebruikelijk overdag. Een treinkaartje had ik al, dus via een grote vertrekhal richting het perron. Daar was het nog even wachten en dubbel checken of ik wel de juiste trein zou nemen. In eerste instantie was ik naar een verkeerd nummer verwezen, maar gelukkig kijken ze je kaartje eerst na voor je kunt instappen. Uiteindelijk zat ik dus in de juiste trein, nummer 85, richting Suratthani, welke onder andere in Chumporn zou stoppen.

Rond 19.30 vertrok de trein richting het zuiden. Terwijl de avond langzaam viel, de zon onderging, zat ik heerlijk naar buiten te kijken. Zag ik nog een heel ander deel van Bangkok, en duurde het zeker zo'n anderhalf uur voordat ik Bangkok echt achter me liet. Toen werd het echt donker! Tijd om lekker te gaan slapen. Voor zover mogelijk hahaha. Van mijn stoel en de stoel tegenover werd een prima bed gevormd, en kon ik onder de wol. Gordijntje dicht, en wachtend op een teken van Chumporn.

Eenmaal aangekomen, was het inmiddels een uur of 04.00 en tijd voor het volgende wachtpunt. Vanaf het treinstation ben ik per bus verder gegaan, naar de pier. Daar lag de high-speed aangemeerd met bestemming Koh Tao!

Op naar het zuiden

2010-12-04T11:03:00.002+01:00

Nog heel heel eventjes, en dan laat ik het drukke, gekke Bangkok voor wat het is. Op weg naar het zuiden! Op weg naar m'n nieuwe plekje :-) Nog heel even en ik ben ook weer een van die rugzakken die over straat loopt hahahahaha...

Vandaag vooral lekker rustig aan gedaan. Heerlijk relaxt op het dakterras gelegen, en even volop van de zon kunnen genieten. Toch wel een raar idee dat ik bijna een week geleden nog in een wit NL was, en het gaat maar door heb ik begrepen. Vanmiddag later kunnen uitchecken, dus me nog even lekker kunnen douchen en op t gemak de tas weer gepakt. Met een lekker kleurtje, bepakt en bezakt ga ik zo naar het treinstation. Nu alleen nog even het laatste credit in het internetcafé opmaken, maar met mn oudste zus online komt dat helemaal goed :-)

Wellicht zal het nu een paar daagjes duren.....

Cultuur snuiven

2010-12-03T14:16:00.003+01:00

Hoe ‘rustig’ en begaanbaar de wegen zijn overdag, en met name in de ochtend, wanneer de temperatuur nog redelijk te doen is, heb ik vanmorgen gemerkt. Wat een wereld van verschil met de avond en nacht. Gisteravond weer heerlijk ‘van de straat’ gegeten, en me even in de drukte begeven, omringd door mensen overal! Het grappige is ook wel, dat waar je ook kijkt, je backpags om je heen ziet, en contact zo gelegd is.

Na een heerlijke ochtendwandeling, me onderweg tegoed gedaan aan overheerlijk vers fruit, via via erachter gekomen dat je gewoon gratis kunt fietsen in Bangkok. Een soort van green project, en een super manier om ook de kleinere straatjes, wijkjes en het echte Bangkok te ontdekken. Je zou je bijna ergens anders wanen. Een totaal ander Bangkok dan in de omgeving van Koh San Road!

Vervolgens aan het einde van de ochtend naar het reisagentschapje, om te kijken of m’n stand-by inmiddels is omgezet in een ticket. En jawel! Het ticket voor de trein is geregeld, plus daarbij het kaartje voor de boot. Morgen reis ik verder richting het zuiden. Dan laat ik Bangkok even voor wat het is. Eerst nog uitchecken en me een paar uur vermaken, maar dat is van latere zorg. Ik gok dat het wellicht nog een paar uurtjes dakterras/zwembad worden, een heerlijke plek om te chillen. Kan ik mooi nog een beetje kleur oppikken, en dan op naar Hualampong Station, oftewel Bangkok CS. Daar pak ik begin van de avond de trein naar Chumphon. En ergens halverwege de nacht, alhoewel erg vroeg in de morgen beter klinkt, met de bus naar de pier waar vandaar de boot naar Koh Tao vertrekt!

Eenmaal daar aangekomen, kan ik eindelijk m’n tas ECHT uitpakken, en m’n kieuwen weer nat maken. Dan begint het echte nieuwe avontuur. Een nieuwe plek, een nieuw huisje, een nieuwe uitdaging.

Back to do what i love doing most…

Bijgekomen!

2010-12-02T14:48:00.002+01:00

Wat kan slapen toch heerlijk zijn. En ik dacht dat ik tijdens de vluchten toch redelijk had geslapen, maar ik had wat moeite met opstaan vanmorgen. Het tijdsverschil van 6 uur (later) zal ermee te maken hebben, en moet even overschakelen in een ander ritme. Al zal dat in zo’n bruisende stad niet zo’n probleem zijn.

Maar goed, Bangkok, wat een wereldstad. ZOOOOOO groot. En dat begon al op het vliegveld. Heb toch al heel wat airports gezien, maar als je denkt dat schiphol groot is..... Zo vond ik Dubai bijvoorbeeld een waar shopping-walhalla, maar op bangkok heb je bijna een fiets nodig om van de aankomst hal alleen al naar de douane en bagageband te komen. En natuurlijk was ik niet de enige dus duurde het nogal lang voor ik eindelijk het vliegveld uit en af was.

Eenmaal buiten, snel een buskaartje gekocht, en op naar m’n hosteltje. Zoals gezegd eerst die tassen gedropt, wat heerlijk, en toen lekker opgefrist en even wat gegeten. Goddelijk! Ja, aan het eten zal het hier niet liggen :-) Toen nog even wat sfeer geproefd op de Koh San Road. Het hostel is helemaal prima, ligt vrij centraal, en op loopafstand van alles. Kamer is simpel, maar ruim en heeft alles wat ik nodig heb. En verder nog 2 prachtige kleine zwembaden op het dak, met uitzicht over de straatjes, de stad en de skyline.

Vandaag de stad een beetje verkent, verder gegaan waar ik was gebleven, al moet je dat niet heel letterlijk nemen. Bangkok is namelijk groot, heel erg groot! Er wonen hier dan ook zo’n 10 tot 15 miljoen (!) mensen… Dat zegt genoeg denk ik.

Allereerst terug gegaan naar een reisagentschapje waar ik gisteren langs kwam bij de bushaltestop, om m’n treinreis te boeken naar Chumphon. Vanuit daar kan ik dan vervolgens de boot pakken om op KOH TAO uit te komen. Maar ik sta stand-by, dus hopelijk hoor ik morgen of het gaat lukken om zaterdag verder te reizen. Zo niet, dan moet ik wat extra dagen blijven, maar ik kan me hier zeker nog wat dagen vermaken. Er is immers genoeg te zien en te doen. Verder inmiddels ook een simkaart kunnen scoren, dus er kan weer volop gebeld en ge-smst worden ;-)

Eenmaal aan de wandel leiden de straatjes je vanzelf langs prachtige tempels, boeddha-beelden en andere indrukwekkende gebouwen. Al zijn de straten van Bangkok zelf ook al een attractie op zich. Alleen het verkeer trekt al de aandacht. Overal bussen, taxi’s in de meest opvallende kleuren, scooters/motors op elke hoek, en natuurlijk de befaamde tuk-tuk. Dat is een open gemotoriseerde driewieler, voor max. 2 tot 3 personen. Rondreizen en ergens komen hier is dus absoluut geen probleem. Dan zijn er verder nog de waterbus, waarmee je een tocht kunt maken over de Chao Phaya River, die dwars door Bangkok stroomt. En de fiets, om zo ook nog een andere kant van Bangkok te zien, en op plekken te komen die anders moeilijk bereikbaar zijn. Eens kijken of dat morgen lukt om te doen!

Jeu gan ná :-)

BANGKOK

2010-12-01T16:46:00.002+01:00

Sa-wa-dee! Ik ben er :-)

Het was een flinke reis, mede door her en der wat vertraging, maar I MADE IT! Net ingecheckt, de tassen gedropt, en even heerlijk gedoucht. Voel me weer helemaal fris en fruitig. Ga nu even lekker m'n curry eten en dan m'n bedje in!

Wordt snel vervolgd...

Daar gaan we weer!

2010-12-01T16:42:00.002+01:00

Na een lange, lange tijd in NL trek ik er weer op uit! Het begon bijna te wennen weer ‘thuis’ te zijn, en heb de afgelopen weken dan ook met gemengde gevoelens rond gelopen. Maar het is tijd voor een nieuw avontuur. Terug het warme water in, terug naar ‘simple life’. De sneeuw laat ik achter me, een koffer vol dromen neem ik mee. De geweldige tijd koester ik, herinneringen blijven, en ga iedereen vast en zeker weer missen! Maar door alle intense momentjes van door de jaren heen, weet ik dat afscheid nemen niet bestaat! Ook al ben ik ver weg, stiekem toch altijd dichtbij.

Inmiddels ben ik in Dubai, een waar shopping-walhalla. Nieuwe gadgets, mooie spulletjes, hoop bling bling, en het zonnetje schijnt. De kou en de sneeuw lijkt al weer mijlenver weg, terwijl ik de afgelopen dagen nog in een door sneeuw bedolven Utrecht m’n laatste stop doorbracht. Maar in stijl, mét een heerlijk boerenkool stampotje, worst en spekjes, en een flesje wijn. En een avondje kolonisten :-).

Ik ben onderweg naar Thailand en wacht ik op m’n aansluitende vlucht naar Bangkok. Wat kan ik dan beter doen dan de tijd te doden door m’n website EINDELIJK weer wat nieuw leven in te blazen. Ik ga gewoon verder waar ik gebleven was.....

:-)

Sprakeloos.....

2009-11-18T21:17:00.002+01:00

Overladen met felicitaties, van over de hele wereld. Ik ben een beetje overdonderd, er stil van, kan de woorden niet echt vinden om te omschrijven hoe ik me nu voel! Kan het aantal mailtjes, berichtjes, smsjes niet meer tellen. Laat staan ze stuk voor stuk te beantwoorden. Soms voelt t alsof ik zover weg ben, en dan vandaag zomaar weer even heel dichtbij. En dat alles eigenlijk door maar 1 ding in het bijzonder..... Internet: wat een geweldige uitvinding! (zolang t werkt uiteraard, datzelfde geldt voor m'n half overleden laptop).

Maar bij deze wil ik graag even een ieder, die op welke manier dan ook even aan me heeft gedacht, van harte bedanken. Het is weer gelukt er toch weer een hele bijzondere dag van te maken!

TOP!

De zomer voorbij.....

2009-11-11T19:35:00.000+01:00

Computercrash... maar ik blijf proberen :-)

2009-10-11T20:11:00.001+01:00

En toen ging er iets mis!

2009-10-10T20:16:00.000+01:00

Een half jaar later, wat vliegt de tijd!

2009-10-09T20:58:00.005+01:00

Een half jaar alweer. 6 Maanden, 183 dagen, ongeveer 4400 uur of zelfs weet ik hoeveel minuten..... Hoe je het ook bekijkt, of je nu de secondes telt, minuten, de uren, de dagen, de weken of de maanden, de tijd gaat gewoon door. Net zo gewoon als de dagen voor iedereen voorbij gaan, is dat hier niet anders. Maar hoe dan ook is het wel de hoogste tijd voor een update uit het nog altijd zonnige Egypte!

...

De herinnering blijft.....

2009-09-30T20:33:00.001+01:00

Heerlijk dagje vrij :-)

2009-05-01T07:47:00.004+01:00

Tijd voor een update! Heb een heerlijk dagje vrij, en er komt bar weinig uit m'n vingers. Ben vooral heel hard aan t chillen, beetje aan t rommelen, lekker wat slappe hap aan t kijken op m'n laptopje en verder gewoon helemaal nix.

De afgelopen weken waren pittig. Op t werk erg druk, en de dagen waren lang. Twee weken aan een stuk gewerkt, en das weer ff wennen. Veel tijd om even tot mezelf te komen heb ik nog niet echt gehad. Laat staan vrije dagen. Vanaf de dag van aankomst gaat alles gewoon weer z'n gangetje. Gelijk volop aan t werk gegaan, en t is super om me weer als een vis in t water te voelen. Daarbij ook nog zoveel bij te kletsen met vrienden en bekenden, dat zorgt voor een klein tekort aan slaap. Maar m'n draai weer helemaal gevonden! Gevolg? Vandaag zo gaar zijn als een boterklontje :-). En misschien heb ik zelfs dat wel een beetje gemist.....

De eerste dagen waren raar, maar voelde goed tegelijkertijd. Soort van alsof je weer verder gaat waar je was gebleven. En tja, op een paar kleine gekke dingen na is er eigenlijk ook weinig tot nix veranderd! Zelfs niet in de telefoonshop. Nog dezelfde jongen, dezelfde service, alleen een nieuw nummer ;-). Een aantal hebben het al ontdekt, maar er kan weer gebeld en gesmst worden! Het werkt, al is m'n NL nr ook nog gewoon in de lucht. Mare +20196499338 of ipv de + 00

Verder woon ik nog steeds heerlijk bij vrienden in een super appartement. Voel me er zeker thuis! M'n kamer is lekker ruim, de badkamer (met bad) is top,de keuken en woonkamer zijn groot genoeg om met z'n allen rond te hangen, plus een heerlijk dakterras. En de bbq die er staat ook haha. Van de week ook heerlijk met een groepje wat vlees, brood en groente erop gegooid, flesje wijn opengetrokken en kortom een top avondje gehad, thuis op 't dak.

Inmiddels ook al een andere plek gevonden, alhoewel het meer is aan komen waaien. En met recht een plek, want plekje.....een gehele benedenverdieping van een huis! Tja, toch leuk als je vrienden besluiten een huis te kopen, en je vragen of je niet de benedenverdieping wilt huren. Eigen ingang, hoog op de berg, (nog) een heerlijk uitzicht, en alles moet nog ingericht worden. Vorige week de eerste meubels laten maken, een grote tafel met 6 stoelen. Vervolgens het bed en een super lekker (nieuw) matras uitgezocht. En van de week gaan we verder met shoppen. Ik mag gewoon uitkiezen! Wellicht dat ik zelf uiteindelijk hier en daar een plantje of nog een lampje zal aanschaffen, maar ik kan nie anders zeggen dat ik in eigenlijk een gespreid bedje terug kom. Uiteindelijk ook gebruik kan maken van het internet in huis, de wasmachine en droger op de bovenverdieping, de hangmatzone in de tuin..... Live is nice :-) Of eigenlijk heb ik gewoon te gekke vrienden!

Oh, enne nog niet geheel up to date, bij lange na nog niet eigenlijk, en wellicht dat het ook nog eventjes zal gaan duren.....ik zal een poging wagen zowel de achterstallige als nieuwe foto-albums bij te werken, dan wel te plaatsen! De link staat ook onderaan :-)

http://picasaweb.google.com/puk4diving

Gekkehuis, waanzinnig en onbeschrijflijk.....

2009-04-17T14:15:00.002+01:00

Dan heb ik het niet alleen over de toptijd in NL maar ook de terugkomst in Egypte. Wauw, kan niet anders zeggen dat ik bijna een beetje sprakeloos ben. Maar ja, ik kan nu zeker na alle leuke, lieve, warme, echt geweldige reacties, niet achterblijven, dus hierbij poging 1 om m'n website weer bij te houden.

De maanden in NL waren gewoon geweldig, helemaal top! Hoe raar het misschien ook klinkt, wellicht zelfs nog te kort om alle voorgenomen bezoekjes waar te maken. Daarbij voelde thuis ook weer echt even als thuis, zowel bij pap en mam als in m'n huisje. Heb ik ook volop van m'n inmiddels 2 en 1/2 jaar oude neefje, en 8 maandjes oude nichtje kunnen genieten, en eigenlijk alleen maar leuke dingen gedaan. Af en toe beetje chillen, lekker socialisen, etentje hier, bakkie daar, weer even heerlijk flink gesport, en dat alles met zoveel liefde en warmte om me heen. Zoooooooo lekker! En inmiddels gaat dat in Egypte gewoon door :-) Poeh, wat heb ik toch een prachtig leventje.....

Na een weekje hier, heb ik m'n draai gelukkig alweer aardig gevonden. Al kwam m'n vrije dag vandaag toch wel als geroepe. M'n tas was nog steeds niet volledig uitgepakt, aangezien ik de eerste paar daagjes bij een collega kon logeren, om vervolgens afgelopen maandag even tijdelijk bij vrienden in te trekken. En in een heerlijk huisje nog wel. Lekker m'n eigen kamer, én eigen badkamer :-), internetverbinding ter beschikking en ook echt een plekje waar je zodra je binnenkomt je thuis kunt voelen. Daarbij zijn ze nu voor een paar daagjes weg, en kan ik even lekker tot rust komen. Er is wat dat betreft nog geen dag geweest dat ik lekker op tijd in m'n bedje lag, en besef ik des te meer wat voor lieve vriendjes ik hier toch nog heb! Helemaal top.

Ook op het werk trouwens. Gelijk de dag na aankomst weer begonnen, en ook al weer volop druk, druk, drukte, maar wel helemaal leuk. De eerste dagen lekker op de boot aan het gidsen geweest, mét 3 dagen lang gezelschap van dolfijnen, om vervolgens alweer 4 cursussen te hebben gedaan. Gelukkig is er ook niet al te veel veranderd, dus zit er alweer volop in! Ja, t voelt echt goed :-)

I am blessed, and proud of what i have! Zulke waanzinnige mensen om me heen, én in m'n leventje. Zowel hier als thuis in NL! Speechless..... TOP
THANX i love you all :-)
x

Nog even vanuit de carribean zeg ik .....

2008-12-25T05:28:00.003+01:00

.......…(¯`O´¯)
…………*./ | \ .*
…………..*♫*.
………, • '*♥* ' • ,
……. '*• ♫♫♫•*'
….. ' *, • '♫ ' • ,* '
….' * • ♫*♥*♫• * '
… * , • Merry' • , * '
…* ' •♫♫*♥*♫♫ • ' * '
' * ' • Christmas . • ' * ' '
' ' * • ♫♫♫*♥*♫♫♫• * ' '

en tot over een aantal daagjes, het aftellen gaat beginnen :-)
heel veel liefs -xxx-

Just start reading.....

2008-12-16T17:52:00.008+01:00

Daar gaat ie dan, liggend in m'n hangmatje op de veranda, met m'n laptop op schoot. Uitkijkend over de prachtig groene tuin vol palmbomen, bananenplanten, mangoplanten en kokosnoten in overvloed. En dat alles met het zonnetje net doorkomend na een flinke regenbui. Een dag uit mijn leventje in de carribean, met een net vers aangesneden ananas als ontbijt. De deuren van m'n appartementje heerlijk open, een klein briesje zorgt voor een aangenaam gevoel. Het witte zand van het strand op de achtergrond, de azuurblauwe zee, palmbomen zachtjes wuivend met het geluid van de golven die zachtjes tegen de kust slaan: het 'bounty'-gevoel.

Ik denk aan thuis, aan Nederland, aan m'n familie, vriendjes en vriendinnetjes en besef hoe dankbaar ik ben voor alles wat ik heb, alles wat ik mee mag maken. Soms zo ver weg, maar altijd ergens in herinnering. Maar waar ik ook ben toch ook weer bijzondere mensjes om me heen, intense vriendschappen, omringt zijn door liefde. Wat is het leven toch mooi.

En dan is het december. Denkend aan Nederland is dit de maand van drukte, extra drukte zo rondom sinterklaas, natuurlijk ouwe sunder, maar ook kerst, en dan nog oud/nieuw. De kou, de soms ijzige wind, en de donkere dagen. Elk jaar hopend op dat hele kleine beetje sneeuw, of de rijp aan de bomen. Net genoeg om dat extra tintje aan de kerstsfeer te geven. Overal zie je de kerstboom aan, soms met pakjes eronder, de knusheid van de lichtjes, de warmte van de kaarsjes die branden, de gezelligheid die alles met zich mee brengt. December is en blijft een 'bijzondere' maand.

Hier in de carribean is het echter anders. Ook bijzonder, weliswaar op een iets andere manier, maar toch ook eigenlijk wel apart. Her en der staan de kerstbomen al opgetuigd, opritten worden druk versiert met lichtjes, de 'kerstsfeer' wordt gecreëerd. Maar hier is het warm, zonnig, buiten dik 30 graadjes en 't water warmt langzaamaan weer op. De mensen zijn blij! Het lijkt alsof het regenseizoen voorbij is :-).

MAAR, dit jaar wordt het een beetje een mix van beide..... IK KOM NAAR NL! Zo het woord is eruit. Ik verruil dit.....

tijdelijk voor dit........

maar vooral toch ook heel veel dit.....

Net na kerst laat ik de carribean even voor wat ze zijn en kom ik de kou tegemoet. Ik vlieg 27 december van Roatan naar Houston, en vervolgens een nachtvlucht richting Amsterdam-Schiphol, waar ik de 28e aankom rond 11.40 Nederlandse tijd. Dus kerst in de zon, en oud/nieuw in de kou, brrrrr. Maar ik kan niet wachten!!!

In Nederland staat me namelijk niet alleen maar kou te wachten. De warmte van m'n familie, m'n neefje en kersverse nichtje, vriendjes en vriendinnetjes......allemaal moeilijk te bevatten nu, niet in woorden te omschrijven, maar 't aftellen gaat beginnen. Holland, here i come :-)

Hellup, daar gaat de '2'

2008-11-17T17:14:00.005+01:00

Vanwege het feit dat je maar één keer 30 wordt, ben ik momenteel even niet in de gelegenheid om alle achterstallige verhalen te delen ;-) maar druk bezig met meer leesvoer! Om de een of andere vage reden duurt dit feestje alleen iets langer dan 24 uur. Inclusief het tijdsverschil ben ik zelfs 31 uur jarig! Haha..... Wellicht was gisteravond al een voorproefje... Morgen komt de rest!

En hoewel ik zeker nú iedereen in NL toch wel even heel erg mis, ben ik toch wel heel dankbaar en blij met de waanzinnig lieve mensjes hier. Vriendschap is en blijft toch wel een heel mooi 'iets'.....

PROOST

I guess, kleintjes worden groot! Maar of iedereen daar even blij mee is..., dit zei een vriendin van me een paar maanden geleden: Mijn jongste neefje is pas geleden 7 jaar geworden maar zou dolgraag 8 willen zijn omdat hij dan zelf op een kart mag rijden. Dan komt de leeftijd dat je op een brommertje rond mag rijden maar je toch liever 18 jaar oud wilt zijn om je rijbewijs te gaan halen en je in een “echte” auto kunt rijden. Ben je 18 dan wil je 21 zijn omdat je dan officieel volwassen bent. Ben je ondertussen de 30 gepasseerd dan wil je graag weer jonger zijn of in ieder geval de tijd even stop kunnen zetten. Tenminste, dat wilde ik heel graag! Tegen de tijd dat je 40 wordt kan je alleen nog maar met veel weemoed terug denken aan die goeie ouwe tijd!

Genietend van de laatste uurtjes 29 zijn, zeggen ze dat 't leven pas begint bij 30!..

LOVE LOVE -XXX-

Hello world!

2008-11-11T21:21:00.002+01:00

Tjonge, jonge, jonge... das toch even lang geleden! But yesm, i'm still alive :-) En hoewel 't misschien super lang geleden lijkt, en het wellicht ook wel is (oops), of dat het komt doordat 't allemaal een beetje 'gewoon' lijkt te worden dat ik dit leventje heb, besef ik dat het voor iedereen toch niet zo gewoontjes is en misschien wel super leuk om een beetje op de hoogte te blijven van m'n reilen en zeilen..... Ja, de hoogste tijd voor een update, dus wat dat betreft kunnen er ook weer berichtjes achtergelaten worden ;-)!

Maar waar nu te beginnen? Das eigenlijk zo makkelijk nog niet. Dat valt tegen... Want aan de ene kant heb ik het gevoel niet zo super veel beleefd te hebben in de afgelopen maanden, of misschien niets super speciaals, en toch aan de andere kant denk ik jeetje wat is er veel gebeurd de afgelopen tijd. Het tijdsverschil werkt ook niet echt mee, net als de internetverbinding en de stroomvoorziening. Wat dat betreft is het soms echt even back to basic, maar toch ook wel erg lekker af en toe! En tja, hoe makkelijk is het dan om alles maar wat op z'n beloop te laten... Geen excuus, maar toch geen bericht is goed bericht! :-)

Potverdikkempie, ik denk toch echt dat ik nu eerst moet zorgen dat ik thuis in m'n hangmatje lig... meestal komen de woorden dan vanzelf. Nu ben ik al tig keer bij m'n laptop vandaan gelopen om een begin te vinden. Ik vrees dat ik nog even verder moet zoeken..... but i'll be back soon!

A beautiful moment, alweer 3 jaar geleden!

2008-07-02T06:21:00.007+01:00

02-07-'05

Familie, vrienden en bekenden zullen het zich wellicht nog kunnen herinneren... Wat zomaar een heerlijke zomerdag leek, werd een werkelijk prachtig moment. Zoveel liefde, warmte en geluk! Miek & Xan, de tijd lijkt voorbij te vliegen maar inmiddels is het wel echt huisje (nieuw huisje, back to Hellevoet), boompje (wellicht inmiddels volop in aanplant, of toch gewoon lekker grote tegels), beestje (naja, kindjes dan), helemaal super! Maar zo'n super moment blijft toch mooi, heel erg mooi, dus van harte!!! Miss you loads, maar gelukkig heb ik, zelfs al ben ik momenteel aan de andere kant van de wereld, deze... om nooit te vergeten :-)

always in my heart! love love, dikke kuzz -xxx-

En weer een jarig zussie.....oeps zus ;-)

2008-06-22T19:54:00.002+01:00

Lang zal ze leven,
lang zal ze leven,
lang zal ze leven in de gloria
in de gloria
in de gloria!
Hieperdepiep hoera :-)
Sjakie, ook jij van harte gefeliciteerd en nog vele jaartjes. Ik hoop je nog even online te kunnen vinden, zeker nu ik vrij ben vandaag, maar denk aan je! Hele dikke drive ;-)

kus kus.....

Hiep, hiep, hoera, m'n zussie is jarig :-)

2008-05-24T00:00:00.000+01:00

Lang zal ze leven,

lang zal ze leven,

lang zal ze leven in de gloria

in de gloria

in de gloria!

Hieperdepiep hoera :-)

Lieverd, van harte gefeliciteerd en nog vele jaartjes. Ik hoop je nog even online te kunnen vinden, maar ook in gedachte ben ik erbij. Proost schatzie. Kus kus kus.....

Miss you, maar een hele dikke knuffel!

love love, always

-xxx-

Eventjes speciaal voor m'n mammie!

2008-05-11T17:32:00.003+01:00

Zo ver weg, maar stiekem toch dichtbij :-) In gedachte ben ik nu heel eventjes thuis... maar een hele fijne moederdag! Een dikke kus en knuffel vanuit de carribean

Daar is ie dan, ga er maar even lekker voor zitten :-)

2008-05-08T21:59:00.004+01:00

Nou daar gaan we dan, want 't moet er nu toch maar es van gaan komen. Al hou ik wel m'n vingers gekruist (alhoewel dat nie echt makkelijk typt), want de verbinding is nog niet erg stabiel. Maar goed, we doen een (nieuwe) poging! En als 't goed blijft gaan hebben jullie weer es flink wat te lezen! En ik waarschijnlijk lamme vingers.....

De vlucht enzo was allemaal goed gegaan, daar was ik zo ongeveer gebleven denk, en het laatste stukje vanaf het vaste land van Honduras, ben ik op de ferry gestapt. Was wel even weer wat uurtjes wachten, maar ach, die laatste paar konden er ook nog wel bij. Daarbij had ik in El Salvador een hele leuke gast ontmoet waar ik vervolgens mee verder gereist ben tot aan La Ceiba. Hij ging weliswaar ook naar de ferry, maar naar Utila, het buureiland. En in La Ceiba kwamen daar nog es 3 gasten bij, en toevallig wel naar Roatan, ook met de ferry. Vanaf het vliegveld hebben we dus met z'n 5-en een taxi gescoord en zijn we naar de marina gereden. Nu was de marina op zich een beetje uitgestorven, nix gek als je zo'n 5 uur voor vertrek al aanwezig bent, maar we hebben ons daar uiteindelijk prima vermaakt. Van gezellig wat ouwehoeren, potje kaarten tot wat onderzoekstochten naar eten, we kwamen de tijd wel door. En vervolgens dus met z'n 4-en op de ferry gestapt op weg naar Roatan. De tocht was best ruw, er stond een aardig briesje, en de boot had er flink de sokken in. Maar na ongeveer een uurtje kwam het eiland al in zicht, mét een prachtige zonsondergang! Vervolgens nog even wachten op m'n bagage, maar voor ik er eigenlijk erg in had, werd ik van achteren besprongen door Michelle. Zo gaaf! En hoewel ik al wat had rondgekeken om te zien of m'n "taxi" er was, kwam dit totaal onverwachts, kon het amper geloven. Hup tassen in het busje, Peter en Steffi gelijk leren kennen, en op naar WEST END. Zij kwamen net van de duikschool en hadden dus even een tussenstop om mij op te pikken. Onderweg even gestopt voor een koud biertje, en na zo'n half uurtje kon ik eindelijk zeggen: he he ik ben d'r! M'n nieuwe plekkie voor de komende tijd (http://www.westendroatan.com/casadelsolPitcures.html). Vervolgens tassen gedropt en tja niet al te lang daarna compleet gecrashd op bed. Nie zo raar ook na zo'n reis..... Maar heel veel tijd om bij te komen van alles had ik echter niet. Weliswaar eigen schuld, ik had immers gewoon nee kunnen zeggen, maar net voor ik in m'n slaap palmboompjes wilde gaan tellen, had Peter gevraagd of ik op de duikschool daar wellicht een cursus over wilde nemen. En het kriebelde gewoon zo erg dat ik dus maar gelijk ja had gezegd. Een advanced open water, dus gewoon lekker duiken!

De volgende ochtend was 't dus vroeg opstaan, en hoewel ik echt zo gaar als een boterklontje was, bleek het toch makkelijker dan ik dacht. Gordijntjes open en toen zag ik eigenlijk pas hoe mooi het hier is! Geweldig groen, palmbomen in de tuin, kokosnoten en volop fruit aan de bomen, ontbijten met verse ananas, enz enz enz. Als je daar geen energie van krijgt..... Maar het feit dat we toch ook de nodige kilometers in het busje zaten, maakte het voor mij des te makkelijker nog een beetje bij te komen. Alle indrukken bewaarde ik maar voor de terugreis. Die dag dus heerlijk in het water gelegen, m'n nieuwe pak uitgeprobeerd en echt zo'n heerlijk pakkie! Ik blij, m'n student blij, de duikschool blij, én een uitnodiging de volgende dag nog lekker een keertje te komen duiken :-). Dus zo ook de volgende dag weer vroeg opgestaan en in het water gelegen. Toen heb ik echter ff student gespeeld bij Peter in z'n IDC, confined water en er vervolgens een duik aan vastgeplakt. Helemaal super! Maar ook retegaar, dus spulletjes gewassen en besloten de komende dagen lekker te gaan relaxen. En moet toegeven dat 't best aardig lukt, dat chillen en relaxen ;-).

Het vroege opstaan houden we erin. We gaan namelijk bijna elke ochtend even heerlijk zwemmen in zee. Rond 07.00 uur liggen we in het water. De eerste dag dat ik meeging was 't al zo super, dat ik een adelaarsrog en een schildpad spotte. Die zwommen gewoon gezellig een stukje mee. Schijnt ook heel normaal te zijn, dat die daar in de baai rondzwemmen. De keer erop zelfs een zeepaardje gevonden, dus tja het werkt best verslavend! En door het eerste ochtendje vroeg zwemmen, kwam het er zelfs van dat ik afgelopen zondag aan de triathlon heb meegedaan... In teamverband weliswaar, maar het zwemonderdeel was mijn ding. Tim, een vriend van Michelle, wilde namelijk heel graag meedoen aan de triathlon maar door een knieblessure niet in staat om te zwemmen en te lopen. Na die ochtend kwam ook het oude zwemclubgevoel weer behoorlijk boven, en gaven Michelle en Steffi me het laatste zetje. Maar ja, het was wel al over nog geen week! Echt veel tijd om te trainen was er dus niet. Uiteindelijk Chris, onze tijdelijke buurman en divemaster trainee, bereid gevonden om te lopen, dus het team was gevormt. En ja, met zo weinig training, maar zoveel lol konden we eigenlijk nix anders dan ons de WEST END RANDOMS te noemen. Zeg maar een bij mekaar geraapt... Maar wat een team uiteindelijk! Ik kwam als eerste dame uit het water :-), en zat in de kopgroep van de heren, vervolgens nam Tim over en fietste z'n benen letterlijk en figuurlijk uit z'n lijf om uiteindelijk met Chris als 2e over-all over de finish te komen. En alsof dat nog allemaal nie genoeg was, we werden gesponsord, hadden de hele dag gratis eten en drinken (bieren dus!) en er ook nog een mooi t-shirt en een petje aan over gehouden! Na de race ook heerlijk rond blijven hangen op het strand daar, totdat CJ ons oppikte met de boot. Jullie kunnen je vast wel een voorstelling maken.....

De volgende dag wel helemaal verrot en behoorlijk gaar (én spierpijn!) maar 't was 't zeker waard. Tussendoor nog een super leuk feestje gehad, Michelle en Steffie zijn instructeur geworden en Peter was jarig. En de afgelopen dagen heerlijk chillend doorgebracht. Lijkt wel vakantie ;-). Ontbijten met verse ananas, met wat meiden naar 't strand, de omgeving wat aan 't verkennen, hier en daar wat shoppen, zonsondergangen kijken bij Sun Downers, af en toe ergens happie eten en tenslotte gisteravond naar de bovenverdieping verhuist! En nu zelf kunnen koken, jihaa! (zie trouwens de eerder boven aangegeven link voor de foto's) Zit nu dan ook heerlijk met m'n voetjes over de reiling van de veranda achter m'n laptop. Alleen de hangmat ontbreekt nog. Maar die ga ik ongetwijfeld een dezer dagen scoren!!! Het ultieme tropicgevoel, en een hangmat mag hier toch eigenlijk ook niet ontbreken..... Vandaag gebruikt om echt uit te pakken en alles een beetje in en op te ruimen. Tevens beetje was gedaan en het lijkt erop dat ik m'n draaitje nu aardig heb gevonden.

Natuurlijk is m'n camera ook vaak bij me, en heb ik al de nodige foto's geschoten. Deze passen echter niet allemaal op m'n site, en dus ben ik bezig een online foto-album te maken welke ik zsm aan m'n website zal koppelen. Hierop is dus nog even het wachten! Toch alvast een klein voorproefje, of beter gezegd het vervolg van de vorige keer...

Stay tuned... update volgt zsm!

2008-05-06T15:45:00.002+01:00

Het internet hier is (nog) niet altijd even goed in de lucht maar er volgt zo spoedig mogelijk een update! I will keep you posted :-) Sorry dat jullie geduld nog wat langer op de proef wordt gesteld.....

Maar het is hier fantastisch!

-xxx-

Roatan, een waar paradijsje op aarde!

2008-04-29T22:14:00.007+01:00

Voor ik echt begin wil ik allereerst iedereen even heel erg bedanken voor alle lieve emailtjes, smsjes, krabbels en reacties op hyves, en degene op m'n website! En ik snap dat jullie ook allemaal retenieuwsgierig zijn naar hoe het hier is, maar echt: FUCK, this is truely paradise. De hoogste tijd dus om eens wat te schrijven over Roatan. Want waar ligt het eigenlijk?.....

Nou hier dus!

Zo'n 65 kilometer ten noorden van de kust van Honduras liggen de Bay Islands, een grote eilandengroep met 3 hoofdeilanden (Roatan, Utila en Guanaja), 3 kleinere eilandjes (Barbareta, Morat en Helene) en nog zo'n 65 inimini eilandjes, zeg maar atollen. Vervolgens tussen deze eilandengroep en de kust van Honduras is Cayos Cochinos te vinden. Al deze eilanden zijn omgeven door een groot riffensysteem, welke onderdeel is van het 2 na grootste rif ter wereld. Dit rif is tevens een van de grootste onderwaterwerelden in het Carribisch gebied als je praat over koralen en het visleven. Roatan is het grootste eiland van de Bay Islands met zo'n lengte van rond de 50 km en een breedte van rond de 2 tot 4 km.

Een hele kleine indruk van het eiland zelf mag dan ook niet ontbreken, dus bij deze het uitzicht, de straten, het strand, de zee, en bovenal ook de prachtige natuur! De supergave zonsondergang bewaar ik nog even voor later, maar zeg nou zelf. Is dit heaven on earth?!.....

De reis.....

2008-04-27T22:00:00.002+01:00

Wat een avontuur!... maar hierbij het vervolg van New York:

Daar zit ik dan, wederom op het vliegveld van NEW YORK (JFK). En om jullie op de hoogte te houden van alle belevenissen tot nu toe, en om de tijd (voor mij) een beetje te doden, krijgen jullie flink wat leesvoer ;-). Afhankelijk van hoelang ik overal moet wachten, en of ik genoeg batterij heb op m’n laptop (alhoewel, m’n voltomvormer zit al in het stopcontact!), hierbij het vervolg van m’n reis…..

Hoe de reis er in totaal uitziet heb ik nog niet eens echt verteld. Maar heb nu alle tijd zou ik zeggen! Op het moment ben ik weer op het vliegveld JFK en heb net m’n tassen ingecheckt. Nu maar hopen dat ze net als ik alle vluchten meekomen, ik moet namelijk nog een aantal keren overstappen. De langste vlucht heb ik weliswaar al achter de rug, maar eer ik eindelijk aankom op Roatan zal de dag ook al aardig voorbij zijn. Ben zonder problemen door de douane, ja hoe is het mogelijk, en inmiddels neergeploft bij de gate. Wel lekker rustig, want hoe mega groot het hier ook is, ’s nachts is er weinig te beleven. Het lijkt wel uitgestorven! Maar ja, wat wil je zo rond de klok van 01.00 uur. Kan wat dat betreft ook niet anders zeggen dan dat ik super blij ben dat ik toch een hotelletje had geboekt. Was weliswaar kort, maar het bed was heerlijk, heb zeker wat uurtjes erg lekker geslapen, en de douche was ook niet verkeerd. Ben weer fris en fruitig en op voor de volgende reisdag!

De vluchten zijn op zich niet al te lang meer, wellicht de eerstvolgende nog even met zo’n 3 uur, en afhankelijk van het tijdsverschil komt er nog eens 2 uur bij. Nog meer tijdsverschil dus! Maar nu eerst naar El Salvador, naast Guatamala en onderaan Honduras. Niet echt heel ver meer. Eenmaal aangekomen in El Salvador (San Salvador om precies te zijn), heb ik ruim een uur de tijd om over te stappen op de volgende vlucht. Vanuit El Salvador vlieg ik namelijk door richting San Pedro Sula, oftewel Honduras. En aangezien Roatan voor de kust van Honduras ligt, begint het wat te worden. In San Pedro Sula voor de verandering maar weer eens overstappen, nu maar met zo’n 45 minuten ertussen, en richting La Ceiba. De laatste en kortste vlucht met maar zo’n 40 minuten. Ook nix gek als je bedenkt dat dit een vlucht binnen Honduras is. En hoewel het vliegen er dan op zit, is de kustplaats La Ceiba niet de eindbestemming. Afhankelijk van hoe het allemaal verloopt, wil ik daar uiteindelijk de ferry richting Roatan pakken, welke rond 15.30 uur vertrekt. En dan zou ik dus rond zonsondergang aan moeten komen!

Een hele reis, maar in het kort klinkt het misschien wat beter:
Dusseldorf – New York (JFK)
New York (JFK) – San Salvador (El Salvador)
San Salvador – San Pedro Sula (Honduras)
San Pedro Sula – La Ceiba (Honduras)
La Ceiba – Roatan (Bay Islands)
Enne ’t lijkt wel op een ‘reismarathon’, MAAR HET KAN OOK ZONDER AL DEZE STOPS! Maar als je het doet, moet je het goed doen! Toch? Nee zonder gekheid, het kan echt anders en bijna rechtstreeks. Maar voor mij was dit de goedkoopste manier, een geweldig avontuur en ’t lijkt me super om met zonsondergang met de boot aan te komen op Roatan, ook wel bekend als Johny Depp Island.

Als jullie dit allemaal gelezen hebben, ben ik dus goed en wel aangekomen op Roatan. Een waar paradijs. Maar hoe het eiland er precies uitziet en waar het exact ligt? Dat lezen jullie de volgende keer! Zou wederom zeggen: WORDT VERVOLGD! Stay tuned :-)

NEW YORK

2008-04-24T23:13:00.004+01:00

Sprakeloos..... dat ben ik even van alle indrukken! Wauw! En wat een dag! Want hoewel het hier nu momenteel 6 uurtjes eerder is dan in NL, is het voor mij toch eigenlijk gewoon middernacht. Maar gelukkig heb ik een hotelletje geboekt vlak bij het vliegveld, en ook nog met gratis WIFI, dus vandaar gelijk maar even een berichtje vanuit 'the big apple' New York, om te laten weten dat het eerste deel van m'n reis er op zit en ik veilig ben aangekomen :-). Een heel avontuur toch weer!

Gisteravond, of nee door het tijdsverschil maar even in dagen praten, das makkelijker... woensdagavond begon het eigenlijk allemaal. Na eerst m'n tassen te hebben ingepakt en nog wat laatste dingetjes gedaan te hebben, was de week in NL alweer voorbij en voor mij ging het nieuwe avontuur beginnen. Samen met pap de laatste boot gepakt richting Alkmaar, waar we nog even wat uurtjes slaap hebben gepakt voor we de donderdagochtend vroeg richting Dusseldorf reden. Even voor 6-en reden we Alkmaar uit, op weg naar Duitsland. En gelukkig niet al te veel file gehad, alhoewel het eigenlijk geen file te noemen was, her en der wat langzaam rijden enzo. Onderweg nog even een bakkie gehaald tot we rond een uur of 10.15 aankwamen op t vliegveld. Hoewel de vlucht nog niet op het bord stond (paste nie), zijn we gelijk maar naar de balie gelopen. En paps wist direct de weg. Die had vorige week immers nog even de tijd gehad om het vliegveld es goed te verkennen, toen ze me oppikte vanuit Egypte. Ja das nog maar een kleine week geleden. Onwerkelijk ook nog een beetje.....

Tja en toen het inchecken. Altijd leuk! Denk je namelijk netjes 2 stuks bagage mee te nemen, was natuurlijk m'n duiktas ff te zwaar. Nu is dat nooit een probleem, en is ie altijd rond de 30 kilootjes. Wanneer je op USA vliegt is dat ff anders. Maar goed, dat werd dus ompakken, of overpakken. Eerst nog weer een tas scoren, ff wat minder blij, maar uiteindelijk alles toch ingecheckt en nog even lekker een broodje met z'n 3-tjes gegeten :-). Daarna ging het eigenlijk allemaal best snel. Bij de douane geen enkel probleem en ook het boarden verliep vlotjes.

In het vliegtuig viel ik nagenoeg gelijk in slaap, en had heerlijk een plekje bij het raam. Kon ook nog wel wat uurtjes slaap gebruiken, en de vlucht ging ook opeens een stuk sneller leek t! Verder nog beetje film gekeken en voor ik er erg in had vlogen we al over Canada. Zo snel als dat de vlucht leek te gaan, zo lang duurde het voor ik eindelijk door de douane was. Niet alleen door een bomvol vliegtuig, maar bij de paspoortcontrole worden er ook vingerafdrukken en een foto genomen van iedereen die het land bezoekt. Gelukkig had ik de papieren voor t visum al in het vliegtuig ingevuld en was het verder wachten en uiteindelijk richting de bagageband. Even een karretje gescoord en op zoek naar de uitgang, richting hotel. Voor 't gemak maar even gevraagd bij de servicebalie en toen ging het echt supersnel. Met de 'airtrain', zeg maar bij ons de metro, over bruggen het hele vliegveld rond naar de shuttleservice van het hotel. De bus even gebeld en vervolgens opgehaald en ingecheckt op m'n kamer. Heerlijk kamertje, super bed, en gratis internet :-).

Moet vanacht echter wel 4 (!) uur van tevoren aanwezig zijn, dus ga zo maar es kijken of ik wat uurtjes slaap kan pakken. Een jetlag zal er evengoed wel inzitten, maar even beetje chillen kan geen kwaad. Al lijkt t alsof ik nu in een droompje leef, ik zit gewoon echt in NEW YORK op weg naar Roatan! Wordt vervolgd.....

(In) vogelvlucht!

2008-04-22T22:48:00.003+01:00

Daar is ze weer! :-) En ja 't is alweer ff geleden, ik weet t, maar er is ook zoveeeeeeel gebeurd de laatste weken. Zowel in Egypte als nu (nog eventjes) in NL. Kan ook eigenlijk niet anders zeggen dan dat alles nog niet zo erg is doorgedrongen lijkt t, ben een beetje geleefd, maar niet dat het aan me voorbij is gegaan. In tegendeel! Ik ga er even in vogelvlucht doorheen, want eigenlijk is het zo moeilijk uit te leggen wat er allemaal door me heen is gegaan, en eigenlijk nog steeds gaat. Een beetje onwerkelijk soms, vanaf het moment dat ik Egypte achterliet, toch echt het vliegtuig instapte tot aan nu, voor even een weekje in NL, maar ook al weer bijna onderweg naar m'n nieuwe stek. Maar daarover later meer.

Een echte terugblik op Egypte is nie echt nodig, denk ik, maar om het toch even in het kort samen te vatten: het was een wereldtijd, had het voor geen goud willen missen, zoveel herinneringen, zoveel mooie momenten, nieuwe vriendschappen en heel veel ervaringen. Zoveel beleefd, zowel onder als boven water, en zulke mooie duiken! Om nooit te vergeten! Maar alles neem ik mee, 't zit het allemaal in mn hartje! TOP-SHIT :-)

En ook de week in NL. Wauw! Kan me eigenlijk nu alleen maar afvragen hoeveel je kunt doen in een week..... Maar dat een dag 24 uur heeft, weet ik zeker! Op een maandagavond of zeg maar nacht aangekomen op Dusseldorf, vervolgens een nachtje doorgehaald en vanaf de dinsdag is alles in vogelvlucht gegaan. Er bleek (ongevraagd) toch ook nog wel een boel te regelen, toch nog wat dingetjes willen doen, en uiteraard de nodige bezoekjes van en aan familie, vrienden en vriendinnetjes. Ook nu weer het hele land door geweest. Van Texel tot aan Brabant, de nodige kilometertjes weer afgelegd. Maar ook wel wat typisch (?) Nederlandse frustratie of een gevoel van onmacht. Het feit dat ik m'n oplader voor m'n laptop verloren was, maakte het ook nie veel makkelijker. Een nieuwe bestellen was de enige optie, en maar hopen dat het snel zou komen, zodat ik weer bij al m'n documenten kon. Vervolgens een klopjacht naar een omvormer. Een apparaatje wat 110 volt (het lichtnet in de carribean) omvormt tot de 220 volt wat wij hier in NL hebben. Hier en daar nog wat willen of moeten bestellen, en het enige wat je dan in je nek voelt hijgen is toch weer die klok! Dan ligt er uiteraard nog post te wachten, stonden er een aantal tassen die uitgepakt moesten worden en wil je toch ook gewoon volop genieten van alles. Een week is toch echt niet lang, dus hou het ook maar op weekje voor het gemak. De tijd echter die ik met iedereen weer heb doorgebracht, van een vluchtig hé hoe gaat het, tot een snel praatje of zelfs een bezoekje... het was veel te kort! Maar ook weer lang genoeg om te beseffen hoe blij ik ben met al die liefde om me heen. Ook dat is onvergetelijk en zit in m'n hartje!

Ben gewoon een gelukkig mens! Klaar voor het nieuwe avontuur, bijna dan. Want het enige waar ik nu al die tijd nog niet aan toe gekomen ben is inpakken. Maar dat gaat morgen hoe dan ook gebeuren. En ach, zoveel gaat er dit keer niet mee. Hoewel, m'n duiktas zal weer vol genoeg zitten! Maar daar kan ik gewoon nie zonder :-).

Wervelwind.....

2008-04-08T21:17:00.003+01:00

Of storm, letterlijk en figuurlijk. Alles wat ik afgelopen week heb meegemaakt maar ook het weer hier momenteel. Al was gister wellicht de meest heftige dag. Toen werden sinds lange tijd de boten ook weer eens in de havens gehouden. En zijn er zelfs de nacht van zondag op maandag een aantal gezonken. Maar het zonnetje schijnt desondanks nog steeds volop! En de wind neemt al weer wat af, pfff :-).

Moet eerst ff de batterij van m'n camera opladen, dus de foto's houden jullie te goed, maar toen ik gister langs het vliegveld reed, konden we het vliegveld zelf niet eens zien! Ja, het was met recht wat je een zandbak kan noemen. Zowel binnen als buiten, en ook dat heb ik weer eens ouderwets goed ondervonden.

Even de afgelopen week in sneltreinvaart, maar hier kom ik ongetwijfeld nog even wat uitgebreider op terug. Maar de dagen hier lijker sneller en sneller te gaan. Of zou dat komen omdat het aftellen wellicht een beetje begonnen is?

Tja, de eerste dag van april is altijd bijzonder. Niet om z'n grappen en grollen, maar omdat m'n mamsie dan jarig is. Dit was echter ook de dag dat ik m'n appartement uit moest, wat dus betekende: verhuizen! Gelukkig ging dit best snel, want had wat kratjes van de duikschool meegenomen, alles dr in, nog wat in tassen gepakt (gelukkig al m'n duikspullen nog op de duikschool) en hup alles in de auto de berg op naar t appartement van Anneke. Daar ben ik de rest van de tijd onder de pannen. Echt super! En toch de grap van de dag vrees ik..... bij het uitladen van de auto zelfs tot de ontdekking komen dat m'n backpack (een 70 liter rugzak) gewoon leeg (!) over is gegaan. Vervolgens zit er nu al een week op bij Ann en krijgt alles een beetje vorm. Had immers niet de moeite genomen alles op voorhand al uit te zoeken, was gewoon veel te druk met werken, maar daar ben ik nu langzaam aan mee begonnen. En wel zo makkelijk, want ben zelfs al beetje aan het inpakken hier en daar. Best raar, want door de tijd heen heb je best wel wat 'verzameld' ;-). Maar goed, nie alles kan en hoeft mee terug, en heb nog wat daagjes te tijd om alles op t gemakki uit te zoeken.

Iets totaal anders, maar voor mij super gaaf om te doen, is dat ik me afgelopen week met een wat andere tak van duiken heb bezig gehouden. Namelijk technisch duiken, ofwel TECH in het kort (of tekki zoals ze hier zeggen). En wauwie, dat was echt kicken! Heb ook tevens m'n gasblending (flessen vullen) cursussen gedaan, dus mag nu ook zelfs helium mixen. Ja en das wellicht het meest grappige en leuke gas om te mengen. Tuurlijk konden we het niet laten even te testen of er wel echt helium in de voorraadtank zat ;-). De theorie was echt rete interessant, de examens toch eigenlijk best appeltje eitje (bleek ook wel met 100 % scores, jihaa), maar het tofste was toch wel het skills circuit. De oefeningen onder water. Een hoop gelachen, en waarrempel kwamen die rare flexibele armen van me nog erg goed van pas bij het dicht en opendraaien van de tanks! En aan het eind van de cursus een vet compliment gekregen, wellicht had ik geen betere kunnen krijgen, maar ik was (sorry 't moet ff in 't engels) the most fucking amazing student he had ever had! En dat had ie notabene tegen zijn big boss verteld, dus voelde me best wel vereerd. Best wel heul erg eigenlijk. Wat dat betreft smaakte dit ook absoluut naar meer, dus wordt vervolgd!

Morgen heb ik wellicht m'n laatste werkdag bij Emperor en zit het er bijna op..... Niet dat ik dan nie meer duik tot aan het eind van de week, maar dan is alles nie meer werk, maar gewoon fun (al maakt dat niet echt heel veel verschil, al zal ik de fun duiken nie meer op een single tank doen, maar met m'n nieuwe vriendje: een 2x 12 liter twinset, en wat stage cilinders). Verder dus ook nog maar even volop genieten hier van alles: m'n werk, m'n passie, m'n vrienden om me heen, 't zonnetje niet te vergeten natuurlijk en al het moois wat ik hier dadelijk toch ga achterlaten. De komende dagen gaan vast en zeker ook nog behoorlijk heavy worden, maar er staat ook weer een heel groot avontuur te wachten!

Alle foto's moet ik nog even uploaden, met een ietwat uitgebreidere versie van deze, maar volgen zo spoedig mogelijk! Ook dan zal ik vast een beetje vooruitblikken op ROATAN, zoals minimi nu omschrijft: heaven on earth..... Nog even geduld, maar snel zullen jullie zien waarom. Voor nu ga ik zeggen tot heel erg snel!

Mammie, happy birthday! Gefeliciteerd :-)

2008-04-01T18:27:00.002+01:00

Lieve mam,

't kaartje zal hoogst waarschijnlijk niet aankomen maar natuurlijk ben ik 't niet vergeten!

VAN HARTE GEFELICITEERD

een hele dikke knuffel en kus vanuit egypte :-)

nog maar 13 daagjes.....

NEWS-NEWS-NEWS-NEWS-NEWS

2008-03-08T23:05:00.002+01:00

Jihaa, eindelijk..... het heeft weer veel te lang geduurd, en heb best een tijdje in de anonimiteit verscholen gezeten, maar hier ben ik dan weer es. Én wel met nieuws, heel erg leuk nieuws :-)

Allereerst is m'n zussie is weer zwanger!!!!! Nu het inmiddels waarschijnlijk geen wereldnieuws meer is, kan ik het wel naar buiten brengen. Wat dat betreft was dat anker op de kabel, waardoor we hier zo'n 3 weken zonder internet hebben gezeten, best handig. Iedereen heeft wellicht het voorval op het nieuws kunnen volgen, en behoeft het ook geen verdere uitleg. Mij kwam het ook wel even goed uit. Ik hoefde me immers helemaal niet druk te maken over mail of internet zaken. Het werkte allemaal gewoon niet. Heel simpel ;-). Maar inmiddels werkt alles hier weer volop. Of voor zover het het altijd deed moet ik eigenlijk zeggen. Én er is veel gebeurd.....

Nog steeds ben ik volop druk met werken, al is het nu nog "laag" seizoen. Met name door de verhuizing van de duikschool en vakanties van collega's, ben ik al die tijd lekker ingepland geweest. En nu wordt het langzaam aan wat drukker. Hier en daar wel wat vrije daagjes gehad, heerlijk natuurlijk, maar met de voor egyptische begrippen koude winter was het geen straf om uit het water te blijven. Momenteel is het nog steeds een beetje af en aan, maar de temperatuur gaat alweer omhoog, en de wind blijft steeds vaker wat liggen. Kortom, de dagen op de boot zijn weer helemaal super!

De vrije daagjes heerlijk met vrienden doorgebracht en heb me tot nu toe nog geen moment hoeven te vervelen. Zolang ik alweer terug ben heb ik weer een super tijd. Heb ook weer genoeg meegemaakt, en geniet ik nog met volle teugen! En ja, ik loop ook een beetje achter met het bijwerken van m'n site, i know, er is ook heel erg veel gebeurd, maar sorry.....ik ga nu maar gewoon verder met het nu. Het nieuws van m'n zussie is namelijk niet het enige nieuws. Wellicht moet ik nu even waarschuwen om er even rustig bij te gaan zitten, wat ik eigenlijk niet echt kan, want ben veel te 'excited'. Het nederlandse woord schiet me zo snel niet te binnen, maar kort gezegd ben ik echt super enthousiast en heb ik het gevoel een overdosis energie te hebben. Of eigenlijk sta ik gewoon te springen achter m'n pctje. Op het moment wellicht m'n allerbeste vriendje, zeker nu internet het weer volop doet! Waarom? Lees maar gewoon verder.....

I just booked my ticket to the tropics, oftewel, ik verlaat (al dan niet tijdelijk) egypte en ga richting, jawel daar komt ie..... het caribisch gebied! Hoe dat verder verloopt zal ik in de komende dagen zeker laten weten, maar de eerste stap, of het eerste ticket is zojuist geboekt. Ik vlieg namelijk eerst nog even voor een hele korte periode naar NL, en wel op 14 april, om vanuit daar verder te reizen richting central america.

De rest volgt dus zo spoedig mogelijk. Voor nu kan ik alleen nog even zeggen tegen iedereen: sorry dat het zolang duurde iets te horen, maar het gaat nog steeds super met me, en hopelijk bereikt het voor mij super exciting news, nu iedereen via deze toch wel erg makkelijke weg.

Wat goed zit, gaat snel..... en pap, inderdaad gaat het er niet om wie je bent maar wie je kent! ;-)

Een hele dikke kus en veel liefs -puk-

Iedereen onwijs bedankt voor een toptijd in (weliswaar toch erg koud) NL!

2008-01-13T22:49:00.000+01:00

Ja het zit er alweer op. M’n vakantie in het koude kikkerlandje! Maar wel met regen, storm, sneeuw én ijs, het Nederlandse weer ten top. Maar hoe snel is het gegaan!?! De weken vlogen werkelijk voorbij, maar heb er volop van genoten. Kan dan ook nie anders zeggen dan dat ik echt een super tijd in Nederland heb gehad, al was het toch nog te kort om iedereen even persoonlijk te zien, op te zoeken of om mee af te spreken. Sorry, maar hopelijk de volgende keer beter! Als ik er nu zo zittend achter m’n laptopje, in een prachtig hotelletje in Dusseldorf al dichtbij het vliegveld, op terugkijk… wauw ik heb het best druk gehad. Wat dat betreft ben ik ook wel een beetje geleefd. Helemaal super overigens, dat zeker, en kon dan ook nix anders doen dan alleen maar volop genieten. En dat heb ik ook met volle teugen gedaan!

Maar ja, daar zit ik nu dan. Weer bepakt en bezakt en afwachtend tot het moment van vertrek. Dit keer toch een beetje anders. Van de ene kant veel moeilijker om weer terug te gaan naar Egypte, het leventje daar, maar dat komt vooral door alle lieve reacties, knuffelmomenten en het samen zijn met familie, vrienden en bekenden. Maar aan de andere kant, nu ik hier zo zit, achter m’n laptopje de tijd een beetje door te komen in m’n hotelkamer, al dichtbij het vliegveld is het ook wel goed. Nog even heerlijk met Miek en pap & mam gegeten, helemaal top. Eigenlijk het hele weekend….. Ojee, ga van achter naar voor, in plaats van bij het begin te beginnen. Had me voorgenomen es even terug te kijken op het begin van het nieuwe jaar, het 2e deel van m’n vakantie. Het 1e deel is immers al bekend. Al moet ik haast m’n agendaatje erbij pakken, zo super was het dat ik anders bang ben iets te vergeten hihi! Mare nee, al zal het wellicht een beetje van de hak op de tak gaan. En ja hoor, dat is nu al het geval, oeps.

Oké, even terugspoelen naar het begin van 2008, of oud & nieuw, das beter. Daar was ik eigenlijk gebleven de laatste keer. Het oude jaar was al top afgesloten, immers een topweekendje in Eindhoven, gevuld met lekker stappen, heerlijk borrelen alhoewel het weinig slapen iets minder was. Maar op zo’n dag doet een lekker bakkie en heerlijk nog even wat eten wonderen! Vervolgens richting Dordt, en ja das altijd top! Lekker daggi relaxen, beetje keutelen, ff naar de kapper geweest met m’n super leuke neefje. Beetje stadten, lekker eten en toen richting Den Helder. Want dit keer geen knallende kurken op ’t eiland voor mij, maar bij Ron en Ditje, Jannie, Timo en Rachel, en Diede (alhoewel voornamelijk slapend, hoe onwaarschijnlijk door al die knallen) en Laura! Geknald heeft het daar ook zeker, zowel het vuurwerk, maar ook zeker de champagne. Miek je fles was dan ook werkelijk verrukkelijk. Echt goeie shit zeg maar hahaha. Een super begin van het nieuwe jaar, helemaal top!

En dan met nog een kleine 2 weken vakantie voor de boeg… do i need to say more? Al gingen die dagen toch ineens super snel voorbij. Vanaf nieuwjaarsdag tot aan nu. Voor ik er erg in had was het alweer tijd om in te pakken. Oja, even bij de les blijven en niet te snel, dus nieuwjaarsdag, daar was ik gebleven. Uiteraard eerst even nieuwjaar wensen bij m’n Oma. Enne oma, de soep en broodjes waren als vanouds. Al heb ik me nu toch netjes ingehouden met de groentesoep. Er was zelfs genoeg voor tante Vroon en ome Jan ;-). Daarna naar pap en mam, die had ik immers bij oma net gemist, en heerlijk gegeten. Al heb ik wat het eten betreft ook helemaal geen klagen gehad! Mammi, u kookt nog steeds even lekker, elke dag weer. Dat zal ik wel weer even gaan missen, al moest ik soms ook weer even wennen aan het eten hier, hoe lekker ook ;-).

De dagen erna was het vooral weer veel vrienden en bekenden opzoeken, tegenkomen of (ja helaas) net missen. Lekker ff het dorp in met mams, boodschapjes doen. Of even flink wat kilometers maken in m’n tijdelijk racemonstertje. Nogmaals Miek, helemaal top en thanx voor het regelen. Je bent een skat! Maar goed, stad en land werd afgereden, al is het achteraf toch voornamelijk het Brabantse land geweest. Zal wel komen door die welbekende gezelligheid ;-). Of doordat er altijd het licht brand? Want of het nou Eindhoven was of Den Bosch, het waren topavondjes, waarbij alles erg lekker smaakte ;-). Anke en de andere meiden, Eef en Marlies, ik heb er volop van genoten, het was weer veel te gezellig. In Egypte zijn we ook wel wat gewend, maar bij jullie gaat het niet anders hahaha, al beperken jullie het wat beter tot een weekend. Hmm, oja, die kennen wij niet (meer). Enne Mike en Mariek, alvast heel veel succes in de carribean! Super hoor, en wie weet kom ik die heerlijke hangmat nog es uitproberen. Zou leuk zijn, we waren immers nog lang niet uitgepraat…..en Mike, thanx voor je boek. Eigenlijk had je er nog wat in moeten schrijven, mare ook zo zal ik je nie snel vergeten.

En dan nog Westerhoven, ook erg gezellig en weer even als vanouds. Peet en Roy, jullie ga ik vast en zeker wel zien in februari. Zon middagje was ook veel te kort om weer even helemaal bij te praten. Maar Remco, ik kan niet wachten op de pica’s, ben erg benieuwd wat het is geworden, dus mail maar door!

Zou het haast vergeten, maar in de tussentijd ook nog even heerlijk naar de kapper geweest. Een coup-de-soleil had ik dit keer niet nodig, de tijd om bij te kletsen eigenlijk wel, maar Mir het was weer errug lekker enne kan er wel weer ff tegen. Moet alleen de volgende keer wat meer tijd reserveren! Tja en dan natuurlijk nog een avondje sporthal. Al moet ik eerlijk toegeven dat ik van het volleyballen weinig gezien heb. Sorry meiden, maar in de kantine was het iets té gezellig. Maar de 3-0 zat weer in de tas ;-). Én An, het slepen met die zakken op de parkeerplaats zal ik ook nie snel vergeten… very charming! Helaas is de foto een beetje donker, maar we hebben erg om je moeten lachen.

Oja, en na nog een heerlijk relaxed film-bankhang-avondje met Anke en de volgende dag zelfs nog in de ballenbak geweest! Nu niet gelijk gaan lachen, en niet met Anke, maar samen met Ditta en Rachel voor de kids of course. Echt lachen! En ditje, die foto's mail ik je snel door ;-).

Maar goed, voor ik het wist was het tijd ook alweer tijd om m’n koffer te gaan pakken. Op zich niet echt een lastige klus. Eigenlijk zo gepiept, heb immers maar 1 koffer mee te nemen. Gebrek aan ruimte was ook niet echt het probleem. Blijft over? Juist het gewicht. Qua kleding was het makkelijk, dat is niet veel. Wel wat geshopt, maar daar was een halve koffer meer dan groot genoeg voor. Die lekkere dingen, dat was tot aan vanmiddag eigenlijk het soort van probleem. Wel of toch niet meenemen. Overpakken in handbagage, toch weer niet. En dan met die regeltjes allemaal voor vloeistof enzo, het maakte het er niet makkelijker op. Maar goed, op een potje pindakaas en dipsaus na, zit alles op een dusdanige manier in m’n koffer dan wel handbagage. Moet dus eigenlijk wel goed gaan bij het inchecken. We zullen zien. Hoe dat allemaal is gegaan horen, of eigenlijk lezen, jullie later. Dat zal zijn vanuit Egypte. Nu is het eigenlijk gewoon de hoogste tijd om m’n bedje in te kruipen. Nog even een paar uurtjes slaap meepakken voor de lange reis terug. Wordt weer beetje afzien, want halverwege de nacht gaat het wekkertje. Rond 04.00 uur immers op het vliegveld inchecken, vervolgens om 06.00 de lucht in, en met nog een tussenstop in Munchen hoop ik rond een uur of 15.00 plaatselijke tijd (is in Egypte immers uurtje later) weer ‘thuis’ te zijn.

Verder kan ik eigenlijk alleen maar zeggen, iedereen onwijs bedankt voor de super tijd. Het was geweldig, en misschien nog wel te kort. Maar heb in ieder geval intens genoten van alle momenten. En gelukkig ook een heleboel foto’s, en wie weet staan er binnenkort wel weer een paar op de site! Wel jammer dat het niet gelukt is iedereen die ik wilde opzoeken te zien of te spreken, maar wellicht volgende keer beter.

Hoe dan ook, ik zal iedereen weer onwijs erg gaan missen, maar zeker niet vergeten. Gelukkig lang leve het internet, jihaa!

Love you all –xxx-

Daar is ie dan, in 2008 gaan we ook weer gewoon verder!

2008-01-08T17:01:00.000+01:00

Hoewel de laatste update van 2007 eindigde met de beste wensen, bij deze er toch nog maar even mee beginnen. Dus nogmaals een geweldig 2008, vol liefde, geluk en gezondheid. Dat het maar weer een mooi jaar mag worden.

Voor mij een goed begin tot nu toe. Een super tijd in Nederland, ook al is het nog steeds errug koud. Maar de tijd vliegt nu toch echt voorbij, en het lijkt wel of ik het razenddruk heb! Ga van hort naar her, maar allemaal even leuk. Daggi hier, weekendje daar, ff bakki doen, maar ook lekker shoppen, want de koffer gaat zeker niet leeg mee terug! Weliswaar maar een klein beetje aan nieuwe kleding, maar als je dan door de supermarkt loopt..... Qua eten enzo heb ik eigenlijk bar weinig echt gemist, maar je wordt er toch wel behoorlijk hebberig van. Oja, dit is wel handig, oh en dat is wel erg lekker. Een dezer dagen moet het inpakken dan ook weer gaan beginnen. Ben dan ook eigenlijk heel benieuwd of het past, of beter gezegd of ik redelijk binnen het toegestane gewicht blijf ;-). Maar 't zijn vooral 'simpele' dingen zoals kaas, leverworst, kruidenmix waar de koffer mee gevuld gaat worden. Ach, er zal nog wel een fotootje van op m'n site verschijnen.

Op alle leuke, bijzondere, super gezellige, en vooral onvergetelijke belevenissen moeten jullie nog even wachten. Maar uiterlijk 6 daaggies ;-). Daar moet ik gewoonweg even de tijd voor nemen, en er dus even rustig voor gaan zitten. En ook in deze 6 dagen staan er nog genoeg dingen op het programma! Nog even geduld dus. Ik doe m'n best! Net als om zoveel mogelijk vrienden en bekenden nog even op te zoeken voor zover nog niet gebeurd. Ook dat gaat 'gewoon' door! :-)

Bye, bye 2007!

2007-12-31T17:08:00.000+01:00

Nog even een allerlaatste update zo aan het eind van 't jaar. Kan nog net, al zit 2007 er toch echt bijna op. Het vloog voorbij! En de tijd hier in Nederland gaat nu ook steeds sneller lijkt 't. De eerste weken was het immers flink wennen, maar das inmiddels niet meer het geval. Een super tijd tot nu toe, en geweldig om weer even hier te zijn. Kan niet anders zeggen! En het moment van vertrek zit wel alweer in m'n hoofd, al wil ik zeker nog niet gaan aftellen maar over 2 weken zit ik weer in Egypte. Ben dus alweer op de helft. Hoe hard kan 't eigenlijk allemaal gaan.....

Met name de eerste week voelde ik me totaal niet thuis, niet op m'n gemak en wilde ik het liefst gelijk weer terug vliegen. Maar nu? Nee dat wordt nie makkelijk om weer op 't vliegtuig te stappen, al kan ik van de andere kant nie wachten om weer het water in te gaan, m'n vrienden daar weer te zien, en natuurlijk genieten van het zonnetje. Al is het winterweer hier zo gek nog niet. Best lekker, maar vooral wel knus en gezellig. Zeker met 't kacheltje dan lekker warm en de kaarsjes aan. Wat dat betreft ook alles wel gehad. Kou, harde wind, hagel, regen maar ook ijs en sneeuw :-). Én dat alles in maar 2 weken.....

Inmiddels ook al weer heel wat vrienden en bekenden gezien, naast m'n fam, en de momenten waarop je merkt en/of voelt dat je ook echt gemist bent is fantastisch. En daarnaast nog de avondjes stappen.....Tja daar hoef ik weinig over uit te leggen. Zeker ook afgelopen weekend in het brabantse land! Eindhoven de gekste, én das nie voor nix ;-). En dat wordt zeker snel nog even overgedaan, jihaa!

Dan rest strax alleen nog de jaarwisseling, na een ritje van Dordt richting Den Helder. Het jaar is bijna voorbij, een top jaar, dromen werden immers werkelijkheid. Een toptijd in Egypte, een toptijd nu in Nederland, én een top afsluiting!

Proost! Op een, voor iedereen, geweldig 2008

vol liefde, geluk en gezondheid.

Dat het jaar maar weer veel mooie en vooral goeie dingen met zich meebrengt.

Veel liefs en tot volgend jaar! -dikke kuzz xxx-

Merry Christmas!

2007-12-24T19:59:00.000+01:00

Allereerst iedereen een hele fijne kerst toegewenst!

Vandaag ben ik dan eindelijk op 't eiland aangekomen. Maar de week in Dordt was heerlijk ;-). En tja, gelijk weet ik weer dat ik op een eiland woon. Dat moet je namelijk met een boot. En laat ik vandaag nou net niet de enige zijn met dat idee. We waren weliswaar op tijd vertrokken, en ook zeker op tijd bij de boot. Maar helaas. Het was zo druk, en geen tussenboot die voer, dus zat er nix anders op dan een uurtje te wachten :-(. En wat doen mensen in zo'n uurtje? Juist ff een frietje scoren bij de snackbar! Aangezien ik die nog nie had gegeten de hele week, m'n maag was niet helemaal in topvorm, of kon gewoon weg niet erg wennen, bestelde we een frietje. M'n zus dan. Ik dacht die eet ik in Egypte ook wel, doe mij maar es een frikandelletje speciaal. Nou dat had ik niet hoeven doen. Waar 't door komt weet ik niet, maar a) was ie niet lekker, b) smaakte ie raar, en c) was 't voor m'n maag blijkbaar nog ff teveel van t goeie hahahahaha.

En wat is een kerst zonder boom? Juist, die ben ik dus gelijk even met m'n zus gaan scoren en is het geen plaatje? Volgens mij is paps best tevreden..... of gewoon blij?.....

Fietsen verleer je nooit, of toch?

2007-12-21T20:19:00.000+01:00

Tja, ze zeggen altijd met alles wat je een tijd lang niet hebt gedaan... ach das net als fietsen, dat verleer je niet. Nou daar ben ik niet meer zo zeker van. Gister was namelijk nogal een avontuur. Even boodschappen doen met de fiets. Tuurlijk had ik beter moeten weten, maar ach ik ben nog aan het bijkomen van alle indrukken om me heen zullen we maar denken. Klinkt beter dan dat ik beter had moeten weten. Na bijna 10 maanden stapte ik weer es op de fiets. De fiets van Alex, een herenfiets dus. Even lekker makkelijk, om boodschappen te halen. Zeker met deze kou. Maar dat bleek nie zo van zelfsprekend. Maar wat er allemaal kan gebeuren als je zo lang niet meer op een fiets hebt gezeten, vervolgens een herenfiets uitzoekt die wat aan de hoge kant is, geen terugtraprem heeft, en uiteindelijk ook niet echt super werkende handremmen te hebben en dat uit te proberen in de sneeuw? En dan hebben ze hier van die leuke obstakels op het pad. Waar je ja/nee doorheen kunt, met een fiets dan. Maar laat ik zo zeggen dat het mij al fietsend door de sneeuw met een boodschappentas aan de hand (en de andere hand dus aan het stuur met een niet werkende rem...) niet echt makkelijk af ging. Ik was blij dat ik geen jongetje was hahahahaha, maar ben heelhuids weer thuis gekomen! Maar gelachen heb ik zeker, al ik wel niet de enige geweest zal zijn.....

Bij autorijden leek het trouwens wel als vanouds. Want vandaag heb ik m'n tijdelijke racemonstertje opgehaald. Een (gloed)nieuwe Fiat Punto, en das echt super! Een heerlijk autootje, trouwens Miek onwijs bedankt voor het regelen! Maar nu kan ik dus echt héél Nederland door :-). En wel in dit gave (en vooral ook heel snelle) bakkie.

De eerste kilometertjes zitten er al op. Hoewel we vanmorgen nog met de bus de stad in zijn geweest, dat shoppen verveeld nog lang niet ;-), zijn we uiteindelijk met Sonja (van Miek d'r werk) meegereden naar Ridderkerk om de auto daar op te halen. En toen dus op naar Dordt. Jihaa! Heerlijk om weer over de snelweg te toeren. Dat heb ik toch wel een beetje (boel) gemist!

Tja en verder? Is het hier nog steeds errug koud! De ijsbaan is zelfs al open. En zeg nou zelf.....'t zorgt best voor mooie plaatjes, toch?

Van de zon in de sneeuw, brrr.....

2007-12-20T11:41:00.000+01:00

Help, wat gebeurt er allemaal? Of is het voor mij gewoon zooo onwijs wennen, dat het lijkt of ik last heb van een klein cultuurshockje? Vanaf het moment dat ik m'n eerste tussenstop op Munchen maakte, blijf ik van de ene in de andere verbazing vallen. En op sommige momenten lijkt het zelfs alsof ik in slow-motion door een in versneld tempo afgespeelde film wordt ingehaald. Alle drukte gaat zo langs me heen, en klinkt het raar maar is het of de mensen hier een andere taal spreken. Waar ben ik in hemelsnaam beland? Even een overzichtje van de afgelopen dagen.....

Zoals verwacht was de vlucht zwaar, en leek wel een eeuwigheid te duren. Bij het inchecken bleek al wel dat ik niet de enige was die het plan had die dag richting Munchen/Dusseldorf te vliegen. Het was keidruk bij de balies, maar uiteindelijk ging het boarden daardoor sneller. Althans, dat leek zo. Daarbij had ik ook maar 1 tas, dus veel gezeul was er niet bij dit keer :-). Lekker makkelijk! Maar slaaptechnisch was het niet het beste tijdstip qua vliegen. Midden op de middag, dus 't was gewoon wachten tot aan de eerste tussenstop. Maar helaas duurde de overstap wel lang, of ging het uitstappen dusdanig snel waardoor ik al snel weer voor de douane stond.

Zou ik haast vergeten, de douane. Het was gelijk weer even back on earth! Allereerst alle drukte van de mensen die natuurlijk niet willen wachten, stressen of ze wel in de goeie rij staan, en dan ook nog bang zijn hun aansluitende vlucht te missen die zo'n 2 uur later pas vertrekt. Maar goed, eindelijk aan de beurt gingen alle toeters en bellen af. Ja heb ik weer. Heb ik eens niet m'n "dokter martens" (met stalen neus) aan, maar gewoon lekker gympies, ga ik uiteindelijk toch echt op sokken, en nog net niet in boxershort door de douane. Maar alles werd gecheckt. Alles uit m'n tas, waar gelukkig niet al te veel in zat. Op m'n laptop en wat kabeltjes, een boek, m'n ipod en wat vlut blaadjes, zat er naast m'n papieren verder nix in. Maar goed, het moest er allemaal uit, in bakjes, en ook m'n petje moest af, trui en jas uit (daar kwamen de eerste bibbers), sjaal nog af, en toen dus ook m'n riem en schoenen uit. Tja, m'n broek zakte gelijk af, very charming ;-), en verder had ik alleen een hempje aan. Kwam tenslotte uit een heerlijk zonnetje vandaan. Maar nog ging het alarm af en werd ik met dat beetje wat ik nog aanhad, volledig gefoueerd. Waarschijnlijk een knoopje op m'n broek, maar gelukkig een aardige man (notabene) die zei van tja, we laten je niet in je boxershort door de poort gaan hoor! Pfff, gelukkig mocht ik door. Met inmiddels wel heel veel ongeduldige mensen achter me. Naja, boeien, ging voor mij immers de tijd weer wat sneller. Want moest immers nog wel zo'n uur wachten voordat ik weer mocht gaan boarden. En dat duurde echt super lang! Waarschijnlijk met de wetenschap dat het laatste stukje immers nog maar zo'n 3 kwartier vliegen was.....

Die laatste vlucht heb ik amper meegemaakt. Het kaarsje ging langzaam uit en het laatste stukje heb ik, voor het korte stukje nog te gaan, toch meer slapend dan wakker meegekregen. Al was ik bij het uitstappen toch gelijk wakker. Dat kon ook niet anders. Van de ruim 20 tot 25 graden waar ik enkele uren geleden nog uit was vertrokken, hadden plaatsgemaakt voor zo'n 5 graden onder nul! Kortom: errug koud dus! Van de zon regelrecht de vrieskou in. En nu nog sneeuw ook, maar hierover later meer. Het gaat me allemaal al veel te snel hier, en alles lijkt grotendeels nog aan me voorbij te gaan, in de zin van dat ik me eigenlijk een compleet vreemde voel. Maar goed, stap voor stap, dan komen we er wel.....

Op Dusseldorf duurde het niet lang voor ik m'n koffer van de band kon halen, zo veel vluchten kwamen er immers niet aan zo net voor middernacht. En tja, toen het moment dat de deurtjes open gingen. Daar zat ze. Gewoon op me te wachten! Nog zoiets onwerkelijks. M'n zussie, mét overigens een heerlijke dikke winterjas! Restte dus nog maar één ding, op naar Dordt.

En daar zit ik nu nog steeds. Lekker binnen, kacheltje aan maar overigens af en toe heerlijk naar buiten kijkend, hoe de sneeuw langzaam naar beneden dwarrelt en alles onder een dun wit laken van flokjes doet bedekken. Maar ben de afgelopen dagen ook zeker wel even heerlijk buiten geweest. Moet af en toe toch even een frisse neus halen.

Dinsdag even de stad in geweest, beetje geshopt, maar nog lang niet uitgeshopt. Waren ook niet super lang weg geweest. Eerst beetje uitgeslapen. En alsof m'n neefje het wist, hij sliep gewoon tot half negen! Toen lekker ontbijten. Alhoewel lekker..... Niet alleen ik ben van slag, m'n maag ook. En alles waarvan ik van tevoren had bedacht waar ik trek in zou hebben, gaat voorlopig nog even m'n bordje voorbij. Krijg haast geen hap door m'n keel, ben ook redelijk verkouden en proef ook lang niet alles, maar m'n maag vind het allemaal nog maar effe nix. Maar kan niet zeggen dat ik het erg vind. Klinkt misschien heel vreemd, maar ik had m'n zinnen wel gezet op bepaalde lekkernijen, maar nu ik hier eenmaal ben denk ik ach, ik heb eigenlijk helemaal nix echt gemist. Neemt nie weg dat bepaalde dingen wel erg lekker zijn! Maar die gaan dan maar mee in de koffer. Daar kan ik immers vast nog wel iemand blij mee maken! Toch Mieksie? ;-)

Tja en verder keutel en rommel ik maar wat aan. Beetje boodschapjes doen en voor 't eten zorgen. Me toch een beetje nuttig maken en even lekker uitleven in de keuken. Spelen met m'n kleine neefje, ja dat is ie nog steeds wel. En zo'n skatti! Zeker tijdens het eten geven, vooral de yoghurt zorgt voor erg lachwekkende momenten. Beetje bijkomen en relaxen. En vooral proberen m'n draai een beetje te vinden. Maar das vanochtend zeker nog niet gelukt. Wat een avontuur om weer eens met de trein naar Rotterdam te gaan. Blijkt dat ze het centraal station helemaal aan het verbouwen zijn. Nou kon ik me daar nog wel vaag iets van herinneren van voorgaande keer, maar voelde me nu gewoon echt een toerist die de bordjes moest volgen. Vooral het vinden van de metro was een uitdaging. Zodra je immers de trein uitstapt, loop je met de hele meute mee richting uitgang, al zou ik het geen lopen meer willen noemen van al die mensen. Eerder rennen. Moest er gewoon om lachen, dat deed me denken aan de tijd dat ik nog studeerde en af en toe moest haasten om de trein te halen, om maar aansluiting met de bus en vervolgens de boot te hebben. En dan kom je uiteindelijk bij de metro, moet je je best doen om nog een kaartenknipper te vinden. Strippenkaarten zijn duidelijk uit! Maar goed, uiteindelijk ben ik er gekomen, én nog op tijd ook. Beetje domper was alleen zodra ik klaar was in het ziekenhuis ik lekker lopend richting de koopgoot ging, bleken de winkels nog dicht :-( beetje jammer. Al zal ik maar zo denken: des te beter voor m'n portemonee hahahahaha!

Nou 't wordt tijd dat ik weer es wat ga doen. Oftewel me een beetje nuttig maken. Zo eerst maar eens boodschapjes halen voor het eten van vanaaf. Dan een beetje voorbereiden. En dan het leukste van vandaag! M'n neefje ophalen van het kinderdagverblijf. Lekker een stukje lopen met de buggy. Camera mee, en nog wat foto's maken van de nu nog witte omgeving.....

Dat was 'm dan, op naar NL!

2007-12-17T11:37:00.000+01:00

Met trillende vingers en een nog steeds vreemd, raar, onbestemd gevoel zit ik achter m'n laptop. Kijkend naar m'n tas en m'n paspoort met ticket wat klaar ligt. Het voelt zo enorm raar om weg te gaan. Onwerkelijk, en het feit dat m'n tas klaar staat met m'n paspoort en ticket ernaast doet me beseffen dat ik toch echt dadelijk in het vliegtuig stap op weg naar Dusseldorf. Maar de emoties gieren door m'n lijf. Van opwinding, emotie, maar vooral van een gevoel dat ik wel een hele tijd al het moois hier ga achterlaten. En m'n vrienden.....niet te vergeten m'n allerbeste maatje hier Mieks! Meis ik ga je echt zooooo ontzettend missen!!!!!

Tuurlijk komt er zoveel voor terug, maar dat besef is er dan nog weer net niet. Daarvoor moet ik eerst m'n zussie vanaaf maar es in m'n armen hebben. De vlucht zal zwaar worden, maar hopelijk gaat de tijd een beetje snel voorbij. Maar pas dan gaat het beginnen. Het genieten van m'n tijd in Nederland met familie, vrienden en bekenden.....

Mieks, hou je taai! Vier weken klinkt onwijs lang, maar voor je 't weet ben ik er weer. En dan ga jij al bijna. Ga vooral heel erg genieten van je safari, en live your dreams! Love you skat :-)! Pas goed op je jezelf, en op al het moois onderwater ;-).

Met een brok in m'n keel neem ik voorlopig afscheid van de Rode Dame, maar ik kom terug! Één ding is zeker, hier ben ik nog niet klaar.....

Het seizoen zit erop!

2007-12-16T09:37:00.000+01:00

En dat betekent dat m'n vakantie is begonnen! Heerlijk, was er ook wel een klein beetje aan toe. Wellicht niet aan zo'n super lange vakantie als wat ik nu heb, das gewoon luxe, maar wat vrije dagen komen als geroepen. Het seizoen was immers lang. Erg lang. Vanaf het moment van aankomst in maart ben ik vrij snel begonnen, en dat tot aan half december, 9 maanden bikkelen. Afgelopen vrijdag heb ik voorlopig even m'n laatste duikje hier in Egypte gemaakt. Das wel raar, en dat ga ik ook zeker wel missen. Maar m'n duikspullen hebben gister even een heerlijk wasbeurtje gehad. Strax alleen nog even netjes in de box opruimen, klaar voor een volgend seizoen!

Gister was ik dus vrij :-). En naast m'n duikspullen wassen, heb ik ook even heerlijk m'n kamer opgeruimd. De was gedaan, alhoewel er nog even 1 schommeltje gedaan moet worden maar dat kan strax nog. M'n kast een beetje uitgeplozen. Eigenlijk is het nu alleen nog even wat spullen in m'n tas pakken en ben ik klaar voor vertrek. Alle papieren liggen al klaar, wat kleine dingetjes erbij, en that's it. Ik kan het ook makkelijk mee in een kleine tas, maar ga toch voor m'n duiktas heb ik besloten. Ik vrees dat ik de ruimte op de terugweg wel nodig ga hebben. Al is het alleen al voor wat lekker hollandsche dingen zoals kaas, leverworst, en pate. Maar er gaat natuurlijk ook geshopt worden, dus misschien nog wat winterkleding erbij. Dat heb ik nu wel nodig!

Ja ook in Hurghada is het inmiddels winter! En echt, het is af en toe gewoon echt heel koud hier. Zeker op de boot! Misschien moeilijk voor te stellen maar ook hier zijn de sjaals en mutsen al uit de kast. Vooral als de wind komt opzetten word het fris (koud!). Zeker op het moment dat je net uit het water komt en je je moet omkleden. In de volle wind je pak uit, brrrrr! Maar ook de watertemperatuur is wat afgenomen, alhoewel het nog steeds rond de 22 graden is. Nix mis mee, en al zeker niet met de gevolgen. Want het koudere water brengt immers de grotere vissen terug. Dat betekent barracuda's, tonijnen, roggen (eagle rays, faethertails, guitarshark enz), maar natuurlijk ook niet te vergeten de haaien :-). En die heb ik van de week zelfs nog gezien, tijdens een diepe duik! Echt zo cool, helemaal geweldig. Dan wil je ook absoluut nog een keer het water in, maar dan heb je vaak wel de pech dat je pak nog net niet helemaal droog is. En dan warm je toch niet echt meer op. Bij thuiskomst kun je hier ook nie ff lekker de kachel opstoken, dus dan maar muts op, sjaal om, lange broek aan en een dikke trui :-).

Hoe m'n eerste seizoen hier in Egypte verlopen is heeft iedereen wel kunnen lezen, alleen de laatste maand ontbreekt nog, vanaf m'n verjaardag. Maar ook dit was nog een drukke periode! Normaal neemt de drukte dan een beetje af en begint het winterseizoen. Bij ons was dat nog nie echt het geval. Ook omdat er al collega's wat vakantie gingen opnemen, andere tijdelijk even in Marsa Alam aan de slag gingen. Maar goed, het bleef dus volop druk voor me. Wel jammer in die zin dat ik helaas geen enkele vrije dag kon opnemen toen Ron, Ditta en Laura hier waren. Maar gelukkig werken we (maar) tot 18.00 uur, dus in de avonduurtjes werd het volop ingehaald! Al vloog de week zo wel heel snel voorbij. Maar goed, dat is soms nie anders.

Weekenden ofzo kennen ze hier immers niet. Als het druk is, volop bikkelen, is het rustig dan heb je een vrije dag, soms zelfs 2. Maar dit is maar net hoe de planning het toelaat. Tuurlijk wordt er geprobeerd om iedereen elke week een vrije dag te geven, maar dit blijkt soms gewoon echt niet haalbaar. Een goed teken, want drukte betekent immers geld verdienen :-). En ach, van een beetje hard werken ben ik nog nooit minder geworden, in tegendeel zelfs! Daarbij werkt duiken voor mij ook een beetje als medicijn. De drukte die je hebt op de boot, en de rust die er is onder water. Het vrije gevoel, al het moois om te aanschouwen, de blije gezichten van de duikers om je heen. Heerlijk, en eigenlijk onbeschrijflijk! En duiken, dat is toch waarvoor ik hierheen ben afgereist. Wat ooit als een hobby begon, een passie is geworden, waar ik nu ook nog eens m'n geld mee verdien..... Een andere manier van leven. Dat is het!

En wat dat betreft ben ik ook erg benieuwd hoe ik het in Nederland zal hebben. Natuurlijk ziet alles er nog gewoon hetzelfde uit. Zal alle drukte ook nog steeds hetzelfde zijn. De files zullen ook niet opeens verdwenen zijn, en ik zal er ook vast nog wel middenin komen te staan. Ach, lekker muziekje op en wachten. Wellicht dat ik dan denk van goh, waar maken jullie je toch druk om, maar goed, dat moeten jullie maar voor lief nemen hihi! Hier is het alleen maar getoeter op straat, wat dat betreft veel drukte, maar de rest is zee, strand en woestijn wat ik zie. Kan nie wachten om weer es lekker over het strand te banjeren. Of lekker door het bos te lopen en de heerlijke geuren op te snuiven. Maar vooral kan ik nie wachten om m'n familie, vrienden en bekenden te zien! Ik hoop ook dat ik voor iedereen tijd kan maken, of jullie voor mij hahahahaha!

Morgen vlieg ik in halverwege de middag richting Dusseldorf, met een tussenstop in Munchen. Een lange rit, maar door de paar vrije dagen ben ik hopelijk al een beetje bijgekomen en niet helemaal verrot bij aankomst. Al zal de vlucht evengoed lang genoeg duren. Maar als ik dan maandagavond aankom, staat m'n zussie (Miek) al op me te wachten, en ben ik zo ie zo tot aan donderdag in Dordt. Heb zelfs ook gewoon de oppas op m'n kleine neefje. Alhoewel ie op de laatste paar foto's toch ook nie meer zo klein leek ;-). Dus ja, kan niet beter beginnen! En vrijdag kom ik dan eindelijk richting het eiland!!!

Nu ik dit zo allemaal schrijf, voelt het allemaal nog heel onwerkelijk. Zo'n raar idee dat ik morgen op het vliegtuig stap, richting Nederland. Ja m'n ticket laat de datum zien, m'n paspoort ligt erbij. Het gaat echt gebeuren. Nog maar 1 nachtje slapen..... Maar eerst nog even van deze dag genieten, het is immers nog gewoon ochtend!

Tot snel allemaal!

dikke kuzz -xxx-

Ouwe sunder gaat even aan m'n neus voorbij dit jaar!

2007-12-12T22:26:00.000+01:00

Dus even geen gefeest, gezuip, nog meer gefeest en dat voor 3 dagen lang. Want dat is wat het is met Ouwe Sund. Voorklazen, klazen en het naklazen niet te vergeten ;-). Maar ook even geen verjaardagsfeestje op de strandkaap.

Jans, bij deze, van harte gefeliciteerd en nog vele jaren. Een hele fijne dag! En vanaf volgende week kom ik het ergens inhalen!

Ook wanneer ik ergens deze laatste dagen voor vertrek naar NL de tijd kan vinden, komt er nog zo spoedig mogelijk een up-date van de laatste maand. Vooral (hoe verrassend) veel werken, maar ook de week met Ron, Ditje en Laura :-). Marieke d'r mam en tante (de chocoladeletter was heerlijk sint!), de normale dingetjes en het reilen en zeilen hier in Egypte.....Maar het meest belangrijkste is dat alles nog steeds toppiejoppie is hier!!!!!

Aftellen .....

2007-11-17T22:18:00.000+01:00

Want ik ben bijna jarig! :-) Heb zelfs m'n eerste cadeautje al gehad. En het lijkt wel of Mieks net zo enthousiast is als ik. Best raar, want meestal heb ik het niet zo met verjaardagen, niet die van mezelf dan. Nou moet ik zeggen dat ik er wat dat betreft ook wel vaak onder uit ben gekomen de afgelopen jaren. Altijd maar op reis..... En eigenlijk is dat nu niet heel anders, en toch ook weer wel. Al kijk ik er nu wel erg naar uit om het morgen te vieren. Weliswaar zonder m'n familie, en zonder een heleboel vrienden en bekenden. Maar mét Mieks! Mét Ron, Ditta en Laura. En met wat vrienden van hier, dus t komt zeker goed! Wordt vervolgd..... ;-)

PS... het valt nog in het weekend, dus neem er gerust eentje op me!

-dikke kuzz xxx-

Waar moet ik beginnen.....

2007-11-12T15:55:00.000+01:00

Ik schaam me diep, alhoewel, hahahahaha... Maar het is al weer veel te lang geleden en nu dus echt de hoogste tijd voor een berichtje uit het inmiddels wat koudere Egypte. Koud? Nou voor ons duikersbegrippen wel! De soms opzettende wind maakt het af en toe wat fris wanneer je uit het water komt, maar wij zijn gewoon veel te veel verwend en vergeleken bij Nederland is het nog steeds een zonovergoten paradijs :-). Heb net zelfs de foto's van de haven van Oudeschild bekeken, en kan me er haast nix bij voorstellen, maar de wateroverlast zorgde wel voor hele mooie plaatjes. En ook de storm is me niet ontgaan, maar goed. Hoe is het nu eigenlijk hier in Egypte?

Tja waar zal ik es beginnen? Eerst maar bij de dingen die het snelst in me opkomen! En dat is dat het nog maar 3 daagies duurt voordat Ron, Ditta en de kleine komen. Al zal Laura inmiddels al een aardig meissie geworden zijn. Verder nog 6 daagies en dan ben ik jarig, jihaaa :-). Ja ook dat gaat gewoon door. Nog een weekje later komen Marieke d'r mams en tante naar Hurghada! En over exact 5 weken zet ik al voet op Nederlandse bodem, welliswaar via Duitsland, maar toch. Wat vliegt de tijd! En de tijd is werkelijk voorbij gevlogen, want inmiddels is het ook al aardig wat weken geleden dat ik achter m'n laptopje ben gekropen. Ik weet 't, maar alles is hier nog helemaal super hoor! Geen zorgen ;-). Af en toe wat probleempjes met de verbinding gehad, maar voornamelijk omdat het gewoon keidruk is! Kan er gewoon vaak de tijd niet voor vinden, of ben helemaal kapot. Maar toen van de week zelfs m'n gasten aan boord zeiden dat het de hoogste tijd werd voor een update, dacht ik oeps...en ze hadden nog gelijk ook!

Maar om dan maar bij afgelopen week te beginnen, dat staat immers nog vers in het geheugen. Niet dat ik deze week zomaar vergeet, het waren immers de gezellige mensen van Divesport die weer terug waren in Hurghada! En wat is er niet leuker dan weer es een week lang gidsen met alleen maar Nederlanders aan boord. Om vervolgens ook nog es heerlijk verwend te worden met een kaasje, strooigoed, speculaas en winegums! Toppie hoor :-). Zowel de mensen, als de duiken waren geweldig. En ook 's avonds hebben we ons regelmatig zeer goed vermaakt, tot in de late uurtjes (of beter gezegd de vroege hihi).

Oeps, wordt ik net gebeld voor een biertje op het terras........wordt vervolgd! Maar wat blijkt? M'n goede voornemen ga ik gelijk doorzetten, want inmiddels ben ik verder gegaan na een heerlijk biertje bij Abu Tarboosh en vervolgens een keigezellige en heel relaxt filmavondje bij Hilde en Marijn. En hoe toepasselijk? We hebben Finding Nemo gekeken :-). Maar moet het toch even afmaken, ook al ligt m'n bedje inmiddels al wel heel erg lekker!

Ook buiten het werk om is het druk zoals jullie merken. Maar af en toe wat ontspanning op z'n tijd is nodig! En dat kan verschillen van ergens even lekker eten, tot lekker rondhangen bij vrienden, of nog ergens gezellig een biertje pakken. Al smaken de wodka-colaatjes de laatste tijd ook errug goed. Niet dat het alleen maar lang leve de lol is natuurlijk, en dat we ons elke avond flink aan het bezatten zijn..... Maar inmiddels hebben we wel een aantal feestjes achter de rug, laatste avondje in El Gouna vanwege het winterseizoen, ook afscheidsfeestjes helaas van mensen die vertrokken zijn, máár ook alweer nieuwe mensen leren kennen. Jihaa :-). Hmm, misschien moet ik het toch maar even over het werk houden ;-). Strax krijgen jullie nog een geheel verkeerde indruk! Dat kan natuurlijk niet hahahahaha!... Maar dat is wel (!) wat we voornamelijk doen. Werken, werken, werken, veel en lange dagen. En lange periodes achter elkaar van ruim 2 weken is geen uitzondering. Maar zelfs dat zorgt niet voor klagen. Alleen dat het bijwerken van m'n website soms wat op zich laat wachten. Maar ben al best lekker bezig zo, dacht ik!

Maar de afgelopen tijd en ook nu nog varen er meerdere boten per dag uit, minimaal 2 wat soms oploopt tot 4! Betekend dus ook weer es heerlijk gidsen naast al die cursussen. Dat heb ik vooral de laatste tijd veel gedaan. Cursussen draaien. Maar gelukkig wel met de enige variatie. Open Water, Advanced, hier en daar een specialty en ook de Divemaster cursus stonden op het programma. En alsof het nog niet genoeg was allemaal, een trip richting Marsa Alam (waar we ook een vestiging hebben) zat er ook nog tussendoor. Dit is echter wel zo'n 3 uur in de auto. Enkele reis! Jullie begrijpen dat zeker na deze drukke tijd het gidsen met de Nederlanders op de boot helemaal toppie was en meer dan welkom. Dus bij deze ook nog even een dankje aan Sandra voor de leuke tijd, en hoop je echt weer terug te zien bij de IDC. Als divemaster heb je je inmiddels al aardig bewezen, en het was super om je opleidingen te doen, en top om je vervolgens aan boord te hebben. Heerlijk om met je samen te werken. Daarbij was de laatste week met Divesport dan ook helemaal super. Dus ook Ronald en de hele bups... hopelijk tot volgend jaar. Maar wie weet nog tot in Nederland?

Inmiddels is het al weer aardig laat aan het worden en voor mij de hoogste tijd om m'n ogen es van binnen te gaan bekijken! Morgen immers weer vol aan de bak. Hopelijk tot snel, en zal m'n best doen weer een beetje beter up to date te blijven! Wellicht lig ik me dadelijk ook nog te bedenken dat ik nog veel meer heb meegemaakt, maar dat volgt!

By the way... In Nederland is de wintertijd al even ingegaan, maar dit betekend dus wel dat we hier een uurtje later zijn!

Enne Jacqie, toppie van je toelating! Heel veel succes met de opleiding. Go for it girlie! You know: live your dreams :-).

Een hele dikke kus -xxx-

De hoogste tijd voor een update.....

2007-10-28T08:37:00.000+01:00

Het leeft nog hoor!!! Ja sorry, het duurde weer even, en ik weet dat ik een beetje achterloop. Maar hier in het nog steeds zonovergoten Egypte gaat alles nog heerlijk z'n gangetje. Alleen de afgelopen tijd toch wel heel erg druk geweest, en maar weinig achter m'n laptopje gezeten. Maar dat heeft iedereen vast en zeker wel gemerkt. Druk met van alles en nog wat, en weinig tijd om stil te zitten. Betekend dus wel dat ik ook geen tijd heb gehad om me te vervelen! Maar vanavond ga ik proberen er even goed voor te gaan zitten! Al kan ik natuurlijk nix beloven hahahahaha.....

Wordt dus zo spoedig mogelijk vervolgd :-). Ik ga jullie geduld nog heel even wat verder op de proef stellen, maar hopelijk wordt dat beloond met heel veel leesplezier! Ma'asalama -x-

Holland, here i come!

2007-10-10T21:10:00.000+01:00

De tickets zijn geboekt. De bevestiging is inmiddels binnen via de mail. Dus eigenlijk rest me nix meer dan te gaan beginnen met aftellen. Want nog 67 nachtjes slapen en dan stap ik op het vliegtuig richting Dusseldorf, met een tussenstop in Munchen. 17 December is het zover..... Dan kom ik voor wel 4 weken Nederland onveilig maken :-). Een ieder is gewaarschuwd hahahahaha!.....

Maar even alle gekheid op een stokje, en zonder dollen, ik kijk er onwijs naar uit om even "vakantie" in Nederland te vieren. En volop te gaan genieten van alles en iedereen. Ik hoop genoeg tijd te hebben voor iedereen die ik heb gemist. Familie, vrienden, bekenden, Texel en ook Nederland. Al moet ik stad en land afrijden! Want wanneer ik aankom is het ook al ruim 9 maanden verder van moment van vertrek. Ik heb genoeg in te halen wat dat betreft, en kan niet wachten tot het zover is :-).

Al blijft het hier toch nog steeds volop genieten! Zoveel moois, een heerlijke omgeving, fantastisch werk, idem collega's, super gave duiken, veel kansen en mogelijkheden die zich voordoen en vrienden om me heen. Kan dus niet anders zeggen dan dat ik hoop in Nederland ook net zo van elke dag (of eigenlijk minuut) te genieten als hier!..... Al ben ik daar helemaal niet bang voor, dat gaat helemaal goed komen :-)!

I'm driving home for christmas.....

2007-10-07T19:54:00.001+01:00

Of eigenlijk vliegen!!!!! Ja, ik kom even richting Nederland :-). En wel ergens in december..... Wanneer kan ik nog niet precies zeggen. Ben druk bezig met een ticket, maar met de feestdagen ben ik zeker thuis. Althans, ben ik in ieder geval ergens in Nederland hihihihihi. Wat dat betreft hoop ik dat ik genoeg tijd heb om iedereen weer te zien. M'n familie, vrienden, bekenden en iedereen die ik mis!

-snel meer nieuws-

30-09-'02: Hoe m'n leven 5 jaar geleden drastisch veranderde

2007-09-30T17:22:00.000+01:00

Vandaag is het alweer exact 5 jaar geleden. De tijd vliegt, maar toch ook niet. Elk jaar komt het toch weer ff boven. Bij sommige zal er wellicht direct een belletje gaan rinkelen, terwijl anderen er misschien niet eens meer bij stil staan. Ik zal het echter nooit meer vergeten, dat ene moment heeft m'n leven toen immers flink op de kop gezet. Zowel in negatieve, als in positieve zin. Wat dat betreft heeft het me wellicht gemaakt tot wat ik nu ben. En doe ik wat ik doe. Er is een boel veranderd, maar heeft toch ook tot hele mooie dingen geleid. Ik kan dan ook niet anders dan dat engeltje van toen op m'n schouder, heel erg dankbaar zijn.

Voor mij dan ook even een moment om terug te kijken op de laatste jaren. De jaren waarin m'n leven steeds meer in het teken van duiken ging staan. Er zomaar in m'n eentje opuittrekkend richting de Carribean. De onderwaterwereld ontdekken, en wat vervolgens van een hobby uitgroeide tot een van mijn grootste passies. Uiteindelijk heb ik mijn droombaan gevonden!

Het was zomaar een dag in september, 30-09-2002, op een maandagavond toen het noodlot toesloeg. Wat een gezellige avondje uiteten moest worden, pakte heel anders uit. Tijdens het ritje op het eiland, verloor degene bij wie ik in de auto zat de macht over het stuur, de achterkant brak uit, net voor een S-bocht. We kwamen midden op de weg, in de bocht, tot stilstand. Echter overdwars op de verkeerde weghelft. Helaas waren er meer auto's op weg die avond, en hoewel de eerste ons ternauwernood kon ontwijken, was er voor de 2e geen redden meer aan. Vol d'r in, aan mijn kant..... Compleet in de kreukels, maar het ergste van alles was het verbranden van m'n ogen, aan beide ogen m'n hoornvlies. De rest is inmiddels geschiedenis, daarvan ben ik goed hersteld. Maar helaas blijven m'n ogen een onzekere faktor. Al is niets zeker in dit leven. Gelukkig gaat het nu goed, en het blijft afwachten waar het schip strand. Hopelijk voorlopig nog helemaal nergens.....

Hoewel alles letterlijk en figuurlijk zwart voor de ogen werd, wat helaas langer duurde dan verwacht (m'n gezichtsvermogen was namelijk tot nihil beperkt), ging na lange tijd het zonnetje uiteindelijk toch weer stralen. Na maanden van afzien (niet zien), revalideren en met steun van familie, vrienden en bekenden, kwamen er weer kleine lichtpuntjes. De tijd ging voorbij, soms aan mij voorbij, maar uiteindelijk heb ik na ruim een jaar de stoute schoenen aangetrokken en ben ik erop uit gegaan. Een ticket geboekt naar de Dominicaanse Republiek, waar ik niet alleen tot rust kwam, maar ook het duiken heb ontdekt.

Vroeger was ik al een echte waterrat, maar duiken had ik nog nooit geprobeerd. Het was altijd bij snorkelen gebleven, en dat was al fantastisch. Nu ging het een paar stappen verder, met een duikfles en de hele mikmak. In de carribean is het dan ook allemaal uiteindelijk begonnen. Na een topvakantie, waarbij ik m'n 25e verjaardag vierde met het behalen van een echt duikbrevet, Open Water Diver, bleef het kriebelen. Het jaar daarop ging ik daarom ook met maar één missie opnieuw naar de Carribean. Duiken! Advanced Open Water worden, en wel op de Antillen. Een aantal weken eilandhoppen tussen Aruba, Bonaire en Curacao waar ik ook m'n passie voor dolfijnen heb kunnen vergroten. De aantal dagen op Aruba gaven me de kans lekker wat bij te komen van de reis, en natuurlijk een aantal duiken te maken. Vervolgens op Bonaire alleen maar gedoken (met Jan en Eleonora, dus als jullie dit lezen: de groetjes en hoop dat alles goed gaat!), en ook mijn Advanced brevet gehaald. Ik kon er niet meer omheen, duiken was iets zo bijzonders, daar wilde ik iets mee gaan doen. Vol enthousiasme keerde ik, nadat ik op Curacao ook nog de nodige duiken had gemaakt én een cursus tot dolfijnentrainer succesvol afrondde, terug naar Nederland. Velen voorspelde toen al dat reizen en duiken mijn ding zou worden. Wellicht stiekem al was. Het heeft dan ook nog wel even geduurd voordat ik de stap uiteindelijk zette, maar ook toen spookte het al die tijd al door m'n hoofd.....

Na nog mijn rescue in Nederland te hebben gedaan, vertrok ik wéér richting Carribisch gebied. Dit jaar werd het Tobago, bij Trinidad, voor de kust van Venezuela. En dat was echt een top vakantie. Vele leuke mensen ontmoet, zoals Wendy en Pepijn (hopelijk gaat het met jullie ook nog steeds super!), maar al was de tijd met Kaatje, Geer en de kids niet te vergeten, onvergetelijk! Toen kon ik er toch eigenlijk al echt niet meer omheen. Duiken was en is mijn ding! Hier moest ik echt iets mee doen, er was geen ontkomen meer aan. Dit resulteerde dan ook in weer een opleiding, nu de DiveMaster, en vervolgens vele weekenden bij DiveVersity, op de Kempervennen in Westerhoven. Daar ben ik gekomen tot aan wat ik nu ben: IDC Staff Instructor én DAN Instructor. Vorig jaar bijna wekelijks in de Kempervense plas gelegen, en vele weekenden in het Brabantse land doorgebracht :-). En Mike, vooral jij bent hier verantwoordelijk voor, en ben je nog altijd dankbaar, en denk er nog vaak aan terug! Ook Peet en Remco, top!

De rest van het verhaal is inmiddels bij een ieder bekend. Begin maart ben ik samen met Marieke richting Egypte vertrokken, om in Hurghada eindelijk m'n droom waar te maken. Werken als duikinstructrice in een prachtige omgeving, vol zon, vol super duiken wat maar niet op lijkt te houden. Ook dat hebben jullie inmiddels kunnen lezen. Zoniet? Nog snel even doen, een aantal blogs terug.....

Kortom, in 5 jaar kan er een boel gebeuren. Kan je zomaar iets overkomen. Met heel ingrijpende gevolgen. Wat m'n wereldje wel degelijk even flink heeft doen instorten. Dat van met name m'n familie toch ook zeker even flink op de kop heeft gezet. Maar toch misschien wellicht toch ook wel tot iets heel moois heeft geleid. Iets heel erg moois. Bij deze wil ik dan ook iedereen die in welke vorm of zin dan ook, me heeft geholpen in alle slechte tijden heel erg bedanken voor alles. Zonder jullie was het me nooit gelukt te worden tot wat ik nu ben, en te komen tot waar ik nu ben! Onwijs bedankt. Ook dit zal me altijd bij blijven.....

En hoewel de toekomst wat betreft m'n gezichtsvermogen nog altijd onzeker blijft, geniet ik nu van alles wat ik doe. Live your dreams..... Life is what you make it! :-)

Even speciaal voor oma!

2007-09-29T11:55:00.000+01:00

Oma, van harte gefeliciteerd met uw verjaardag. Alweer 85 jaartjes oud, pfff. Hopelijk nog vele jaren erbij :-). Een heel fijn weekend, weet dat u in Limburg zit, kreeg al geen contact. Geniet er lekker van en tot snel.....

een hele dikke kus -x-

Je kunt niet alles hebben, of toch?

2007-09-28T01:34:00.000+01:00

Vorige week was het zover. Vanuit het niets kreeg ik een fantastische kans om op safari te gaan. Totaal overrompeld natuurlijk gelijk ja gezegd! En ben er nog van onder de indruk. Het was keihard werken, af en toe flink afzien, weinig slaap en voelde me niet altijd even lekker en fit, (heb toch ook nog niet zulke zeebenen ontwikkeld als zou moeten) maar echt zo gaaf om gedaan te hebben. Het was de route genaamd “simply-the-best, één van de mooiste routes van het zuiden, maar nu begrijp ik waarom. In één woord geweldig, al is het eigenlijk niet in maar één woord samen te vatten. Én of deze safari überhaupt te overtreffen valt, valt nog te bezien. Maar goed, ga er even lekker voor zitten want hier volgt dan een uitgebreid verslag van alle dagen van dit adembenemende, onvergetelijke avontuur, vol super mooie, gave en vooral hele indrukwekkende duiken dat absoluut naar meer smaakt…..

Donderdag 19/09:
It has started, al is de eerste dag alweer voorbij, en eigenlijk is de tweede dag alweer begonnen. Zo laat is het alweer. Immers, het is al halverwege middernacht (02.30 uur) en morgenochtend (of dus eigenlijk strax alweer) rinkelt het wekkertje rond 06.00 uur. Ja das ff afzien op zo’n eerste dag! Maar goed, de eerste dag…..

Vanmorgen vroeg opgestaan, was alweer op tijd wakker, maar moest m’n spullen nog inpakken dus kwam ook eigenlijk best wel goed uit. Daarnaast nog even de laatste was opgeruimd. Lekker ontbijtje gemaakt. Even lekker douchen. Tas nog ff inpakken. Maar ook das was eigenlijk zo gebeurd. Het meeste had ik immers al klaargelegd. Bedje nog even verschoond, altijd lekker als je dan weer thuiskomt. En de laatste dingetjes nog even gedaan, ff beetje rommelen. Maar toen dus wel klaar om te gaan zou je zeggen. En toch gaf het een raar idee, zomaar voor een weekje weg te gaan. Maar goed, een nieuwe uitdaging en groot avontuur ging beginnen :-).

Eerst langs het fleet-office, voor de laatste informatie en het verzamelen van papierwerk, boxen, reservespullen enz. om vervolgens op de duikschool m’n eigen uitrusting nog even op te pikken. Toen weer terug naar fleet om alles even door te spreken en was het tijd om m’n eerste gasten op te pikken bij het vliegveld en richting Marsa Ghalib te rijden. Een trip van rond de 2 ½ uur, een aardige zit dus. Daar aangekomen stonden Ute en Jim (collega’s) al op me te wachten en konden m’n gasten nog even lekker een paar uur relaxen en gebruik maken van de faciliteiten van het hotel bij de marina. Met een boel informatie vertrok ik vervolgens per zodiac naar “mijn” boot. En daar begonnen alle voorbereidingen…..

Ahmed, de 1e gids op de boot zou pas laat aankomen. Tja, dan maar gewoon beginnen en zien waar ’t schip strand. Maar zowel met alle informatie van Ute & Jim én de bemanning, ging alles eigenlijk van een leien dakje. Tijd dus om de eerste gasten op te halen uit het hotel, en te verwelkomen op de boot. Inmiddels was de 4e gast ook gearriveerd, en was het vervolgens wachten op de rest. Rond 19.30 kwam Ahmed met nog een gast, en kwamen de eerstvolgende rond een uur of 9. Hoog tijd voor diner!!!!!

Eindelijk, rond middernacht, nog niet zo lang geleden dus, arriveerde de laatste gasten. Na ook hun de benodigde informatie te hebben uitgelegd, dvd-tje laten zien, alle papieren te hebben ingevuld én nog even wat eten te hebben geregeld, is het dan eindelijk tijd om m’n bedje in te stappen. En daar kijk ik naar uit. Is immers een lange dag geweest en morgen wordt ook zeker niet anders. De cabin is top. Lekker eentje voor mezelf, met een heerlijk uitziend bedje, waar ik nu snel in ga kruipen…..

Vrijdag 20/9:
Zo dat was best ff een tegenvallertje vanmorgen, het opstaan dan. Ook niet zo raar na maar een uur of 3 slaap. Maar goed, we hadden genoeg te doen vandaag dus vlug aan de slag. Eerst maar ff lekker bezig zijn!

Na eerst de gasten te hebben gewekt, en het ontbijt te hebben geregeld, ging Ahmed met een aantal richting duikcentrum voor de benodigde spullen. Vervolgens was mijn taak te zorgen dat alle papieren met de kustwacht geregeld werden zodat we ongeveer tegelijkertijd klaar waren voor het ontbijt. Na een lekker ontbijtje vertrokken we vanuit Marsa Ghalib Marina op weg naar Brothers! Eerst onderweg nog een stop gemaakt na ongeveer anderhalf uur varen om met iedereen een check-duik te maken. En wauwie, wat was dat een gave duik. En dat alleen nog maar in de omgeving van Marsa. Maar het zuiden is inderdaad hele andere koek dan Hurghada. Werkelijk prachtig, en dan was dit nog maar een simpel duikje. Dat beloofd wat voor morgen…..

Na de lunch werd het ff afzien. Een 5 uur durende trip richting Brothers op een nogal heftige en ruwe zee. Het waaide flink, maar nu we heerlijk in de beschutting van Small Brothers liggen is het prima vertoeven. Niet dat ik überhaupt ook maar iets te klagen heb trouwens hahahahaha. Vandaag helaas maar 1 duik gemaakt, maar dat halen we morgen wel in ;-). Net de planning met Ahmed doorgenomen, en voor zover mogelijk de voorbereidingen getroffen. Gaat helemaal goed komen!

Het wachten is nu tot de laatste gasten hun cabin op gaan zoeken, zodat wij ook onze rust kunnen pakken. Wordt een spannende dag morgen, met wellicht haaien!.....

Zaterdag 22/9:
Zó, dat was vroeg! Om 05.00 uur op, om vervolgens een half uurtje later de gasten wakker te maken voor de briefing. Ja ze moeten er ook wat voor over hebben hahahahaha. Maar het was het dubbel en dwars waard. Wauwie, wat een dag! Heavy en super tegelijk.

Na wederom een niet al te lange nacht qua slaap, en toch ook wat ruw weer (het windje trok flink aan), al vroeg het water in om de eerste stromingchecks te maken. Vervolgens de briefing gedaan en maakte iedereen zich klaar om in 2 groepen te water te gaan. Ahmed zou de eerste duik maken, waarbij ik aan de oppervlakte toezicht hield vanuit de zodiac. Maar ook nu was de zee nogal ruw, de wind hard en dus de golven hoog en onstuimig. Tja dit was ff wennen, en m’n maag vond ’t ook niet al te fijn. Maar goed, zolang ik nix at, was het prima te doen. En inmiddels is de wind gelukkig wat afgenomen…..

Na de eerste duik stond het ontbijt al geserveerd. Maar die heb ik maar even overgeslagen. Voelde me niet echt top zeg maar. Nu is het vaak zo dat je je in het water snel beter voelt, dus kon ook niet wachten op de 2e duik. Maar niet alleen daarom. Het werd immers m’n allereerste duik bij Brothers, en dat was echt supergaaf!

Het werd een driftduik, waarbij je door een zodiac op een bepaald punt wordt gedropt, om vervolgens lekker met de stroming mee te gaan. En jeetje, wat een prachtige wand vol koraal. Dat was echter niet alles, al was dit al volop genieten! Ook in het blauw viel genoeg te zien. Barracuda’s, tonijnen, grote napoleons maar het allergrootste kick-moment waren toch wel de voorbij komende grijze rifhaaien. Twee stuks zwommen in het blauw, en het enige wat we deden was kijken, foto’s maken en volop genieten. Echter wel oplettend dat we door alle enthousiasme niet de maximum duiktijd zouden overschrijden ;-).

Vervolgens eerst lunchen en even bijkomen van alles, waarbij ik even een dutje ben gaan doen. Voelde me nog steeds niet helemaal je van het, dus beetje fruit gegeten en daar had ik het maar even bij gelaten. Werd wachten tot de 3e duik, al konden we eigenlijk allemaal niet wachten om nogmaals het water in te gaan. Ahmed vroeg dan ook of ik nog een duik wilde doen, en hij dan aan de oppervlakte toezicht bleef houden, en tja daar zei ik natuurlijk geen nee tegen. Hij heeft vervolgens de briefing gegeven, terwijl ik de stroming ging checken. Daarna vlug het water in, ditmaal een normale duik vanaf de boot. Ook nu was het werkelijk waar prachtig, en puur genieten. Al die kleuren, een wand die het diepe blauw inloopt maar vol hard en zacht koraal, en niet wetende wat je allemaal gaat tegenkomen….. Allereerst werden we weer blij verrast door een grijze rifhaai, een vrij grote jongen. Grote groepen makrelen, tonijnen en barracuda’s kwamen voorbij alsof het de normaalste zaak van de wereld was. En een paar grote napoleons, waarvan er eentje echt super nieuwsgierig was en als waar fotomodel voor de vele camera’s poseerde. Tussendoor nog een vrij zwemmende murene gezien en wat klein spul, zoals naaktslakken en garnalen. Op het punt waar we uiteindelijk de duik zouden beëindigen werden we wederom vergezeld door rifhaaien. Weer 2 stuks, die jagend door het water scheerde. Een keigaaf gezicht! Puur genieten :-).

Inmiddels is de boot verplaatst naar Big Brothers, waar we morgen naar alle verwachting 4 duiken gaan maken. Hopelijk net zo, of zelf nog mooier dan vandaag. De zonsondergang was prachtig om te zien, met op de voorgrond het eiland met een kleine vuurtoren. Wellicht dat we hier nog even met de zodiac heen gaan om deze te bekijken. Dadelijk eerst het dinner en de voorbereidingen treffen voor morgen. Daarna hopelijk een beetje op tijd naar bed, want zeker morgen wordt een lange en drukke dag. Om 04.30 gaat de wekker! Ja het lijkt elke dag wel ietsje vroeger te worden hahahahaha. Maar er is absoluut nog geen enkele reden tot klagen, en vraag me af of dit überhaupt wel zal gebeuren. Het is allemaal echt zo gááf! Dat wordt vrees ik wel weer even wennen wanneer deze safari erop zit. Maar gelukkig hebben we nog een aantal dagen voor de boeg en kan dan ook eigenlijk niet wachten tot morgenochtend…..

Zondag 23/09:
Slapen, slapen, slapen. Das even het enige wat ik op dit moment denk, en heel hard nodig heb. En raar maar waar, ik ben net even wakker, maar ga zo ook snel weer verder slapen. Na het diner heel even in de salon op de bank liggen dacht ik. Maar ben heerlijk weggedoezeld en vervolgens toch maar naar m’n cabin gegaan. Toch even de dag weer op papier zetten.

Vanmorgen begon al weer vroeg en rond 05.30 uur zat ik alweer in de zodiac om de stroming te checken. Het werd een driftduik! Alleen voor mij niet helaas. M’n buddy voelde zich totaal niet comfortabel in het water nadat we gedropt waren, en dus betekende dat duik afbreken en terug naar de boot. Nix aan te doen en er zouden nog meer duiken volgen vandaag.

Het feit dat iedereen graag 4 duiken wilde doen, betekende echter wel een strak schema. En voor mij zodiac in, zodiac uit, stroming checken en weer terug naar de boot. Elke duik opnieuw. Vervolgens nog 2 van de 3 verdere duiken gedaan, welke weer helemaal geweldig waren. Vandaag geen haaien helaas, al schijnen ze wel gesignaleerd te zijn, maar wel hele grote napoleons, barracuda’s, tonijnen van flink formaat, murene’s en verder prachtige koralen met de nodige vissen. Weer erg genoten!

Na de laatste duik zijn we begonnen aan een lange trip richting Daedalus, onze volgende bestemming, welke zo’n 10 uur in beslag zal nemen. De verwachting is dat we hier ergens midden in de nacht rond een uur of 03.00 uur aan zullen meren. Al is de wind een heel klein beetje afgenomen, en gaan we met de golven mee, is het nog best onstuimig. Benieuwd of ik m’n bedje niet uitrol, maar ben te moe om daar over na te denken. Volgens mij slaap ik er dwars doorheen! Maar waar ik nog wel even aan heb gedacht vandaag is Gwen, die de dam-tot-damloop voor het eerst ging lopen. Gwen, ik hoop dat alles helemaal goed is gekomen!

Maandag 24/9:
Allereerst tante Marga, van harte! Maar mijn god zeg, wat een begin van de dag. Het is nog maar net over achten, maar de eerste duik is al achter de rug en net ontbeten. Maar als de rest van de dag net zo is als het begin, beloofd het nog wat voor later. Hoezo? Nou ga er maar even voor zitten…..

Na een keilange trip richting Daedalus, vannacht rond 03.45 eindelijk aangemeerd. Hoewel het weer meezat, was het af en toe toch best schommelig. Maar nu liggen we heerlijk in de luwte van het rif, en is het prima vertoeven. Het zonnetje schijnt en de wind is wat afgenomen. Ook super omstandigheden om het water in te springen.

Vanmorgen om 04.30 ging het wekkertje weer, en hoewel ik nog half slaperig naar buiten liep om het weer te checken, was ik binnen no time echt klaar wakker! Een aantal dolfijnen passeerde de boot :-). Maar dat was nog niet alles. Wat m’n hart echt even een paar keer liet overslaan waren een paar haaien, onder de boot. Nu de echte haai haaien, oceanic white tip sharks (oceanische witpunthaaien). Erg indrukwekkend, maar waar ik vooral aan dacht was dat ik degene zou zijn die de stroming moest gaan checken. Én ook rondom de boot.

Na de briefing was het zover. Ik stapte in de zodiac om op meerdere punten de stroming te checken. Maar ook afhankelijk van op welke plek de haaien nog waren, hadden we verschillende duikplannen gemaakt. Nu was het dus niet alleen de stroming checken, maar eigenlijk ook uitkijkend of er wellicht nog meer haaien in de omgeving waren. Én dat was zo! Het uiteindelijke plan werd dan ook dat we wel werden gedropt, maar niet al te ver van de boot vandaan. Er stond een klein beetje stroming, net genoeg om heerlijk driftend over het plateau te gaan, toch hopend op de haaien. Maar helaas, of de duvel ermee speelde, ze leken het te hebben gehoord. Dus helaas tijdens de duik nog niet gespot, al vraag ik me af wat meer indruk zou hebben gemaakt. Tijdens de check van de stroming was het toch wel heel erg kicken ze daadwerkelijk te zien. En das toch anders dan dat je onder water bent. Alsof je meer kwetsbaar bent, en niet één met de zee. Nu even lekker beetje relaxen en dadelijk opmaken voor de volgende duiken van de dag. Tot strax…..

Het is inmiddels 12.00 uur en lunchtijd. De 2e duik is net gemaakt, al ben ik de hele tijd in de zodiac aan de oppervlakte gebleven. Na het checken van de stroming was ik behoorlijk uitgeput en Ahmed was klaar om met groep 1 mee te gaan. Gaf mij mooi nog even 5 minuutjes om bij te komen om daarna met de 2e groep in de andere zodiac te gaan. Vervolgens hield ik dus vanaf de oppervlakte iedereen in de gaten. De duik was immers een lange drift met drop en exit met de zodiac. En moet zeggen, das was best lekker. Even beetje bijkomen, al dobberend op zee. Over zo’n anderhalf uur gaan we klaarmaken voor de 3e en laatste duik voor vandaag, dus ook de laatste duik op Daedalus. Een lange driftduik aan de westkant welke een super gave wand moet hebben vol anemonen. Maar voor nu dus ook even een klein momentje voor mij om te chillen in het zonnetje!

En dat was heerlijk zeg. Maar helaas is niet altijd een goed begin het halve werk. Jeetje! Inmiddels is het rond middernacht en na de 3e duik zijn we direct vertrokken richting de kust van Marsa. De 3e duik was erg indrukwekkend. Een prachtige rifwand, maar die ging behoorlijk de diepte in. Wel gaaf om te zien trouwens….. Daar waar we nu zijn aangemeerd, is het ongeveer nog een uur varen tot aan Elphinstone. Maar de trip hierheen was ruig, ruw, erg heavy en lang. En leek door de harde wind en hoge golven nog wel langer te duren als de ruim 7 uur die we ervoor nodig hadden. Vlak nadat we Daedalus verlieten, een aantal dolfijnen voor de boeg, heerlijk spelend ons vergezellend. Liggend op het dek met m’n dekentje over me heen, heb ik zo goed en zo kwaad als het ging geprobeerd wat te slapen. Uiteraard zou ik haast zeggen, bleek dit echt onmogelijk. Je rolde van links naar rechts, en weer terug enz. enz. enz. Maar goed, uiteindelijk liggen we nu heerlijk stil, alsof je voet aan wal zet, zo voelde het. Lekker slapen en op naar morgen. Dat gaat immers ook weer een lange, drukke dag worden met 4 duiken, waarvan ook een nachtduik. De hoogste tijd dus om wat slaap te gaan pakken…..

Dinsdag 25/9:
You can’t have it all om het maar even in het engels uit te drukken, of toch? Ja ze zeggen wel es dat je niet alles kunt hebben, maar of ik ben een lucky one, of het moest zo zijn. Waar ik het over heb? De ingrediënten van de duiken van vandaag, maar zal proberen bij het begin te beginnen, al ben ik eigenlijk veel te enthousiast. Bij het begin beginnen doe ik dadelijk wel maar vandaag….. 3 oceanic whitetip sharks én een dugong!

Oké, vanmorgen iets later als gebruikelijk opgestaan. Het werd 06.00 uur dit keer. Ook niet echt laat, maar toch, dat extra uurtje helpt toch weer een beetje. We vertrokken richting Elphinstone, ruim een half uur varen vanwaar we overnacht hadden. Eigenlijk voor het eerst dat we zoveel boten om ons heen hadden. Het aanmeren duurde dan ook iets langer dan anders, wel met een schildpad naast de boot, maar nadat de briefing was gegeven lag iedereen rond een uurtje of acht in het water. Ik bleef deze duik in de zodiac om vervolgens de volgende duiken van de dag te doen. Gelukkig maar, achteraf hahahahaha.

Na de eerste mensen opgepikt te hebben en richting boot terug te hebben gebracht, gingen we voor de 2e ronde. Nog nix aan de hand, dat kwam bij terugkomst met deze groep. Er was een touw geknapt en vervolgens in een van de propellers gekomen. Dat gaf nogal wat komotie. Na eerst nog te hebben geprobeerd met verschillende zodiacs te boot te verplaatsen en weg te duwen, was het haast onmogelijk de touwen uit de propellers te houden. Ahmed is vervolgens in het water gesprongen om de touwen weg te snijden zodat de boot naar een andere plek kon om opnieuw aan te meren. En achteraf bleek dat een super plek! Waarom? Nou hier komt 't!…..

De 2e duik van vandaag veranderde al snel van plan. Ik stond op het punt om de stroming te gaan checken totdat er een aantal oceanic whitetips rondom de boot te zien waren. Vanaf de oppervlakte waren ze al goed zichtbaar en soms zelfs met de rugvin uit het water komend konden we eigenlijk niet anders doen dan vanaf de boot het water in te springen en te duiken met deze indrukwekkende beesten. En indrukwekkend was het zeker! Niet iedereen stond even hard te springen, maar ik kon eigenlijk niet wachten. Gister hadden we ze immers tijdens de duik gemist, terwijl ik ze toen tijdens de stromingchecks wel degelijk had gespot. Maar goed, we konden dus in de herkansing, en de camera’s klikten overal en de video-opname is werkelijk waar fantastisch! Het klinkt misschien erg raar, maar het was werkelijk puur genieten, en zeker kicken! Helemaal op de momenten dat ze af en toe wel erg dichtbij kwamen, op aanraakafstand zeg maar. Een tijd lang waren er 2, maar uiteindelijk kwam er nog een 3e bij, en deze was nog even een tikkie groter dan de rest. Deze duik zal ik, maar ook de rest van de gasten, zeker niet snel vergeten. Waarschijnlijk nog vaak aan terug denken, en smaakt eigenlijk naar meer. Het maken van foto’s was dan ook helemaal super :-). Al moet ik nog wel even kijken of ze allemaal evengoed gelukt zijn.

Na ruim een uur moesten we toch echt het water uit. Er stond nog meer op het programma, hoe vervelend ook hahahahaha. Maar het was nog niet gedaan met de pret. Aangekomen bij een plek dichtbij Marsa Alam, Abu Dabab, meerde we aan. Hier zouden we de laatste duiken voor vandaag maken. Een relaxte drift, én een nachtduik. Vlak voordat we het water in wilde gaan, zwom er een dugong (zeekoe) naast de boot! Ja sorry, het leek niet op te houden. Nog dolenthousiast van de vorige duik, konden we dan ook nu niet wachten om te gaan duiken. Helaas door een paar vertrekkende boten, werd de dugong waarschijnlijk afgeschrikt en bleef het hierbij. Maar toch!

De laatste duik op het programma was een nachtduik, welke ik met Wim maakte. Echt super relaxt, ook weer vol moois, en een super afsluiting van de dag. Alhoewel morgen alweer de laatste dag is van de safari, vraag ik me af of vandaag überhaupt nog wel te overtreffen valt. Dit had immers een prachtige afsluiting geweest. Maar het einde komt dus in zicht…..

Woensdag 26/09:
Dat was ’t dan. Hoewel morgen de check-outs nog moeten gebeuren, is het duiken voorbij :-(. Iedereen heeft z’n spullen gewassen, is druk bezig de tassen weer in te pakken, en/of al aan het genieten van de laatste momentjes op de boot. Vannacht slapen we nog wel op de boot, net buiten de marina van Marsa Ghalib, maar morgenochtend is het vroeg de marina in, en is het echt voorbij.

Hoewel het qua duiken vandaag moeilijk te evenaren was in vergelijk met gister, waren de laatste paar duiken toch ook zeker nog de moeite waard! Vanmorgen wederom op tijd opgestaan en lagen we voor half acht al in het water. Het was immers een drukke dag, met een vol programma. Niet alleen wat betreft de duiken, maar ook alle administratie en papierwerk moest afgehandeld worden. Gelukkig voor mij was dit grotendeels aan Ahmed om alles voor te bereiden, en betekende dat ik alle keren het water ben ingedoken. Heel vervelend! ;-).

Voor de eerste duik voeren we naar een plek vlak voor de kust van Marsa Alam, een klein uurtje varen van waar we de nacht hadden doorgebracht, waar we een super relaxte duik maakte. En met geruime tijd een schildpad om ons heen, die werkelijk zeer fotogeniek bleek, toch weer een super begin van de dag. Vervolgens stond het ontbijt klaar en werd het eerste deel van wat papierwerk afgerond. Nog even tijd om wat te rommelen en daarna snel weer het water in. Voor sommige gasten immers de laatste van de safari in verband met de vluchttijden van morgenvroeg.

Ook deze duik was werkelijk waar top! Eigenlijk opzoek naar een dugong (zeekoe) en schildpadden, het was immers een duik boven een groot zeegras gebied, maar alles wat we vonden waren roggen. Geheel niet verkeerd overigens. Ze waren namelijk naast heel mooi om te zien, ook groot! Van de vrij bekende blue spotted stingray, de faethertail stingray tot aan de black blotched stingray. Sommige zelfs zeker wel van ruim anderhalve meter doorsnede, dus in alle soorten en maten. En zelfs vanavond….. In het licht van de boot was er ook een vrij grote rog te zien. Waarschijnlijk ook een feathertail. Ook deze was toch zeker wel rond een meter, of wellicht iets groter, breed.

Restte alleen nog de 3e en tevens laatste duik van vandaag én van de safari. En ook nu, alsof het nog niet genoeg was, zagen we nog een mega schildpad (greenturtle). Zo gróót, zo mooi! Liggend op het zand tussen een stukje zeegras. Maar helaas toen we dichterbij kwamen zwom ie in een paar slagen het blauw in. Vast opzoek naar een nieuw rustig plekje!

Tja en toen was het over met de pret. Qua duiken dan. Dus alle spullen wassen, reorganiseren, checken of alle uitgeleende spullen ook daadwerkelijk weer terug waren, en of in alle boxen weer hetzelfde zat als waar we vorige week mee waren begonnen. Het papierwerk hadden we grotendeels na de lunch al gedaan, dus was het eigenlijk afronden van de laatste dingetjes.

Na een heerlijk diner werd het tijd om foto’s, emailadressen, en al dat soort dingen uit te wisselen. Daarna hebben we vervolgens nog vele uurtjes op het dek boven doorgebracht. Gezellig beetje rondhangen, beetje kletsen, lekker chillen en genieten van de laatste momentjes. Net alvast m’n spullen weer allemaal ingepakt, al was dat niet zo veel, en ben wat dat betreft gauw klaar voor morgen. Wordt wel weer vroeg opstaan want de eerste gasten vertrekken al om 06.30 uur richting het vliegveld. Voor nu dus lekker slapen! De laatste uurtjes tikken langzaam weg van een geweldige ervaring, een super avontuur, de meest fantastische en indrukwekkende duiken met heel veel moois, totdat ik weer voet aan land zet…..

Donderdag 27/09:
En inmiddels ben ik weer terug aan land, in Hurghada liggend in m’n eigen bedje. Bijkomend van alles, nog even de laatste krabbels op papier aan het zetten. Nadat de eerste 3 gasten al om 06.30 uur werden opgehaald, vervolgens de volgende een uurtje later, stapte ik zelf om 08.30 uur in het busje. Back to the reality…..

De boxen en het papierwerk gedropt bij het kantoor van de fleet, en vervolgens m’n duikspullen weer richting de duikschool gebracht. Nog even de planning voor de komende dagen doorgenomen, maar gelukkig ben ik morgen lekker vrij! En wat ik dan ga doen is waarschijnlijk slapen, slapen, slapen, slapen en heel erg lekker slapen. Al zal ik wellicht het geschommel toch een beetje missen….. Overigens volgen de foto's zo snel mogelijk!

SAFARI-simply the best!

2007-09-19T18:04:00.000+01:00

Morgen is het zover. Dan vertrek ik voor een week op safari, met als route "simply the best". Voor de mensen die nu denken aan een safari met olifanten, giraffes, leeuwen, tijgers en van al dat soort meer.....NEE. Egypte valt weliswaar ook onder Afrika, maar dit is toch ff heel anders! Deze safari is namelijk een live-aboard. Dat wil zeggen een hele week op de boot, de hele week op zee, duiken, duiken, duiken en dat op een van de allermooiste plekken hier in de Rode Zee. En dat noemen ze nog werken ook ;-).

Hoe snel kan 't gaan. Gister nog eenzaam en alleen voelend na het afscheid van mam en Miek, na een heerlijke week samen. Morgen dus op safari. Even heerlijk er tussen uit, al zal het wel bikkelen worden. We hebben een volle boot, al heb ik wel een hut voor mij alleen. Maar ben als 2e gids mee, en wel op FRASER.

En zoals gezegd is de route genaamd "simply the best". Voor de kenners, Brothers-Deadalus-Elphinstone! Een waanzinnige kans, die ik natuurlijk met beide handen aangrijp. Dit is immers een buitenkansje :-). Ben dan ook zeer vereerd dat juist ik hiervoor gevraagd ben. En zo'n aanbod afslaan? Dat was nou iets wat totaal niet in me opkwam! Goh, wat raar hahahahaha.....

Morgenochtend moet ik om 10.30 op ons fleet-office zijn. Gelukkig niet al te ver hier vandaan. Vervolgens vertrek ik dan met de bus richting Marsa Ghalib, bij Marsa Alam. Dat wordt wel even een aardige zit, het is immers zo'n 3 uur in het busje. M'n duikspullen heb ik vanmiddag na m'n cursus allemaal al in de box klaar gezet, dus het enige wat nu nog rest is m'n spullen hier pakken. Heb toch maar even een lijstje gemaakt, en ben al begonnen met het een en ander klaar te leggen. De wasmachine staat nog even lekker te draaien, maar ook morgenochtend heb ik nog wel even tijd. Geen stress dus :-).

Tja en hoe het verder gaat lopen? Ik wacht het lekker af, net als de dingen die ik onderwater tegen ga komen. De verwachtingen zijn wel haaien in vele varianten: hamerhaai, oceanische witpunthaai, zilverpunthaai, zijdehaai, grijze rifhaai en heel misschien de voshaai. Maar wees gerust, niet alleen maar op haaienjacht, al hoop ik ze toch zeker op m'n camera vast te kunnen leggen. Dit wordt zeker een uitdaging!!!!!

Hoe dit alles gaat en is verlopen horen jullie helaas op z'n vroegst pas over een week. Het feit dat ik een week van huis ben betekend dus ook even geen internet. Ook op bepaalde plekken op zee zal ik geen bereik hebben. Dus niet kunnen bellen en/of smsen, al zal ik uiteraard proberen af en toe toch een teken van leven te laten geven ;-). Máár, echt geen zorgen! Ik zal goed op mezelf passen, proberen zoveel mogelijk dingen op camera en/of film vast te leggen, maar ook alle belevenissen van elke dag proberen bij te houden op m'n laptop. De publicatie ervan zal echter heel eventjes op zich moeten laten wachten.....

Tot snel!

En weg zijn ze weer..... :-(

2007-09-18T21:38:00.000+01:00

Zo moeilijk te geloven als het was toen ze aankwamen, is het des te onwerkelijk dat ze alweer op het vliegtuig richting Nederland zitten. Na gister alweer de allerlaatste avond te hebben gehad, en nog heerlijk uiteten te zijn geweest, was het vandaag toch echt alweer het laatste daggie van de vakantie van mam en Miek in Egypte. Daar hebben we weliswaar volop van genoten, van elke dag trouwens, maar de tijd is echt voorbij gevlogen. En besef het nog niet helemaal, al weet ik dondersgoed dat ze toch echt in het vliegtuig zitten, om over een paar uurtjes weer in Amsterdam te landen. Hoop nog steeds stiekem dat ze morgenochtend weer voor de deur staan, zoals de laatste paar daagies, om vervolgens heerlijk naar het strand te gaan. Maar ja, ik weet inmiddels wel beter! Het bewijs.....

Maar goed, de afgelopen week met mam en Miek was top! Absoluut, en van begin tot eind volop genoten :-). Al is het gemis nog groter als eerst, ik had het voor geen goud willen missen. Een superweek, die helaas veel te snel voorbij ging. Maar ondanks de super week, voel ik me nu behoorlijk eenzaam en alleen. En even heel erg zielig! :-( Gelukkig heb ik genoeg keileuke herinneringen van de afgelopen week, om weer snel het positieve knopje te vinden en mezelf er doorheen te slaan. Al helpt het absoluut dat ik komende donderdag op safari ga. Maar daarover dadelijk meer.....

De avond van aankomst was helemaal super, maar door de vertraging en het late tijdstip ook zo voorbij. Dus het was al snel woensdag, al leek de nacht wel een eeuwigheid te duren. Woensdag en donderdag was ik nog gewoon aan het gidsen op de boot, dus aan het werk. Een mooie gelegenheid om ze mee te nemen om zo eens te laten zien wat ik nu eigenlijk allemaal doe hier. Maar om nou gelijk de eerste dag al vroeg op te staan, leek niet echt een strak plan. Een lekker relax dagje voor de fam dus, en ik gewoon focussen op m'n werk. Al hadden ze achteraf prima meegekund hahahahaha. Tja Miek, waar is zo'n verduisteringsgordijn ook alweer goed voor? Ze waren dus keivroeg wakker, maar ja, wel lekker optijd voor het ontbijt en een bedje aan het strand en/of zwembad. Ik was die dag ook lekker bijtijds klaar, en mocht vroeg naar huis! Jippie, volop tijd voor de fam :-). Daar ik nog steeds niet het hotel in mocht, verbleven we de meeste tijd in m'n appartementje. Groot zat, en ook een super tafel om een spelletje kaarten of yathzee aan te spelen. Uiteraard zou ik bijna zeggen, 's avonds heerlijk uit eten geweest en ze weer netjes bij het hotel afgeleverd. Immers zou de volgende dag het wekkertje wel vroeg afgaan.

Donderdag zijn ze meegeweest op de boot. Een hele belevenis, en ook een ietwat ruige zee. Ik ben er inmiddels al aardig aan gewent, maar we hebben ook wel even lekker wat op het achterdek gezeten. Beetje bijkomen. Miek vervolgens lekker gesnorkeld, maar niet echt mams dr ding. Gelukkig is het water hier kraakhelder en kun je ook gewoon lekker vanaf de boot de visjes in het water zien zwemmen. Vervolgens ook het hele complex laten zien, om ook nu redelijk bijtijds naar huis te gaan, met dank aan m'n manager :-). 's Avonds hadden we een heerlijke bbq op het strand, waar ze zich met m'n gasten van de week ook uitstekend vermaakten. Al ging ik nog even door tot in de late (of vroege, net hoe je het bekijkt) uurtjes. Vrijdag was ik immers vrij.

Dat heb ik geweten! Niets vermoedend had ik namelijk gezegd van goh bel maar ff als jullie wakker zijn..... Tja had het eigenlijk wel kunnen weten, dat zij nog op een iets ander tijdschema zaten dan ik op m'n vrije dag. Maar een heerlijk dagje strand maakte alles goed. Al hebben ze eerst nog even geholpen met de was, de afwas, en een beetje opruimen enzo. Nog bedankt hè! Maar dit was dus de eerste echte dag helemaal samen, en was werkelijk helemaal toppie. Vervolgens zelfs nog gedacht om wat mensen te feliciteren, ja best knap toch? Maar Casper was jarig, en Yaltah ging trouwen! Superleuk. 's Avonds heerlijk gegeten in het hardrock-café gegeten, en de nodige foto's gemaakt. Een topavond :-).

Zaterdag en zondag had ik weer cursus, en op zaterdag zijn ze dan nog een dagje op de boot meegeweest. De weersverwachting was op zaterdag gunstiger qua wind dan de zondag, dus de zondag bleven ze lekker in het hotel. Zaterdagavond was ook de eerste avond dat ze in het hotel gingen eten, maar ja, dat was niet fantastisch, waarschijnlijk door het gezelschap hahahahaha! Maar zondag hebben we dus weer heerlijk samen gegeten. Bij de Peanuts, een heerlijk biefstukje.

En ja toen was het alweer bijna de laatste dag. In ieder geval de laatste avond. Maar ook nu had ik vrij gekregen en konden we dus heerlijk de hele dag beetje relaxen, chillen en vooral bakken op het strand. En das gelukt! Maar ook nu werd de eetlust wel wat opgewekt, dus op de allerlaatste avond had ik een tafeltje gereserveerd bij een heerlijk restaurantje hier vlakbij. En lekker gegeten hadden we zeker, en ook nu ontbrak de overheerlijke verse fruitsap niet. Het enige wat nog restte, was het shoppen. Dus na het eten, nog even de boulevard langs. Mams helemaal in dr nopjes met leuke dingetjes. Niet alleen een mooie handdoek als aandenken, maar ook hele mooie, met zand gevulde, glazen. Ook eentje voor oma, en voor Dia. Voor Miek kon ik zo 1,2,3 nix vinden, maar gelukkig wel voor Mathijs en Xan :-). Maar Miek, je weet wat er op je kaartje staat..... geen zorgen, dat komt helemaal goed!

Tja en toen was het alweer dinsdag. Echt de allerlaatste dag samen met mam en Miek. Niet echt super kunnen slapen, en dus al vroeg wakker. Niet echt erg, want ze moesten ook al vroeg uitchecken. Heb ze dus vanmorgen eerst opgehaald uit het hotel, om vervolgens de koffers bij mij te droppen, en snel richting strand te gaan. De allerlaatste zonnestralen uit Egypte nog even mee pikken natuurlijk. In de loop van de middag nog even opfrissen bij mij, en kwam het moment van gaan toch wel erg dichtbij. Dat is inmiddels dus al zon 5 uur geleden, en zijn ze al bijna geland op Schiphol. Voor mij dus hoog tijd om eens wat uurtjes slaap te gaan pakken!

Nogmaals mam en Miek, ik vond het echt geweldig en helemaal super dat jullie er waren. Helaas ging het veel te snel voorbij, maar voor jullie beide wachten zowel pap, als Xan en Mathijs op jullie! Ik ga jullie echter wel enorm missen, maar héél erg bedankt voor alles! :-). Heb echt een superweek gehad!

Gelukkig heb ook ik iets om m'n zinnen te verzetten. Komende donderdag vertrek ik immers op safari. Lees snel verder voor het vervolg, wat morgen zal volgen. Daarna moeten jullie het een weekje zonder me doen..... Ma'salama en een hele dikke kuzz -xxx-

Kan 't nog steeds maar moeilijk geloven.....

2007-09-11T23:50:00.000+01:00

Joepie de poepie. In levende lijven. Ze zijn er! Het is echt waar. Miek en mam zijn veilig geland in Egypte, weliswaar met een beetje vertraging, maar inmiddels heerlijk liggend in hun hotelbedje. Totaal vermoeid van de reis, en wellicht ook wel alle indrukken. Dat voorbeeld zou ik eigenlijk ook moeten volgen. Maar ben nog te hyper om rustig te gaan slapen.

Na ze te hebben opgevangen op de luchthaven, met de bus richting hotel. Gelukkig waren we de eerste die eruit mochten, om vervolgens in te checken in het hotel. Vlakbij m'n huis, dus kan niet beter. Alhoewel..... Heb wat problemen om ze te mogen bezoeken, maar hopelijk wordt dat een dezer dagen goed geregeld. Afwachten dus nog ff. En tot aan nu maar het beste er van maken. Uiteindelijk wel met heel veel pijn en moeite even meegemogen naar de hotelkamer, waar we snel hebben uitgepakt. Naja? Eigenlijk een beetje uitgepakt, om vervolgens een hele koffer te vullen met zoveel lekkers. En zelfs ook weer een heel leuk en vooral lief pakketje van oma! Maar goed, hop met de koffer richting m'n huissie. Dat ook gelijk ff laten zien :-).

Nog even lekker happie wees te eten, en nog wat gedronken. Natuurlijk vast wat bijgekletst. Maar toen was het toch wel hoog tijd voor een heerlijk bed! Ik moet immers weer gewoon vroeg op, en het wekkertje rinkelt weer vroeg.....

Vertraging :-(

2007-09-11T17:40:00.001+01:00

Wachten, wachten en wachten. Dat is nu het enige wat ik nog kan doen. Maar gelukkig zijn ze onderweg, Miek én mam :-). Alweer 6 maanden en 6 dagen geleden is het dat ik ze voor het laatst gezien, gezoend en geknuffeld heb, maar vanavond gaan we dat dubbel en dwars inhalen. En daar hebben we de rest van de week ook nog voor!

Gisteravond was het nog van ja tot morgen, vanochtend was het al tot strax. En dadelijk ga ik richting het vliegveld om ze dan 'live' te verwelkomen hier in Egypte. Maar het blijft allemaal nog even zo onwerkelijk! Ze staan 'gewoon' strax voor m'n neus..... Net nog even gecheckt hoe de vlucht ervoor staat. Maar helaas, in Nederland al met enige vertraging vertrokken :-(. Toch mag dat de pret niet drukken. Al is het wachten zo thuis maar nix. Aan de ene kant kan ik nie echt stil zitten en wil ik het liefst gaan. Zit te stuiteren op de bank. Maar aan de andere kant sta ik dan op het vliegveld maar te wachten. En nix is erger nu dan wachten. Ach ja, probeer me dus nog maar een beetje bezig te houden. Mooi even tijd voor een kleine krabbel op m'n site.

Zal proberen de hele week iedereen een beetje op de hoogte te houden, maar kan nix beloven hahahahaha. Wellicht veel te druk met belangrijkere dingen. Te beginnen dan dadelijk richting het vliegveld te gaan. Wachten totdat ze eindelijk door alle checkpoints heen zijn, de koffer hebben, en hup naar buiten komen. Gister met Annemiek (van IJsseldijk) nog even geregeld dat ik in de bus mee terug kan, die de gasten naar de hotels brengt.

Tja en dan ben ik natuurlijk onwijs benieuwd wat ze allemaal, naast zichzelf, hebben meegenomen. Kon een verlanglijstje sturen, wat ik dan uiteraard ook wel gedaan hebt :-). Maar nog even afwachten of het allemaal gelukt is. Ze hebben vast en zeker heel lief moeten lachen bij het inchecken. Vast en zeker wel wat overbagage. Maar voor een goed doel! MIJ :-).

Oh, eindelijk lijkt het zover. Tijd om m'n slippertjes aan te trekken en richting het vliegveld te gaan. Jippie! Nu gaat het dan echt gebeuren.....

Een dagje uit het leven van een filmster.....of toch gewoon Puk?

2007-09-07T21:50:00.000+01:00

Tja hoe komt ze daar nou bij? Ik hoor het jullie allemaal denken! Maar nix is minder waar. Vandaag was zo'n dag voor mij. Raar maar waar, maar de gehele middag stond ik volop in de schijnwerpers! Er werden vandaag namelijk weer nieuwe promotie-opnamen gemaakt. En laat ik nou net de hoofdrol hebben :-).

Even bij het begin beginnend. Althans, dat zal ik proberen. Ik werd er gister namelijk wel even door overdonderd. Ik kreeg een berichtje van Simon dat ik 2 DSD's had (Discover Scuba Diving), en dat hij bij me op de boot zou zijn met nog 2 studenten. Helemaal gezellig dacht ik. Maar er kwam meer. Eerst dat we niet de gebruikelijke schoolboot hadden, maar een "ietwat" andere. Kan ook dacht ik nog. Totdat ie zei dat het een van onze live-aboards was, en om even een indicatie te geven van zo'n safariboot.....

Zo groot, dat ie met moeite op de camera past (in z'n geheel), de salon zo groot en eigenlijk nog groter dan ons volledige appartement, en wat natuurlijk niet mag ontbreken aan boord is een echte jacuzzi. Kan het nog gekker? Ja!

De dag begon namelijk vrij normaal, met het ontvangen van m'n studenten. Vervolgens eerst wat papierwerk invullen en de uitrusting regelen in het duikcentrum, om daarna de dvd te kijken ter introductie. Toen wat tijd besteed in het zwembad, en uiteindelijk gingen de camera's draaien en hoorde je constant klik, klik, klik, klik, klik van de fotocamera's.

Tenslotte verbaasde we dan ook vriend en vijand door deze mega luxueuze safariboot, "doodnormaal" aan te leggen op een van onze schoolsites. Deze duikplaatsen zijn vrij klein, heel ondiep, en dus uitermate geschikt voor opleidingsduiken. Je begrijpt dat dat nogal wat bekijks opriep. Maar het was best kicken. Maar toch ook wel heel vermoeiend. Niet alleen om zoveel mogelijk te proberen gewoon je ding te doen, maar vooral omdat alles in het teken stond van de promo-filmpjes. Dat betekende dus echter ook dat er hier en daar wat wensen kwamen van de ploeg, er het een en ander in scene werd gezet, maar je eigenlijk geen moment voor jezelf meer had. Nee, het was leuk voor een dag, maar een leven als filmster is zeker niets voor mij. Al die aandacht en spotlights. Geloof niet echt dat dat voor mij is weggelegd. Ik doe wel gewoon, dan doe ik al gek genoeg :-)!

6 en 5 samen maakt 65, en dat betekent FEEST!

2007-09-06T15:54:00.000+01:00

En feest is het vandaag! Want ook al ben ik er (alwéér) niet bij, dat zijn ze zelf nu ook niet hihi, maar m'n pappie is jarig! Alweer 65 jaartjes is ie geworden. Maar vandaag vieren m'n pap en mam het lekker saampies. Niet op Texel zo gezegd, maar in Schoonloo. Een heerlijk midweekje weg, met z'n tweetjes.

Het feest is komende zaterdag! Weliswaar zonder mij :-(, maar gelukkig met de rest van de fam. en wat vrienden, dus dat zullen ze wel overleven. Al had ik er natuurlijk erg graag bij geweest, maar dat zal niemand verbazen. Alweer een moment wat ik mis..... Moet maar denken, dat ene momentje meer of minder! Het is namelijk niet alleen om de 65 jaartjes te vieren, maar ook de 35 jaartjes dat m'n pap en mam al getrouwd zijn. Dus eigenlijk een 100-jarig feestje! Gelukkig zijn de verrassingen klaar, met alle dank aan Miekie :-). Thanx zussie, wat moet ik toch zonder jou hihi. Dus hopelijk ben ik er op een ietwat andere manier toch een klein beetje bij. Ik hou maar vast aan de gedachte dat wat ik nu allemaal moet missen, ik ooit nog een keer dubbel en dwars ga inhalen!!!!!

Pap, in ieder geval van harte gefeliciteerd en nog vele jaren :-)

EEN HELE DIKKE KUZZ! -XXX-

Zes!

2007-09-05T18:55:00.000+01:00

Normaal heb ik iets met het getal 5, maar waarom vandaag met 6? Ik denk dat het komt omdat ik vandaag precies 6 maandjes (of zeg maar maanden) hier in Egypte ben. Hoe hard kan 't gaan?! Maar ook omdat het nog maar 6 nachtjes slapen is totdat Miek en mam komen. Jippie! Of wellicht omdat het morgen de 6e september is. Dan is m'n paps namelijk jarig. En hij wordt 65! Tja daar is ook die 5 weer hihi. Wat het is weet ik niet, maar geloof ook niet dat ik dat ga proberen uit te vogelen. Het is gewoon zo, punt.

Maar goed, na weer een aardig lange periode te hebben gewerkt had ik vandaag weer es heerlijk een dagje vrij :-). Al werd ik vanmorgen wel weer vroeg wakker, dat biologische klokje is immers moeilijk uit te schakelen, maar ja. Daarna toch weer lekker in slaap gevallen en best uitgeslapen. Vervolgens heerlijk met de laptop op schoot in bed blijven liggen, want van internet moet ik nu natuurlijk volop gebruik maken. En Miekie was online, dus even heerlijk zitten kletsen. Uiteraard ook samen een beetje af zitten tellen! Tralalalalala. Verder ook nog even met wat andere vriendjes en vriendinnetjes gekletst. Helemaal leuk!

Máár, heb niet alleen maar liggen lamtakken op bed en met m’n laptoppie zitten klooien. Ben ook wel ijverig in huis bezig geweest! Ik moet zeggen nu ik zo aan de tafel m’n website aan het bijwerken ben, het huis er wel weer schoon en vooral opgeruimd uitziet. Mieks had van de week al een voorzetje gegeven, en ik heb het vandaag afgerond. En das toch een erg lekker gevoel. Het huissie is weer mooi aan kant zeg maar. Was begonnen met de afwas, en tussendoor ff de was aangezet. Ja ook de wasmachine draait volop overuren hahahahaha. Nog wat opgeruimd in m’n kamer en even flink de bezem door het huis gehaald. Al vraag ik me telkens weer af of tegen al dat stof en zand op te vegen is. Maar goed, het houdt ons lekker bezig zal ik maar denken. Ook op je vrije dag kan een beetje bezigheidstherapie geen kwaad ;-).

Klinkt eigenlijk alsof ik het nog best druk heb gehad….. Des te lekkerder dat ik morgen dan nog een vrije dag heb! Denk dat ik dan morgen ook wel heerlijk ff ga bijbruinen op het strand. Ja das echt hard nodig ;-). Lekker chillen en wat relaxen, boekkie mee en verder lekker nix. Ja dat lijkt me wel wat. Hoef strax immers alleen nog maar de was even op te vouwen en in de kast te ruimen, en dan is alles wel zo’n beetje gedaan! Ja een daggie strand heb ik wel verdiend hihi. Want zeker de afgelopen weken heb ik qua werk absoluut niet stil gezeten! Vooral m’n laatste cursus was een zware bevalling, maar gister wel weer 6 erg blije “padi-baby’s” afgeleverd….. Toch weer die zes! Hij blijft terugkomen.

Na wat dagen Discover Scuba Diving en Scuba Diver cursussen te hebben gedaan, afgewisseld door af en toe een dagje gidsen, was ik van de week aan een Open Water cursus begonnen. Met een grote groep dit keer, 6 studenten. Erg leuk, maar ook erg druk. Gelukkig had ik Kerry (divemaster) erbij, om me te assisteren. Voor haar weer een extra stukje ervaring opdoen, maar voor mij een extra handje hulp die ik achteraf gezien zeker goed kon gebruiken. Het waren lange dagen, en af en toe best uitputtend. Het kostte veel tijd en energie. Maar niet alleen voor mij en Kerry, ook voor de studenten was het bikkelen. Het was dan ook fantastisch om iedereen gister met een supergrote glimlach uit het water te zien komen en met het felbegeerde brevet naar huis te laten gaan. Dat was niet alleen voor hun een super moment, maar ook voor ons. Daar doe je het immers toch wel allemaal voor. Alle energie en tijd die we erin hadden gestoken, was het dubbel en dwars waard!

Nu nog even heerlijk genieten van de paar vrije uurtjes voordat de dag alweer voorbij is en ik lekker m'n bedje inkruip. Dadelijk nog even een hapje eten, ff lekker douchen en er dan toch heerlijk weer in! Gelukkig dan morgen nog een vrije dag :-). Wat een luxe! Maar stiekem denk ik nu toch wel heel erg vaak aan het feit dat het dan ook weer een dagje dichterbij het moment is waar ik zo onwijs erg naar uitkijk. Het komt nu immers wel heel dichtbij! En dan te bedenken dat het dinsdag eindelijk zover is. Dan ga ik richting het vliegveld om zowel Miek als mammie te verwelkomen in Egypte..... Was het maar alvast zover? Nee, want dan is het ook des te sneller weer voorbij, en dat moet natuurlijk niet. Maar super om er zo naar uit te kijken. Nog maar 6 nachtjes slapen, hmmmmm :-).

Een jaar geleden.....en nu hieperdepiep voor Mathijs :-)

2007-09-01T08:55:00.000+01:00

Normaal denk ik helemaal nergens aan onderwater, dat is gewoon puur genieten! Maar gister was anders. Misschien omdat ik heel erg uitkijk naar eindelijk een vrije dag, waar ik echt hard aan toe ben. Of wellicht door het feit dat Miek en mam richting Egypte komen. Ik weet 't ff niet, maar gewoon een onbestemd gevoel. Gister dacht ik plots onderwater aan de tijd wat ik normaal op een vrijdagmiddag deed. Of wat ik anders gister gedaan zou hebben.

Normaal gesproken, tja wat is eigenlijk nog normaal gesproken aangezien ik al bijna een half jaar weg ben uit het koude regenachtige kikkerlandje :-). Maar dan zou ik hoogst waarschijnlijk een vrijdagmiddag shoppend doorgebracht hebben, lekker boodschapjes doen met m'n mams, rondje door 't dorp, texelaartje lezen, beetje opruimen in huis enz. En als ik denk aan de datum van gister, zou ik waarschijnlijk lekker in m'n autootje gestapt zijn, met de boot naar de vaste wal en richting Dordrecht zijn gereden. Lekker in de file staand. En al zou 't weer zo'n drukke vrijdagmiddag zijn, zoals zo vaak als ik die kant uitreed, ik had het wellicht niet eens erg gevonden.....

En waarom niet? Omdat m'n allerliefste kleine schattige neefje Mathijs z'n allereerste verjaardag viert! Hij wordt 1 jaar. Dus daar moet op gezongen worden, ook hier in Egypte:

Lang zal ie leven, lang zal ie leven, lang zal ie leven in de gloria, in de gloriaaa, in de gloriaaaaa, hierperdepiep hoera, hoera, hoera :-).

Een hele fijne verjaardag, en Miek.....hopelijk is het nog gelukt met je giraffe-creatie hihihihihi. Maak je weer wat leuke foto's? Deze zijn immers van ongeveer een jaar geleden tot aan nu....?

Een hele dikke kuzz vanuit Egypte :-) -x-

Brak!

2007-08-30T06:59:00.001+01:00

Dat is hoe ik me nu voel. Langzaam gaat 't lichie uit. En ook niet echt raar als ik kijk hoe afgelopen week verlopen is. Lange dagen, veel werken, weinig slaap. Tja dat gaat niet altijd even goed samen. En het hebben van internet thuis maakt het er ook niet makkelijker op. Zie zelfs dat ik ondanks dat hoognodig weer eens even een update moet geven!

Maar vooral gister hakte er flink in. Gister hadden we namelijk met de gehele staff een trip gepland naar de Rosalie Muller. Een wrak gelegen ver van de kust van Hurghada, dichterbij El Gouna en Sharm el Sheik. Dat betekende om 04.00 uur op, om vervolgens een half uurtje later in de taxi te springen op weg naar de marina. Uiteraard checken of we alles hadden en even over vijfen vertrokken we in noorderrichting. Een trip die zo'n 5 tot 6 uur in beslag zou nemen. Op de heenweg zeker. Met name door de traffe wind waren er na een paar uurtjes langs het beschutte kustgedeelte toch flinke golven op open zee. Heftig en ruw! Maar uiteindelijk wel op plek van bestemming. Voor mij een nieuw wrak, nieuwe uitdaging, en dus ook ff flink focussen op de planning. Het werd immers een diepe duik.....

Máár, rond een uur of elf lagen we eindelijk in het water. Het zicht was slecht, en de stroming sterk. Via de ankerlijnen naar beneden waarna het al snel helemaal top werd (en diep). Vanuit het niets doemde het immense wrak op. Gezonken in de 2e wereldoorlog toen het er ongeveer zo uitzag:

De toppen van de mast bevinden zich rond de 20 meter, waarbij het topdek zich rond begin 30 meter begint. Vervolgens ligt het diepste punt rond de 65 meter, maar geen zorgen, hier heb ik zeker geen kijkje genomen! Dit ligt buiten mijn duiklimiet op het moment, daarvoor heb je technische uitrusting nodig. Desalnietemin was het tot de 40 meter ook super :-) Een kleine indicatie.....

Kan niet anders zeggen dan dat het een heftig maar supergaaf dagje was, en het vroege opstaan was het waard. Rond zeven eindelijk weer terug in de marina, waarna het een super lekker gevoel was om toch weer thuis te zijn. Zeer indrukwekkend!

En dit was eigenlijk maar één dag waardoor ik behoorlijk moe en uitgeput ben. Het zijn niet alleen de lange dagen met weinig slaap, ook het warme weer hakt er behoorlijk in. Maar de afgelopen week ook weer veel cursussen gedraaid. Het lijkt nu even iets rustiger te worden (zou bijna zeggen eindelijk), maar op de dagen als gids op de boot dan weer 3 duiken doen. En met het zonnetje volop schijnend is dat zelfs soms zwaar.

Maar al met al blijft het duiken fantastisch, is het leven hier heerlijk en met het zonnetje erbij toch wel erg lekker. Én natuurlijk het nieuwe appartement! Het voelt echt als een thuis en bevalt helemaal prima. Dat is toch echt lekker thuiskomen na weer een lange dag :-).....

Joepie de poepie! Oja, hier dan het vervolg…..

2007-08-22T20:35:00.000+01:00

Een paar daagjes later dan beloofd maar om dan toch maar gelijk met de deur in huis te vallen. Ik krijg visite! En wel al over een kleine 3 weekjes. Of eigenlijk nog 20 nachtjes slapen om exact ze zijn. Ja ik tel de dagen al af. Wie? Ja das nou het leukste van het hele verhaal, en de reden dat ik me zo’n gelukkeling voel. Ook wel alle leuke en vooral lieve reacties van de laatste dagen op m’n site en hyves. Maar het allerbelangrijkste: Miekie komt langs :-) en ze neemt m’n mams ook mee! Hoe super….. Neem aan dat ik dat niet uit hoef te leggen, vindt het echt zóóóóó geweldig. Das niet in woorden uit te drukken, maar vanaf het moment dat ze vertelde over de plannen, kon ik niets anders doen dan hopen. Om vervolgens na de nogal hectische verhuizing super snel te zorgen voor internet, zodat we urenlang konden kletsen op de msn. En dat hebben we dan ook gedaan. Maar ja, uiteindelijk resulteerde het wel in een geboekt ticket richting Egypte. Het tussenstukje laat ik maar achterwege. Het belangrijkste is voor mij dat het vaststaan, en elk moment als ik er aan denk kan ik wel rondstuiteren van geluk. Jullie zullen begrijpen…die gedachte houd ik vast haha! En kijk er enorm naar uit, maar dat zal voor niemand een verrassing zijn! Kan haast niet wachten :-).

Inmiddels vraag ik me wel af of m’n paps niet al een klein beetje kriegel wordt en wellicht denk: bedankt Miek, had je nou niet nog ff kunnen wachten dit aan je moeder te vertellen? M’n mams kennende heeft ze het nu nergens anders meer over. Maar mams…gelijk heeft u hahahahaha. En ja, retespannend om voor het eerst es in een vliegtuig te stappen enzo. En dan nog wel richting Egypte. Maar het is maar rond de 4 á 5 uurtjes vliegen, en u weet waar u het voor doet. Voor mij hihi. Eerst lekker met de boot en wellicht de trein richting Schiphol, het begin van een groot avontuur. Maar geen zorgen. Miek weet hoe ’t allemaal werkt, en IK pik jullie persoonlijk op van Hurghada-airport :-). Komt allemaal helemaal goed!!!!!

Verder kan niets dit nieuws eigenlijk overtreffen, en zou het goed zijn als ik nu vandaag eindelijk eens (redelijk) op tijd naar m’n bedje ga. Alle goede voornemens teniet gedaan, maar dat is er nog niet van gekomen. En als ik nu alweer naar de klok kijk weet ik niet of dit nobel streven nu wel gaat lukken haha. Ondanks het nieuwe super appartement, wat inmiddels al een beetje leefbaar is geworden. Ja heb toch het sopdoekje nog in handen gehad. Oké, toch nog even in het kort dan…..

Was gister heerlijk weer eens een dagje vrij. Al heb ik daar wel het overgrote deel van doorgebracht in bed. Die korte nachtjes hakken er toch best in, en bleken wel een beetje hun tol te eisen. Was lang uitslapen dus, en moest me zelf echt uit bed slepen. Letterlijk en figuurlijk trouwens, want moet nog behoorlijk wennen aan het bed. Pfff. Maar das hopelijk een kwestie van tijd, en wennen. Komt vast goed! En uiteindelijk dus toch m’n bedje uitgerold en begonnen met uitpakken. Én poetsen. Eerst werd het een nog grotere bende, maar op de een of andere manier ruimt dat toch ook wel weer lekkerder op. Ben dan ook bijna klaar. De koffers zijn in ieder geval uitgepakt, en de kast ingeruimd. Nu alleen nog wat laatste kleine dingetjes.

Verders is de keuken zo goed als ook aan kant, en al aardig ingericht. Vanmiddag vast begonnen met de kamer. Maar eigenlijk gisteravond al een beetje. Toen Mieks thuis kwam zijn we eerst heerlijk happie gaan eten, en vervolgens nog even wees te shoppen. Keileuk! En we hebben een paar hele leuke lampen gekocht. Al hadden we van de slaapkamerlampjes iets meer verwacht, bleek vanmiddag. Gisteravond konden we ze helaas niet meer testen. De stroom was uitgevallen. En voor een hele lange tijd, dus uiteindelijk zijn we met kaarsjes (waxinelichtjes) in de weer geweest. Had ook wel wat. Met een kaarsje naar de wc. Vervolgens in het pikkedonker naar bed, en maar gelijk slapen. Ach het was inmiddels toch al weer rond middernacht pfff.

Maar de lampjes. Ja. We dachten leuk een klein lampje voor op het nachtkastje te kopen, zodat je ’s avonds nog ff lekker kan lezen en dan niet meer je bedje uitmoet om het licht uit te doen. Maar morgen eerst maar es op zoek naar een heftiger lampje, in de zin van meer watt. Een boek lezen lukt immers niet echt. Maar ’t is wel heel romantisch hahahahaha. Alhoewel de leukste toch wel op de bar staat. Een hele coole vis! Ik zal er ook een foto’tje van maken. Over foto’s gesproken…..Nog een paar dagen geduld. Dan is het hopelijk dusdanig opgeruimd dat het “veilig” is foto’s te maken haha. Dus Miek, je had een primeurtje!

OH en nu moet ik echt m’n bedje op gaan zoeken! Moet er immers erg vroeg uit morgen. Sinds lange tijd ga ik weer es op voor de early-bird. Om 05.00 uur op, en om 05.30 richting werk. Maar hopelijk betekend dat wel dat ik redelijk op tijd klaar ben. Heb alleen wel cursus, dus we wachten af hoe het uitpakt! Tja, hoe verzinnen ze het :-(. Maar voor nu dus slaap lekker. Ik ga lekker daagjes aftellen. Weer es wat anders dan schaapjes :-). Nog 20, 19, 18, 17, 16, 15, 14, 13, 12, 11, 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1…..

Je moet je soms even minder gelukkig voelen, om te weten hoe geluk voelt.....

2007-08-19T20:19:00.000+01:00

Maar 't kan ook raar lopen om je net zo plotseling weer dolgelukkig te voelen, op het moment misschien wel even het gelukkigste meisje van de hele wereld. Maar daarover later meer. De afgelopen dagen is er immers zoveel gebeurd, dat ik gewoon weg even niet weet waar te beginnen. Ja bij het begin natuurlijk, maar alle hectiek en drukte (stress is een groot woord).....Pfff. Maar ik ga een poging wagen de belevenissen van de laatste 24 tot 48 uur samen te vatten.

Eigenlijk is de samenvatting heel kort. Goh zou het daarom een samenvatting heten? Dan ben ik gauw klaar. Maar iedereen ook des te sneller uitgelezen :-(. Oké dan, toch maar de uitgebreide versie van de van stel op sprong verhuizing, die gepaard ging met de nodige spanningen maar uiteindelijk zit ik nu vanuit een nieuw huis, met eigen internet vrij relaxt aan tafel dit te typen. Al is het allemaal nog wat onwerkelijk.

Maar hoe het begon..... Tja eigenlijk vrij duidelijk. Gezeik met de doorman. Das 't mannetje van de flat die alles regelt. Naja, zou moeten regelen. Maar waar het over ging was, heel verrassend, geld. Toen we het appartement namelijk betrokken, hadden we de afspraak het voor 6 maanden te huren. Met contract. Op zich alles goed geregeld. Echter half september zou dit aflopen en de eerste maand hadden we een maand extra betaald als borg. Heel normaal, nix geks. Zou je denken! Wellicht onze hollandse simpelheid, maar waarom nog een maand extra betalen, om het vervolgens weer terug te krijgen. Hier dacht de doorman echter anders over. Maar we hebben inmiddels geleerd, en van genoeg mensen gehoord dat het altijd beter is om geld nog te moeten betalen, dan het maar weer zien terug te krijgen. Dus je voelt 'm vast al hangen, wij niet betalen. Dit had echter wel wat gevolgen.....

Al een aantal dagen, zelfs midden in de nacht, werden we belaagd door de doorman en z'n mannetjes. Hij sprak nauwelijks tot geen engels, en wij net zo min arabisch. Hoe verrassend. Blijft een lastig taaltje. Maar goed, dagen gingen voorbij tot aan vrijdag. Het ging van kwaad tot erger en uiteindelijk dreigde hij ons eruit te zetten. Tja, een slimme meid is op de toekomst voorbereid zeggen we dan, dus ik vrijdagmiddag op pad. Was onverwachts eerder klaar (dit hebben jullie eerder al kunnen lezen), dus van een nood een deugt maken toch? Ik dus op huizenjacht. En dat was eigenlijk zo gepiept. Inmiddels zitten we in een prachtig appartement, op de bovenste verdieping, voorzien van wasmachine, open keuken met bar, super woonkamer met balkon, prima slaapkamers en last but not least dus internetverbinding! Don't worry, foto's volgen zo spoedig mogelijk.

Maar goed, de verhuizing liep niet van een leien dakje zoals dat zo mooi heet. Eerst een plan-de-campagne opgezet. Mieks kwam naar Papas voor een drankje, samen met Steve, een Egyptische vriend (en tevens collega van Mieks). Vervolgens eerst nieuwe appartement bekeken, en ze vond het ook super. Dus had ik goed gefixt :-). Gelijk Hakan (een Turkse vriend) opgehaald en me z'n allen naar ons appartement. Wat schept de verbazing? Geen elektra meer..... Erg grappig, NOT. Maar dat was na een praatje van Steve zo weer geregeld. Toen de zaken regelen, dit ging minder soepel met de inmiddels bekende afloop. Uiteindelijk hebben we daar nog geslapen en een nacht de tijd gehad om te pakken, maar zaterdag was het finito. Betekende dus weer een zeer korte nacht, want dat pakken viel best tegen. Al met al verzamel je toch heel wat spulletjes bij mekaar in ruim 5 maanden tijd. Gelukkig hadden we allebei een lege tas van de duikspullen "over", maar die was ook zo vol.

Het besluit was gemaakt, we zouden zaterdag alles afhandelen en verhuizen. Dit had echter nogal wat voeten in de aarde. How surprising? De doorman wilde absurd veel huur hebben voor de paar dagen dat we "extra" in het appartement zaten, en ons dus niet de berekende borg teruggeven. Gelukkig waren we hier op voorbereid door Steve en Hakan mee te nemen. Na veel gepraat en telefoontjes, het dreigen met paspoort in de hand om naar de Tourist Police te gaan, is het uiteindelijk toch gelukt de dingen enigzins oke te regelen. Toen we namelijk op weg wilde naar de politie, bleek hij toch voor rede vatbaar. Restte ons alleen nog een pick-up te regelen, en met behulp van onze sterke vrienden waren we uiteindelijk in no time over. Sinds gisteravond zijn we de trotse huurders van een super gaaf appartement. Alles komt goed, zo niet dan toch.

De eerste dingetjes gelijk uitgepakt, bedje opgemaakt, maar om alles even van ons af te zetten zijn we eerst lekker wat gaan eten. Allebei te hyper om te kunnen slapen, al zou me dat wel goed doen. De laatste tijd komt het er niet echt van. Vanmorgen ook heel onwennig wakker geworden. Toch beetje raar, in nieuw huis. We zaten al te geinen dat we wellicht mekaars slaapkamer in zouden lopen vannacht. Voor beiden is het namelijk dezelfde positie waar eerder de badkamer was. Maar het is goed gekomen. Nog wel wat stijf. Was inmiddels al aardig gewent aan m'n matras in het oude huissie. Moest ook iets eerder opstaan, want nu word ik niet meer opgepikt om naar het werk te gaan, nee ik ga iedereen oppikken. Ben de eerste in de straat zeg maar. Bij eerder opstaan, zou ik eigenlijk ook de link moeten leggen om iets eerder naar bed te gaan hahahahaha. Maar of dat gaat lukken? Vandaag in ieder geval niet. En geloof niet dat het veel beter wordt de komende dagen. Zeker niet met internet in huis :-). Dat is ook de reden dat het poetsdoekje welke ik aan het begin van de avond in m'n handen heb gehad om te soppen, al weer geruime tijd op dezelfde plek ligt. Wachtend op morgen. En das simpelweg gewoon de schuld van Hani, de internetman. Hij heeft ons immers rond een uur of zeven vanavond aangesloten, en het enige geluid wat was te horen de rest van de avond was tik, tik, tik, tik en tik.....

Mieks is inmiddels d'r bedje ingekropen, maar ik ben veel te hyper om er nu in te duiken. Nieuwsgierig waarom? Lees dan morgen zeker verder voor het grote nieuws :-).....

-wordt vervolgd-

What's going on?

2007-08-17T08:49:00.000+01:00

Ja alweer 2 weken voorbij. Alwéér 2. Het blijft in sneltreinvaart voorbij gaan. En 't blijft soms moeilijk te bevatten. En toen ik gister heel even op het strand lag, beetje te relaxen en bij te komen, van weer een paar hele drukke weken, was het besef misschien wel des te groter. Het gaat allemaal zo snel! Wellicht ook raar, omdat het immers al weer een aantal weken geleden was dat ik op het strand had gelegen. De laatste keer was immers met Anke. Die was hier 11 dagen en dat was een supertijd :-). De eerste avonden zijn bekend, wat we gedaan hebben, en het vervolg was niet veel anders. Af en toe lekker uiteten, heerlijk op stap, nog avondje El Gouna gedaan, en chillen op het strand ontbrak ook niet. Maar ja, ook aan het bezoekje kwam een eind en is Anke inmiddels ook weer druk aan het werk in Eindhoven.

Vervolgens werd Mieks ziek :-( Bronchitus en dus ff rustig aan! Maar gelukkig ligt die sinds begin van de week ook weer volop in het water. En das toch de plek waar we blij van worden! En hoe? Al die dagen dat je werkt, en heerlijk in het water ligt, denk je namelijk niet zo na. Gaat de tijd "gewoon" voorbij. Maar onder water? Dan is het puur genieten geblazen. En dat waren de afgelopen dagen, of eigenlijk weken, zeker!!!

Eindelijk had ik weer es een Nederlandse cursus op het programma staan. Echt keileuk, en Nicole (m'n student) ging ook verder voor Advanced. Eerst tussendoor nog een junior opgeleid, en dat blijft toch bijzonder, die kids. Maar goed, ook nog advanced gedaan en daarbij nog een nachtspecialty met Dennis (vriend van Nicole). Echt keigezellig op de boot! En al deze dagen weer de meest waanzinnige dingen gezien. Schildpadden, adelaarsroggen (2), grote napoleons, baracuda's, murene's, veel klein spul en alles wat nog te veel is om op te noemen. Zeker bij de nachtduik! Dat blijft toch wel heel bijzonder. Alles zo anders, maar zo onwijs mooi!

Helaas kan het ook wel eens tegen zitten. Zoals vandaag. Het feit dat ik op dit tijdstip tijd heb om m'n website bij te werken is niet helemaal dat je zegt oké. Doordat ik alweer 2 weken erop had zitten zou ik eigenlijk zowel gister als vandaag lekker vrij zijn. Maar helaas, vandaag stonden er DSD's op het programma. De ene kwam nie opdagen, en de ander heeft de moed opgegeven tijdens de zwembadsessie. Vervolgens besloot de laatste dan ook maar niet op de boot te willen vanmiddag. Tja daar zit je dan... Dit is wellicht zo'n dag dat je denkt, wat gaat er nog meer mis? De afgelopen dagen hebben we al wat problemen met de doorman, ons contract voor het appartement loopt af en de borg moet geregeld worden, of het contract verlengd. Wat willen we? Wat gaan we doen? Het houd me bezig...

Mis iedereen ook enorm, maar alle lieve en leuke reacties/mailtjes/krabbels doen me goed! En Miekie, onwijs bedankt voor de weer hele leuke foto's van Mathijs :-). Maar zeer binnenkort is m'n pappie jarig, notabene wordt ie 65. En m'n oma, die wordt zelfs alweer 85. Soms is het niet makkelijk, maar ondanks dat is het leven hier top. Ik moet maar blijven denken: het lijkt simpel, en dat is het ook! Zo niet, dan toch.

Kreeg een smsje van Carolien dat ze met 2 lekke banden stond. Nu is die hostess, en ja je raadt het al, uitgerekend vandaag alle bezoeken moet afleggen. Met de taxi dus :-( Ik ben dan ook erg benieuwd hoe Mieks vanavond thuis komt.....Waarschijnlijk vanavond lekker gezellig een borrel halen met z'n allen!

Wat vliegt de tijd!

2007-08-07T11:33:00.000+01:00

5 Maanden geleden vertrok ik vanaf Duitsland, Düsseldorf, richting Hurghada. Het grote avontuur tegemoet. Ja 5 maanden geleden alweer, én 2 dagen :-). Maar kan 't me als de dag van gister nog herinneren, al lijkt het nu alweer een eeuwigheid geleden. Alhoewel, een eeuwigheid? Das wel heel erg lang, maar goed, het gaat om het idee. Het gaat immers allemaal zo ongelovelijk snel voorbij. Haast onvoorstelbaar. Maar alweer 5 maanden zit ik hier, of eigenlijk 5 maanden en 2 dagen! Werkelijk waar, de tijd vliegt! En ben eigenlijk even sprakeloos.....

Visite, visite, een huis vol visite.....

2007-07-24T14:43:00.000+01:00

Ja zing maar lekker mee :-). Nee dit is niet het liedje, maar de werkelijkheid. En voor ik vol enthousiasme losbarst over de laatste ontwikkelingen, zal ik proberen bij het begin te beginnen. Of eigenlijk verder te gaan waar ik was gebleven (het gemiste feestje van pap en mams trouwdag), en dan hopelijk niet al te veel van de hak op de tak te springen. Maar op het moment ben ik echt zo blij, keivrolijk en vol energie. Alhoewel, dat laatste is eigenlijk niet helemaal waar, of helemaal niet. Ben zo brak als maar kan, maar het avondje op stap was het zeker waard. Maar goed, daarover later meer, nu eerst ff proberen om alles weer even op een rijtje te krijgen. Qua gebeurtenissen dan hè. Niet dat jullie nu gaan denken dat ik ze niet allemaal meer op een rijtje heb….. Ach wellicht nog waar ook hahahahaha.

Nou daar gaan we dan. Het gemiste feestje vanwege de trouwdag van pap en mam was kort gezegd ff kut, ja sorry voor de woordkeuze. Maar die avond uiteraard even gebeld naar Nederland, al werd dat heel snel veranderd in bellen vanuit Nederland naar Egypte. Bedankt pap, hoop dat de telefoonrekening meevalt hihi. “Gewoon” dus bijna de hele familie aan de lijn gehad. Echt supercool! M’n mams gesproken, m’n paps, Miek (met Mathijs op de achtergrond) én oma! En een paar dagen later ook nog Jacq en Tom. Heerlijk om weer wat vertrouwdheid (in dit geval stemmen) uit Nederland te hebben.

Máár het werd nog leuker!!! Blijf het zeggen, lang leve het internet (én de webcam), en heerlijk om af en toe toch het gevoel te hebben dat jullie allemaal nog best dichtbij zijn ondanks de afstanden. En met keiveel kushandjes en ff lekker wangen (van Laura, het dochtertje van Ron en Ditje) ging ik ook de dagen na alle leuke telefoontjes lachend over straat.

Dan denk je last but not least…..ja er is nog meer, MIKE! Even korte uitleg wie Mike is: m’n course-director uit Nederland, werkend op de duikschool waar ik ben opgeleid. Die was een week in Egypte, weliswaar in Safaga, om daar een IDC (instructeursopleiding) te draaien. En wat denk je? Ja daar zaten we afgelopen woensdag mee aan tafel! Heel raar en zeker wat onwerkelijk maar absoluut keileuk en super gezellig. Helaas belandde we uiteindelijk in het Orange-café waar ze normaal gesproken echte mora-frikandellen hebben, maar je raadt het al, die trip was voor nix. Maar goed, we hebben evengoed een topavond gehad! En afgelopen zaterdag was het examen voor zijn kandidaten. Laat dat nou net bij mijn werk zijn. Alle tijd om nog even lekker te kletsen en te chillen. Helaas stond echter het vliegtuig aan het eind van de middag te wachten om hem terug te brengen naar Nederland. Maar Mike, mocht je dit lezen, ja tuurlijk stom, want dat doe je zeker, het was top! En je lieve kaartje hangt op het prikbord ;-).

En ja gevlogen was ie dus. Maar zou bijna zeggen als slagroom op de taart, gelukkig vliegen er vliegtuigen af en aan, hebben we visite in huis. Het kan niet op. Visite? Ja visite. Wel 10 dagen lang! Op en top Brabantse gezelligheid, in de vorm van Anke (uit Eindhoven, Eindhoven de gekste). En het leek wel sinterklaas, of kerst. In ieder geval heel veel cadeautjes! Van cup-a-soup (ja waar je al niet blij van wordt) tot chocolade (oma, heerlijk hoor!) En shorts, slippers én een elektrische tandenborstel (hoe luxe), dus mam ook bedankt, het is allemaal aangekomen!

Maar je raadt het waarschijnlijk al, das dus nu een van de redenen dat ik me behoorlijk brak voel. Na alle uitpakkerij en een heerlijk relaxed avondje bij Peanuts, waar we erg lekker gegeten hebben, hadden we immers wel wat te vieren. Maar goed, bij nacht een man, bij dag een man, en het was het absoluut waard. Al kan ik niet wachten om zo ff lekker een dutje te doen…..

Hiep, hiep, hoera, 35 jaar getrouwd!

2007-07-14T10:36:00.000+01:00

Pap en mam, bij deze van harte gefeliciteerd met jullie 35-jarig jubileum (trouwdag), van ons allebei. Jammer dat ik er niet persoonlijk bij ben, maar hopelijk maken de cadeautjes dit een heel klein beetje goed. Wij gaan er eentje op drinken vanavond! Hebben de slingers al opgehangen :-).

Een hele dikke kuzz en veel liefs vanuit Egypte :-)

Uitgeteld.....

2007-07-14T07:08:00.000+01:00

Ja wat een weken weer, en het valt me op dat ik ook behoorlijk achter loop met het bijwerken van m’n site. SORRY :-). Maar ik waag weer een poging en zie wel hoever ik kom. Lig nu compleet uitgeteld op de bank, wat echter dus wel een vrije dag betekent! Al is er al een groot deel van voorbij helaas. De tijd vliegt! En zeker op de dagen dat je zou willen dat de tijd even stilstond. Zeker nu ik gegrepen ben door de boeken van Kluun. Jaja, ik ben aan het lezen geslagen. Moet zelfs toegeven dat het bijna verslavend is. Na de allereerste weken hier in Egypte, waarin ik wel een klein boekenwurmpje was, ja je moet wat als je nog niet aan het werk bent, werd het vervolgens helemaal nix meer. Simpelweg te moe om voor het slapen gaan nog even lekker wat hoofdstukken weg te lezen. Verder dan een paar pagina’s kwam ik niet. Een paar dagen geleden echter zo’n relaxte avond met Mieks, een super boekenwurm, begon ik er toch maar weer es aan. Met alle gevolgen van dien. Het eerste boek van Kluun is al uit (Komt een vrouw bij de dokter), en de tweede (De weduwnaar) is wellicht vandaag of morgen ook wel uit. Super boeken, werkelijk waar! Maar goed ik dwaal af.

Ik was gebleven bij m’n franse cursus, welke inmiddels als weer bijna 2 weken geleden is. Oeps. Maar goed, zowel m’n cursiste als ik hebben het allebei overleefd. En ben er best trots op hihi. En heb m’n franse taal weer een beetje bijgespijkerd. Kan zelfs het examen in het Frans nu wel maken. En in de tijd erna heb ik ook niet bepaald stilgezeten. Meer cursussen, een week gidsen waarin weer veel te zien bleek (haaien, dolfijnen, schildpadden, octopussen, murene’s, een eagle-ray en de prachtige naaktslakken en platwormen blijven facinerend). En tussen al het werken door ook nog wel es wat tijd gevonden om even lekker te relaxen of een avondje flink op stap te gaan. Weer veel nieuwe mensen ontmoet, een hele bups Nederlandse meiden die hier bij reisburo’s werken (dus volop gezelligheid), maar ook tijdens het lezen van de tesselaar ontdekt dat ik ook wel weer het nodige gemist heb. Waaronder Rondje Texel, al heb ik dat via internet toch redelijk kunnen volgen. Maar ook het slechte weer, wat ik overigens soms best es mis, en de feestjes en verjaardagen. Weet eigenlijk simpelweg ff niet waar ik nu moet beginnen hahahahaha. Ik ga er nog maar eens goed voor zitten.

Trouwens wat me nu ook zo even te binnen schiet, hyves werkt tegenwoordig ook in Egypte! Hamdullah ;-), m’n link staat overigens onderaan m’n site. Al zijn er al weer wat krabbels achtergelaten, dus sommige is het niet ontgaan!

Naast Rondje Texel heb ik echter ook het feestje van Miek & Alex gemist :-( en hier had ik toch graag bij geweest, maar heb aan jullie gedacht. Net als de komende trouwdag van pap & mams ga ik missen, op de 14e juli. En nog wel een hele bijzondere ook. Al 35 jaar getrouwd! Dit voelt wel heel raar, maar hopelijk vinden jullie het cadeau toch geweldig. En er is nog iets anders in de maak. Hiervan kan ik echter niet precies zeggen hoe lang het duurt voordat dit jullie kant op komt, maar hopelijk vinden jullie het wachten de moeite waard. Maar met de hulp van Miek komt het vast goed hihi. Sorry dat ik jullie geduld weer es op de proef stel, maar ja that’s me….en tja, dat heb ik wel vaker gedaan en zal vast en zeker nog wel eens gaan gebeuren. Oja, en Jacqie natuurlijk van harte met je overwinning! Alweer clubkampioentje!

Inmiddels is de dag al bijna voorbij. Ik zit net te denken dat ik eigenlijk nog naar het internetcafé zou moeten om het stukje op m’n site te plaatsen. Dat moet maar tot morgen wachten. Ik ben te veel gegrepen door het boek welke al bijna uit is, en het relaxen op m’n schaarse vrije dag. Alhoewel, wie weet staat het er op vrijdag de 13e toch nog op. We zullen zien…..

Vous parlez francais?

2007-06-24T14:31:00.000+01:00

Non, un petit peu, of beter gezegd un petit petit peu..... Ja ja ja, de talenknobbel wordt geraadpleegd. Diep gravend in m'n geheugen, en al zoekende of ik hem überhaupt nog wel heb, geloof het niet, maar ook het leven hier zit vol verrassingen. M'n eerste open water cursus in het frans is vandaag van start gegaan. Wat een ramp! Of nee, laat ik het anders stellen: wat een uitdaging ;-). Me voorstellen en vertellen waar ik vandaan kom lukte prima, en ook: hoe gaat het met je? Maar daar houdt het toch wel een beetje mee op. Tja, gelukkig overspoelde ze me niet gelijk met hele verhalen en antwoorden in het frans. Én is duiken niet alleen maar praten qua stem, maar ook heel veel communiceren met handen en voeten. Nu dus niet alleen onderwater. Al ben ik blij als ik me door de theoriesessies heb heengeslagen.....

Dus tja, niet alleen m'n cursist heeft het nu zwaar, hahahahaha. Máár we komen er wel uit. En morgen lekker het zwembad in, dat maakt het allemaal hopelijk een stuk makkelijk. Das kortgezegd uitleggen wat we gaan doen (tja das misschien nog beetje lastig), daarna kijken naar mijn demo, en dan moet zij het nadoen. Ce sa.....?

Ik zal jullie laten weten of ik, én ook m'n student, het overleefd heeft.

-xxx-

Volop zomer

2007-06-22T14:13:00.000+01:00

Oeps, das alweer effe geleden. Sorry! De hoogste tijd dus voor een update van het reilen en zeilen in het inmiddels subtropische Egypte. Maar met een koude fles water naast m'n laptopje, overleef ik het wel ff. Ik ga er even goed voor zitten, hopelijk jullie ook :-).

Eigenlijk moet ik nu eerst eens gaan bedenken wat ik allemaal in de tussentijd heb beleefd. Naast hard werken dan. Want hard werken is het nu zeker. Niet alleen heel druk met het werk zelf, volop cursussen, volop gidsen, maar de temperatuur blijft stijgen! Inmiddels zijn we de 40 graadjes al gepasseerd. Dat maakt het af en toe best pittig, maar ja wat is dan niet lekkerder dan even "af te koelen" in het water. Alhoewel afkoelen? Het zeewater is inmiddels ook wat warmer aan het worden (al zo'n 26 graadjes). Al betekend dat helaas wel dat de kans op haaien wat afneemt. Máárrrrr, van de week kwam er een wel heel enthousiaste Marieke thuis. Ze had haaien gezien!!! Maar goed, het water wordt ook wat warmer en m'n body met cap ligt inmiddels opgeslagen in de duikschool. Lekker zonder, lekker met de haartjes los, wapperend in het water. Een heerlijk vrij gevoel! En dat doet me eigenlijk gelijk ook vergeten dat ik soms wel erg lange dagen maak, en maar weinig vrij ben. Maar geeft me gelijkertijd weer meer kans om op dolfijnenjacht te gaan. En ze zijn er volop :-)!

En wat van de week misschien nog wel het meest fantastische moment was.....Ik kwam Mieks (marieke) tegen onder water. En dat na inmiddels al zo'n 3 1/2 maand hier! Echt geweldig, kan niet anders zeggen. Super cool :-). We kijken uit naar de volgende keer hihi.

Verder ben ik helaas niet van de party geweest bij het feestje van Miek & Alex :-(, zo heb ik ook helaas vaderdag gemist (sorry pap!), het buitentoernooi volleybal (maar Kaatje, onwijs bedankt voor de super leuke foto's), de verjaardag van Kelly en het examenfeestje (maar alsnog van harte Kel!, helemaal toppie). Zwager Tom die weer een jaartje ouder is geworden, en m'n inmiddels 18 (?) geworden nichtje Nicole. Én tot slot, vandaag.....Jacq! Van harte zussie! Hopelijk heb je een superdag! Ik ga er zeker eentje op je nemen vanavond, en nog vele jaren :-). Dit zelfde geldt trouwens voor Getty! Ook al zit je ver weg, proost!

Helaas gaat de tijd nu even dringen, dus moet ik het hier even bij laten. Maar ik ben snel weer terug, met meer belevenissen.....

Vergeetachtig?

2007-06-08T08:29:00.000+01:00

Verder weinig beleefd zei ik gister. Maar niets is minder waar. Na weer een drukke dag kwam ik thuis en moest redelijk haasten om op tijd op divers-night te zijn, waar we weer het een en ander in petto hadden voor onze gasten. Maar toch eerst ff kletsen met Mieks, en eigenlijk kwam ik er achter dat we wel degelijk nog wat dingen beleefd hebben. Ach, vast te veel gedoken de afgelopen tijd, en daarbij ook nog een deep-specialty gegeven, ben het allemaal straal vergeten (op het moment dan).

We hebben een aantal zeer gezellige avondjes gehad. Enkele daarvan waren met Ed en Jessica, die we vorig jaar in september/oktober hebben leren kennen. Keileuk om elkaar weer te zien en even heerlijk bij te kletsen. Betekende dus ook weer een paar super avondjes, beginnend met een hapje, gevolgd door een aantal drankjes in Bonanza :-). Enne Ed en Jes, hopelijk tot gauw! Maar we houden zeker contact.

Verder van de week ook weer allemaal lekkere dingetjes uit Nederland overgekomen. Vrienden van Mieks waren een weekje in het heerlijke Egypte. Peer en Caroline verbleven in Makadi-bay, een eindje hier vandaan, maar dat weerhield ze er niet van om richting Hurghada te komen. Een super gezellig avondje beginnend in Papas-bar, waarbij een tas vol lekker tevoorschijn kwam. Met de meest simpele dingen, maar als kindertjes zo blij. Varierend van kruiden tot dropjes, een story en een krant, helemaal toppie. En daarna nog even heerlijk geshopt en een biertje gedaan bij Bonanza. Nu zullen jullie wellicht denken, wie zijn dat dan? Maar het wachten is nog even op de foto, maar daar wordt aan gewerkt :-).

En zoals gezegd, de komende weken staan in het teken van de annual-bash van Emperor. Gisteravond allerlei leuke gekkigheid op het strand bij Hedkandi. Van "vind de schat" tot "prik de kameel", genoeg te doen en alle gasten vermaakten zich prima. Daarbij, wij ook :-). En even een kleine indicatie van "vind de schat".

De rest van de foto's staan helaas niet op m'n eigen camera, dus deze komen later wel ergens te voorschijn. Eerst nog even paar collega's lief aankijken, en wat selecteren hihi. Nu eerst nog even de examens van m'n cursisten nakijken, en hopelijk heb ik dan een vroegertje vandaag. Ben bezig met een EFR-cursus, met trouwens een heel lekker ding, maar dit even terzijde hahaha.

Mieks is vandaag lekker vrij, dus als ik vroeg naar huis mag, kan ik mooi nog ff wat slapen, voordat we lekker ergens gaan eten en een biertje gaan halen :-). We hebben immers weer wat te vieren. En allebei inmiddels alweer duik nr.250 gemaakt. En met dit regelmatig onderwater.....do i need to say more?

Even voor de duidelijkheid, een prachtige naaktslak, m'n dolfijne vriendjes een mega gaaf schildpad, midden in een koraaltuin, en een octopus. Dit zijn enkele dingen die ik zomaar tegen kan komen, en gelukkig heb ik af en toe de mogelijkheid m'n camera mee te nemen :-).

If diving is a religion, the ocean is my church.....

2007-06-07T15:26:00.000+01:00

Dit is één van de uitspraken die we sinds vorige week op ons nieuwe whiteboard hebben staan. Een andere is: klimaatsverandering, verrek ik krijg kieuwen. Hoe toepasselijk :-). En ja, we liggen zoveel in het water, dat het soms lijkt alsof we er met schubben uitkomen. Het zonnetje schijnt volop, maar door al het zoute water soms volledig uitgedroogd. Nog steeds dus volop aan het werk, druk druk druk, maar gelukkig inmiddels ook een paar vrije daagjes gehad. En op één van die dagen eens lekker opgeruimd, wat geshopt en allerlei dingen die al tijden bleven liggen eindelijk afgerond.

Verder niet echt heel veel beleefd, althans, nix bijzonders. Maar ja, hoe kan het ook anders, gewoon weg geen tijd of puf. En ook deze week is het druk op het werk. Speciaal omdat we zoveel jaar bestaan, hebben we een weekvullend programma. Van de week zelfs als piraat op m'n werk verschenen, als een van de thema's. Met een echte schattenjacht, waarmee echt waanzinnige prijzen mee te verdienen zijn. Maar vooral heel erg leuk. Betekend alleen wel de komende 2 weken, soms enigzins verplicht, present te zijn bij alle festiviteiten. En helaas wellicht, ook niet altijd evenveel tijd om m'n site bij te werken en mailtjes te beantwoorden. MAAR IK DOE M'N BEST :-). Blijf vooral reageren, foto's sturen en mailen, en tot snel.....

Enne kel, hopelijk is alles goed gegaan met je examens, en natuurlijk nog van harte met je verjaardag (beetje laat, maar ben het nie vergeten).
Volleymeiden, onwijs bedankt voor de keileuke foto's.
Getty, we blijven mekaar volgen, lang leven het internet :-)
En verder voor iedereen: mis jullie maar het is hier nog steeds fantastisch!!!!!

dikke kuzz -xxx-

Thristlegorm

2007-06-02T13:03:00.000+01:00

Héél indrukwekkend, ik kan niet anders zeggen. Maar even bij het begin beginnend.....Woensdag stond een special trip naar Thristlegorm op de agenda. En een wel heel bijzondere special trip, maar hierover later meer. Tristlegorm is een wrak, een ferry welke lange tijd geleden al gezonken is. Een groot schip, met veel ruimen, en vol auto's, motoren, en ook een lading 'wellington-boots' welke centraal blijken te staan voor deze dag. Het is echter een flink stuk varen, dus betekende extreem vroeg op. Extreem vroeg? Ja mensen, om 02.45 uur ging het wekkertje, om vervolgens rond 03.15 in de taxi naar de marina te stappen.

Samen met Simon was ik verantwoordelijk voor deze special trip, welke zoals eerder gezegd, een heel bijzonder tintje had. Wij moesten ervoor zorgen dat deze trip een "onvergetelijke" dag zou worden, waarin werkelijk alles gesmeerd zou verlopen, zoals de gasten dit wilde. Dit vraagt wellicht om enige uitleg. Maar een onvergetelijke dag, welke precies zo moest lopen als het deed, is het geworden! En het was me een eer om hiervan deel uit te maken.

Martin, Anouk en Sjors hadden een verzoek gedaan voor een privé boot met gids, naar dit specifieke wrak. Niet zonder reden: om het as van de vorig jaar overleden vrouw van Martin én moeder van de kinderen, in een befaamde 'wellington-boot' achter te laten. Om later op de terugweg een restant uit te strooien over zee. Dubbel speciaal dus.

Gelukkig liep alles vrij goed volgens plan, alleen op de heenweg toch wel wat golven. Maar door het zeer vroege opstaan, was er tijd genoeg om nog even de oogjes dicht te doen en wat te slapen/relaxen. Hierdoor ging de trip een stuk sneller :-). Vervolgens ontbeten en de uitrusting klaargemaakt voor de duik, wachtend tot het moment dat we het water inkonden.

Er was besloten de eerste duik te gebruiken om de capsule achter te laten in het ruim met de 'wellington-boots', zodat we erna nog een duik konden maken rondom het schip. Een bijzonder moment, dat zeker, maar ook heel mooi. Na deze duik de flessen gewisseld en even wat tijd aan de oppervlakte doorgebracht. Vervolgens weer klaargemaakt voor duik 2, welke werkelijk prachtig was. Een mooie afsluiting!

Restte alleen nog een heerlijke lunch en een lange weg terug naar de haven..... Martin, Anouk en Sjors: bedankt! En we waren zeer vereerd dat wij deze dag voor jullie precies zo hebben kunnen laten verlopen als jullie gewild hebben. Het gaat jullie goed!

Volop cursussen aan het draaien

2007-05-26T17:41:00.000+01:00

Druk, druk, druk. Werken, werken, werken, maar alles nog steeds fantastisch. Al snak ik toch best wel naar een vrije dag, of liever 2 :-). De laatste week is vooral keihard bikkelen. Ik draai een divemastercursus wat echt superleuk is. Maar een boel planning! Zeker als ik bekijk wat ik deze week ernaast nog aan cursussen heb gegeven. Twee open waters afgeleverd, 2 advanced mét een nitrox-specialty. Nog een discover scuba diving gedaan, én een scuba review. Verder nog een dagje gidsen tussendoor, wat echt super relaxed was (zeker het feit dat ik gewoon een zeer luxe liveaboard tot m'n beschikking had. Vandaag wederom aan een open water cursus begonnen. Én in de tussentijd het begeleiden van m'n divemaster cursisten. Dit gaat gewoon door. Dus tja, zoals ik al zei..... druk, druk, druk. Maar ik ben van de straat hahahahaha.

Het is echt allemaal nog keileuk om te doen. En het feit dat ik nu al divemasters aan het opleiden ben geeft een zeer goed gevoel. Volop het vertrouwen van het team, en voel me er super goed. Ben echt part of the family :-).

Gelukkig is er soms ook nog wel wat tijd vrij voor ontspanning. Lees: leuke avondjes met vrienden en bekenden. Al moeten we vaak wel ons best doen om er echt tijd voor vrij te maken. De dagen zijn lang, het is gewoon keidruk, en het wordt warmer en warmer. Maar nee, nog steeds geen klagen!!!!!

Ik moet nu echt even nadenken over wat ik verder allemaal beleefd heb de afgelopen tijd. Het eerste wat in me opkomt is de super leuke avond in het internetcafe vorige week waarbij ik even m'n zussen heb gezien, m'n mams, en m'n schattige neefje rollend op het grote bed van opa en oma. Helemaal geweldig! Verder de verjaardag van Miek die ik voor het eerst in m'n leven gemist heb :-(. Maar daarnaast op deze avond wel een dvd-tje van Najib Ahmali heb gekeken, samen met Mieks, Jos, Marijn en Hilde. Even een hollands onderonsje.

Van de week ook nog een avondje naar Peanuts geweest en heerlijk gegeten. De dag erna een poging gedaan om in Nirvana (het kroegje ernaast) de finale voetbal te kijken, maar buiten was het te gezellig. Geen voetbal gezien, maar wel een super leuke avond. En gister naar El Gouna geweest, wat uiteindelijk ook een keileuke avond was. Tja niet zo raar dat ik nu aardig gebroken ben..... Maar bij nacht een man (vrouw), bij dag een man (vrouw). Vanavond daarom maar lekker relaxen. Beginnend dus in het internetcafe, dan een hapje eten en verder beetje hangen op de bank en bijtijds naar bed. Een vrije dag zit er voorlopig nog niet in, maar aan de andere kant blijf ik zo lekker bezig én van de straat zullen we maar zeggen hihi. Helaas heb ik daardoor niet altijd even veel tijd om alle emails en berichtjes persoonlijk te beantwoorden. Sorry! Maar ben blij dat ik nog altijd niet vergeten ben :-).

Dus volleymeiden: heel veel succes op het buitentoernooi. Have fun!
Ron en Ditje: hele fijne verjaardag met de kleine meid, alhoewel ze steeds groter wordt, dus hopelijk tot snel op de msn (mét webcam!).
Kelly: heel veel succes met je examens, je kunt het!
Get: hopelijk alles goed in Peru en volg je site op de voet, echt superleuk!
Kaatje: super leuk alle verhalen over de belevenissen op de Ruyslaan :-).
En Von: heel veel succes met het komende texeltoernooi, ook daar had ik graag bijgeweest maar we will keep in touch.....

Lieve mensen, tot snel! Ma'saalama -x- Veel liefs vanuit Egypte :-)

Oja, voor ik het vergeet, deze foto wilde ik jullie niet onthouden

Jarig zussie :-)

2007-05-24T06:39:00.000+01:00

Even een kort logje om m'n lieve zus een hele fijne verjaardag te wensen. Hoewel ik er niet bij ben, waarschijnlijk voor het eerst in m'n leven, denk ik toch echt wel aan je :-). Dus van harte Miek, en nog vele jaren! Hele fijne dag en vanavond nemen we er eentje op je.... PROOST!

Still alive and kicking.....

2007-05-16T10:58:00.000+01:00

Tja hoe gaat het nu eigenlijk? Nou mensen, het gaat nog steeds geweldig goed. Voel me super en ondanks de soms zware danwel lange dagen, heb ik het nog immer prima naar m'n zin. Vorige week weer een paar cursussen gedraaid. Vanaf woensdag de groep Nederlanders op de boot. Gister de verjaardag van Marieke. En vandaag begonnen aan een DiveMasterCourse. Lekker druk dus.

Dat het superleuk met de groep Nederlanders was heeft iedereen al kunnen lezen. Maar gister was Mieks jarig. En dat was uiteindelijk een keileuk feestje. Het kosste flink wat moeite soms, maar de surpriseparty viel in zeer goeie aarde. Gedurende de week gooide Mieks af en toe wat roet in het eten..... Niet vieren, wel vieren, misschien thuis vieren, of toch lekker samen uiteten en maar zien hoe het loopt. Maar uiteindelijk zijn we gister lekker bij Peanuts wees te eten, om vervolgens naar Nirvana te gaan. Daar hadden we de hele boel versierd met ballonnen, verse bloemen buiten op tafel op het terras, en op het bord buiten werd haar al een happy birthday toegewenst. Daarbij kwam dat Ria een heerlijke verjaardagstaart had geregeld, dus eigenlijk was aan alles gedacht. Nu alleen maar wachten op de gasten :-).

Maar dat viel niet altijd even mee. Mieks werd wat zenuwachtig, wetende dat er iets gaande was. En aangezien ze soms graag (vaak errug graag) de touwtjes in handen heeft, restte haar niets anders dan zich eraan over te geven. Ik af en toe weglopend om de laatste dingetjes af te ronden en te regelen, zonder dat ze zich druk zou maken over de gasten die wellicht gingen arriveren. Gelukkig was het voor haar op een gegeven moment eindelijk zover en kon ze volop genieten van de avond. En gelukkig was het een topavond! :-). De foto's staan nog op de camera, dus deze zullen later volgen.....

En zoals gezegd, nu dus weer volop bezig met een cursus. Ik verveel me dus nog geen moment!

Oja, voor ik het vergeet: ome Jan, van harte met de koninklijke onderscheiding! Lees nog steeds af en toe de tesselaar, maar het staat u goed :-). Ron en Ditje: helaas kan ik er niet bij zijn, de verjaardag van Laura, maar geniet ook lekker van het tripje naar "de Katjeskelder". Miek: onwijs bedankt voor de superleuke foto's van Mathijs! Mam: hopelijk heeft u een leuke moederdag gehad. En oma: hopelijk bent u ook heel blij met de verrassing! (Miek bedankt voor het regelen!).

Divesport

2007-05-16T08:44:00.000+01:00

Wie of wat is dat zul je je nu wellicht afvragen..... Maar afgelopen week heb ik werkelijk een super week gehad als gids op de boot met een groep van 15 soms 16 keileuke mensen uit Alblasserdam en omstreken. Gezelligheid volop, veel gelachen, super mooie duiken en dat allemaal voor 6 dagen lang.

De dagen waren soms lang, met een special trip naar Abu Nuhas (vertrek 07.00), een extra duikdag, soms 3 duiken per dag en ook nog een vroege duikdag (vertrek 06.00), maar het was het allemaal dubbel en dwars waard. Ik heb er volop van genoten! Dus Ronald, Arno, Ron, John, Arnold, Piet, Kees, Henk, Josine, Robert, Arjen, John, Martijn, Wendy, Stefan en Diana onwijs bedankt!

Hopelijk hebben jullie er net zo van genoten als ik, zeker van alle dolfijnen, en ik hoop jullie snel nog eens terug te zien! Ronald, sterkte met je vrouwtje en alvast heel veel gezondheid en geluk met de kleine :-). En Ron, ik zou het werkelijk fantastisch vinden om je zoontje op te mogen leiden. Hopelijk dan net zo relaxed met jou als buddy en uiteraard een boel duiken volop mooie dingen, varierend van schildpadden, murene's, barracuda's, tonijnen, octopussen en uiteraard niet te vergeten, de dolfijnen :-).

Kampioentjes :-)

2007-05-07T15:54:00.000+01:00

Sportshop is oké olé olé..... Ja even tijd voor wat leuke berichten. En dus ook tijd voor wat felicitaties. M'n volleyteampie is kampioen geworden. Dus meiden: toppie gedaan. Ik had er ook de laatste wedstrijden graag bijgeweest, maar helaas. Dit moet echter wel weer even gevierd worden! Ik ga er vanavond vast een biertje op nemen, en de rest houden we tegoed :-).

-x-

Carpe diem!

2007-05-06T17:41:00.000+01:00

Ook minder goede berichten bereiken helaas Egypte. En zeker na m'n super enthousiaste log van koninginnedag wil ik hier even bij stilstaan. Een zwart randje zeg maar. Helaas bleek deze dag namelijk voor vele een om nooit meer te vergeten, echter in hele andere zin van het woord. Een aantal tragische ongevallen die op het eiland gebeurd zijn. Bij deze dus ook voor de desbetreffende mensen: heel veel sterkte!

Dit deed me denken aan een avondje met Getty, waarbij we na een heerlijk etentje in "de Balcken" om een aantal prachtige uitspraken uitkwamen. Misschien niet allemaal nu van toepassing, maar zeker even het overdenken waard:
- wied het onkruid uit je gedachten en laat het geluk bloeien
- geluk is geen magie van de sterren, niet iets wat in de genen staat gegrift, maar een levensinstelling die iedereen zich eigen kan maken
- rijkdom is niet het grote geluk->geluk om iets kleins is grote rijkdom
- geloof niet in het lot, maar in het volgen van je hart en het gebruiken van je talent->je leven in eigen hand nemen levert duurzaam geluk op
- wie geluk heeft, geeft het door
- je moet je af en toe gewoon minder gelukkig voelen om te weten hoe geluk voelt
- wie moeite heeft om geluk en liefde te ontvangen, kan het altijd nog weggeven
- we hebben allemaal tegenspoed en geluk, maar degene die ook bij tegenspoed overeind blijft en doorgaat, is degene die erbij is als het geluk komt opdagen en die klaarstaat om dat geluk in ontvangst te nemen
- als je gelukkig wilt zijn, wees het dan

En nog een paar "gouwe ouwe" (?):
- live your dreams, or die trying
- if you enjoy living, life will be a joy for everyone
- life is what you made it
- leven is het meervoud van lef
- elke dag is een feest, je moet alleen soms zelf de slingers ophangen

Kortom: pluk de dag!

Een dag om nooit te vergeten.....

2007-05-03T15:56:00.000+01:00

30-04-'07, oftewel Koninginnedag 2007! Op zich wel raar om dan niet in het oranje feestgedruis te zijn, of lekker genieten op een terasje, maar dit was om hele andere redenen een dag om nooit meer te vergeten.....Én ik had m'n oranje bikini aan, dus toch een beetje in oranjestemming.

Het was de dag dat ik duiknr. 200 maakte. Lijkt niet echt bijzonder, maar deze duik ben ik 66 minuten lang vergezeld door 2 dolfijnen :-). De hele duik lang hingen ze om me heen of volgde ze me (of ik hun hahahahaha) en dat was zo super! Een onbeschrijflijk moment. Kan het haast nog steeds niet geloven, maar het was blijkbaar echt mijn dag!

Vanaf het moment dat we het water in sprongen, ik was gids voor nog 6 mensen, zagen we ze rondzwemmen. Tesamen met een schildpad (ook errug leuk uiteraard). Vervolgens zijn we heel rustig in het water gaan hangen om te zien of ze "gewoon" passeerde, of dat ze wellicht zouden blijven en misschien wat wilde spelen. Dit laaste was gelukkig het geval! Ze werden nieuwsgierig en bleven al die tijd rondzwemmen. Gooide met kwallen en hadden het duidelijk naar hun zin. Hoef dan ook vast niet uit te leggen dat dit voor mij niet anders was (en m'n gasten uiteraard ook). Wauw wat een moment!!!!!

Enig minpuntje was dat ik mijn camera niet bij me had, maar gelukkig super leuke gasten op de boot, dus zodra ze thuis zijn en de camera leegtrekken, ontvang ik alles via de mail. Deze foto's blijf ik jullie dus nog even schuldig.....

Een uurtje later!

2007-04-27T15:12:00.000+01:00

De zomertijd is ook hier nu begonnen. Vanacht is de klok een uurtje vooruit gegaan, wat nu dus betekent dat we weer een uurtje tijdsverschil hebben. Het is hier nu dus één uurtje later dan in Nederland.

Vanmorgen mistte ik het uurtje best wel, maar na de 2 fantastische duiken van vandaag ben ik het uurtje al weer vergeten. Komende week en ook volgende week ben ik volop op de boot aan het gidsen. En de groep van deze week is echt geweldig. Heel relaxed en ook leuk: 2 Nederlanders. Heb zelfs een heerlijk cup-a-soupie gegeten vanmiddag :-).

Moet het helaas kort houden, want ben nog erg druk..... Dus tot snel!

Een hele dikke kus vanuit het steeds warmer wordende Egypte -xxx-

Mathijs, wat een heerlijk ventje!

2007-04-24T16:00:00.000+01:00

Miek, zoals je ziet, het is gelukt! Onwijs bedankt voor de foto, helemaal super! En voor degene onder ons die nu even niet gelijk doorhebben waar het over gaat.....Dit is m'n super leuke, lieve, schattige, heerlijke (ja sorry, kan niet ophouden) neefje van inmiddels bijna 8 maanden oud. Voor nu moet ik het weer even doen met een foto, dus Miek ik hoop jullie snel weer online te zien ;-), mét webcam natuurlijk hihi! Maar zo is ie toch ook een klein beetje in Egypte. Het heeft me onwijs goed gedaan jullie allemaal even te zien. Ik mis jullie ontzettend! Maar buiten dat is het hier nog steeds helemaal geweldig.

Gisteravond een "hollandsche" avond gehad. Marijn, Hilde en Jos kwamen langs voor een supergezellig avondje. Ik had een (ja al zeg ik het zelf) heerlijke pasta gemaakt met een lekkere rauwkostsalade. En ja ook iedereen bevestigde het heerlijke eten ;-). Maar het leukste van alles was toch wel het dvd-je van Hans Teeuwen (hard & zielig). Volop gelachen dus.

Verder ben ik druk bezig met een RESCUE-course, en hoop deze morgen af te ronden. Daarna weer heerlijk een aantal dagen gidsen. En zeker met het weer van nu is dit absoluut geen straf. De temperatuur blijft lekker stijgen, en met een lekker briesje is het op de boot heerlijk vertoeven. Én ook nog eens erg goed voor m'n tintje ;-).

Nu nog even wat papierwerk van vandaag afronden en de dingetjes op het werk afronden. Dan kan ik lekker op huus an.....

Update.....

2007-04-22T10:46:00.000+01:00

Het werd wel weer even tijd voor een update dacht ik zo, dus hopelijk voor een ieder weer wat leesplezier. Heb de afgelopen dagen weer genoeg meegemaakt dus ga er maar even lekker voor zitten zou ik zeggen ;-)

Eerst eens even bedenken waar te beginnen. Ja bij het begin natuurlijk, maar af en toe raak je echt de weg een beetje kwijt voor welke dag het is en wat je allemaal hebt beleefd. De zandstorm vanuit Cairo lijkt me wel een goed begin. Dit had namelijk ook de nodige gevolgen voor hier.

Na ons heerlijk vrije dagje maandag, dinsdag weer heerlijk aan het werk. Was eigenlijk wel heel relaxed, want had maar 1 cursist voor een Scuba-Review. Een uitgebreide herhaling voor iemand die al langere tijd niet heeft gedoken. Betekende 's ochtends in het zwembad en 's middags naar een duikplek niet al te ver van onze marina vandaan. Daar hebben we heerlijk 2 duiken gemaakt.

Woensdag begon een beetje de ellende. 's Nachts was het weer nogal omgeslagen en kwamen de berichten vanuit Cairo dat er zandstormen waren door de harde wind. Wegen waren afgesloten en zelfs het vliegveld was tijdelijk dicht. En toen ik de gordijnen opendeed om te kijken hoe de zee eruit zag.....ja woest en vrij veel golven. Niet echt een goed teken om de ochtend mee te beginnen. In de marina aangekomen bleek dat ook wel. De coast-guards vertelden ons dat we niet uit mochten varen, overigens niemand in heel Hurghada. Niet geheel onterecht trouwens. Maar ja, wat nu? Een beetje schuiven hier en daar in de planning, en ik mocht helaas niet zoals een paar andere van een verplichte vrije dag genieten. Maar ach, ik heb weer een leuke cursist opgeleid tot EFR (Emergency First Responder).

Raar maar waar, maar donderdag was het eigenlijk prachtig weer. En met 1 cursist voor de Advanced Open Water Course, had ik zeker weer een superdag vol mooie duiken. En ook weer genoeg gezien. 's Avonds heerlijk bij Peanuts gegeten, waar we hadden afgesproken met Johan. Een bekende van Mieks. En wat een tas vol lekkere dingen had ie mee.....Kaas! Echte hollandsche kaas (en pas toen ik een broodje met dit lekkers aan het eten was, besefte ik pas dat je zelfs van kaas heel blij kunt worden), stroopwafels, dropjes enz. Dus pap en mam Appelhof: helemaal geweldig, en vooral errug lekker :-).

Vrijdag de cursus afgerond, met een nachtduik op het eind, en op naar La Luna. Een heerlijke Italiaan niet ver bij ons vandaan. Klein beetje haasten want er werd op me gewacht. Nog meer bekenden! Texelaars nog wel :-). Melanie & Guido (Betsema) waren een weekje in Egypte en hadden wat spulletjes voor me mee. Alhoewel? Ja je raadt het al, het tasje stond nog op de kamer.....Vergeten! Maar ach, dat mocht de pret niet drukken. Want inmiddels heb ik het tasje gister opgehaald bij het vliegveld en ze even uitgezwaaid. Best apart kan ik je zeggen. Maar mam en Miek.....ze lopen heerlijk, en de slakruiden smaakten goed hihi.

Zaterdag was een dagje gidsen op de boot en vandaag (zondag) ben ik vrij. Zit nu wel op m'n werk, maar alleen om even een heleboel dingetjes af te ronden en wat papierwerk te regelen. Das toch handiger met een kopieerapparaat in de buurt. En het draadloze internet is natuurlijk helemaal mooi meegenomen. Hoe noemen ze dat ook alweer? Twee vliegen in één klap? Gewoon vanochtend vroeg m'n kleine neefje op de webcam gezien. En natuurlijk daarbij ook m'n zussie, Alex, pap en mam. Een super begin van de dag. Ben bijna klaar met afronden en ga zo dus nog even van m'n vrije middagje genieten. Lekker even chillen op het strand. Maar volgens mij ben ik niet de enige.....hoorde dat het in Nederland ook erg lekker vertoeven is :-).

-xxx-

ps: ik kan het niet genoeg zeggen, maar ben erg blij met alle lieve, leuke, lang of korte berichtjes van iedereen in welke vorm dan ook. GA ER OOK VOORAL MEE DOOR!!!!! Miss you all :-)

Saampies vrij :-)

2007-04-18T09:54:00.000+01:00

Afgelopen maandag waren we eindelijk een keertje op dezelfde dag vrij. Dat was nog niet voorgekomen, en wellicht zal het ook niet vaak lukken, maar nu dus heerlijk een dagje samen chillen en lekker relaxen. En dan is gelukt ;-)

Uiteraard eerst heerlijk uitgeslapen, al was ik wel weer wat vroeg wakker. Maar er waren nog genoeg kleine dingetjes die ik graag wilde doen (papierwerk, laptop organiseren, foto's ordenen enz) en daar ben ik dus eerst lekker mee begonnen. Soms heb je daar gewoon weg de puf niet meer voor. Maar het leek of ik energie genoeg had, waarschijnlijk van enthousiasme en blijdschap om samen lekker vrij te zijn. Dus m'n kamertje is weer lekker opgeruimd, de was weer gedaan en ook het papierwerk is lekker opgeschoten.

Nadat Mieks ook was ontwaakt, eerst een lekker ontbijtje gemaakt. Pierre had ons een heerlijk versgebakken brood gebracht, en bij de supermarkt had ik een stukje overheerlijke brie kunnen bemachtigen. Sapje erbij, en klaar was het ontbijt. Daarna restte maar één ding: snel naar het strand! Je ziet het wel elke dag, maar das toch anders. Nu konden we heerlijk neerploffen in het zand, boekje lezen, beetje slapen, lekker chillen en natuurlijk volop genieten van het zonnetje en alle streepjes een beetje bijkleuren ;-).

Het ging ons allemaal erg goed af, maar dat zal niemand vast verbazen. Helaas leek het echter wel of deze dag tig keer sneller voorbij ging dan alle andere.

's Avonds nog even wat geshopt bij een soort van boekhandeltje. We waren nog steeds op zoek naar een eigen clipboard en whiteboardmarkers. Maar ook dat is gelukt. Tijd voor een biertje..... Kortom: een super dagje :-), helaas veel te snel voorbij, wellicht dus te kort? Maar kan niet anders zeggen dat ik niet kan wachten tot ons volgende vrije dagje samen.....

Het seizoen lijkt echt te zijn begonnen.....

2007-04-15T16:10:00.000+01:00

Deze week was echt super. Of eigenlijk moet ik zeggen dat het hier nog steeds zo fantastisch is. Wel keidruk met af en toe wel hele lange dagen, maar nog steeds.....het is het dubbel en dwars waard. Maandag en dinsdag een AOWC (Advanced Open Water Course) gegeven, en op de eerste duik (diepduik) werden we gelijk tijdens de afdaling getrakteerd op een paar prachtige white-tip reef sharks. En daar werd nog een klein schepje bovenop gedaan. Op de bodem zittend om een paar oefeningen te doen, met uitzicht op een grotje met jawel, nog meer white-tips.

Tijdens de tweede duik (navigatie) werden we op de terugweg lange tijd vergezeld door een prachtig schildpad. En met verder nog zoveel moois om ons heen, was ook dit weer een supergave dag.

Dag 2 van de cursus werd een lange, maar daardoor niet minder leuk. De laatste duik was een nachtduik. En we hebben flink gelachen om de kapitein. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar we liepen in het donker vast op een zandbank, oeps. Maar uiteindelijk kwam alles goed, en kon ik vlug naar nog een housewarmingparty van wat vrienden. Betekende helaas (ach helaas?) wel weer een latertje.

Woensdag stond er een EFR-cursus op het programma, gevolgd door een RESCUE-course vanaf donderdag. Inmiddels heb ik net al het papierwerk ingevuld en is iedereen blij. Vooral vandaag onwijs gelachen bij de laatste scenario's. Maar vooral volop genoten! Wat is er mooier dan je laatste scenario te doen midden tussen een groep dolfijnen.....

En wat het allemaal nog gaver, leuker, superder enz.....maakt is dat ik morgen van een toch wel welverdiende vrije dag mag genieten. En het allerleukste daaraan is dat ik eindelijk een vrije dag samen met Mieks heb. Voor het eerst. Dus dat gaan we strax natuurlijk even vieren. Morgen een beetje uitslapen en dan lekker chillen en relaxen op het strand! Daar kijken we al lange tijd naar uit :-)

Heel veel liefs vanuit Egypte -x-

VROLIJK PASEN :-)

2007-04-08T17:15:00.000+01:00

Allereerst iedereen een heel vrolijk pasen vanuit het zonnige Egypte! Voor de meeste betekent dat een paar vrije dagen.....Maar ook voor mij :-) Vandaag heb ik weer heerlijk een vrij daggie gehad en dus alle tijd om nu in het internetcafe m'n tijd door te brengen.

Volgens mij was ik gebleven ergens bij de woensdag. De dag dat ik het befaamde visumstempeltje in m'n paspoort kreeg :-). Maar de rest van de week volop cursussen gedraaid. Het wordt steeds drukker, en met een aantal weken ben ik de aangewezen persoon voor alle nederlanders. M'n enige nederlandse collega vertrekt, dus dan worden ze automatisch naar mij toegeschoven. Verder de afgelopen week alleen maar in het engels cursussen gedraaid. Maar vanaf morgen start ik een Advanced Open Water in het duits, tesamen met een nitrox-course. Zal ook weer even omschakelen worden. Zelfs lijkt het af en toe wel of ik moeite heb om de juiste nederlandse woorden te vinden tussen al dat engels en duits hahahahaha. Maar ook met de arabische taal gaat het steeds beter.....

Vrijdagavond zijn we naar El Gouna geweest en hebben we even flink gefeest. We waren uitgenodigd voor de opening van een nieuwe loungeclub. Supercool en heel erg gezellig. Ook daar weer vele bekenden gezien. Helaas moest ik de dag erna wel weer gewoon werken, maar vandaag heb ik heerlijk uit kunnen slapen.

Verder lekker gerommeld en lekker wat op kunnen ruimen. En ook de huishoudelijke taken weer gedaan. Vanmiddag Mieks opgehaald van d'r werk en zijn daarna naar een mega supermarkt/store geweest en hebben flink wat huishoudelijke spulletjes geshopt. Toch wat extra bestek, en wat praktische dingen voor in de keuken. Het wordt steeds meer en meer echt ons huis :-) Helaas het enige wat echt nog ontbreekt is internet. Maar ach, ook dat zal terzijnertijd wel goedkomen. Enshallah zullen ze hier zeggen.

Pfff papierwerk

2007-04-08T13:56:00.000+01:00

Tja ook dat moet gebeuren, net als m'n website bijwerken trouwens. Maar goed, ik heb nu even een momentje om dat te doen. Dus snel typen, des te sneller kan ik iedereen weer op de hoogte houden :-)

Na een paar super dagen op de boot, volop brabanders, en weer wat lieve woorden van het thuisfront te hebben gehoord, dinsdag een aantal mensen de eerste duikervaringen mee laten maken. Samen met m'n collega Nick, een groep van 7 DSD's (discover scuba diving) meegenomen in het zwembad en later in de zee. Zwaar maar iets wat heel veel voldoening geeft. En een leuke inleiding op de woensdag. Toen stonden er 4 Open Water cursisten op me te wachten.

's Ochtends gestart met de theorie, die Simon van me overnam. Ik had helaas even belangrijkere dingen te regelen. Papierwerk voor het visum! Samen met de advocaat van kantoor, op naar het paspoortkantoor. Op naar die gewilde stempel in m'n paspoort. Na het invullen van een aantal papieren op kantoor, op weg. Ook daar nog wat gegevens ingevuld, 2 pasfoto's erbij en afwachten. Terug naar de duikschool om verder te gaan met de cursisten.

In de lunchpauze echter snel weer in een taxi gesprongen om m'n paspoort op te halen, en die befaamde stempel was dus gezet :-) M'n visum is geregeld! Jippie!!!!!

Ver weg, maar gelukkig soms zo dichtbij.....

2007-04-08T13:45:00.000+01:00

Vorige week was het zover. Ik werd voor de leeuwen gegooid. Zondag en maandag was ik de gids van de boot. Zelf verantwoordelijk voor het reilen en zeilen van de volledige boot vol gasten. En wat voor gasten. Zo'n 30 brabanders op de boot. Een en al gezelligheid dus, en heerlijk om zomaar zoveel nederlanders om je heen te hebben.

Zo ie zo een bijzondere ervaring, daar ik de afgelopen weken altijd kon terugvallen op Simon, m'n trainer/mentor. Maar nu dus het moment om het zelf te doen. Met het vertrouwen van de hele crew, en m'n collega's! En het is me gelukt! Uiteraard hahahahaha. En dat op 1 april.....

Ook een bijzondere dag trouwens. En dan niet alleen omdat dat de dag was dat ik het vertrouwen van iedereeen kreeg, maar ook de dag van de verjaardag van m'n mams. En na een zware dag op de boot was het des te gaver om 's avonds behalve m'n moeder, ook m'n vader, m'n oma, en Miek & Alex aan de telefoon te hebben. Behalve internet, ook leve de telefoon :-). Soms lijkt alles zo ver weg, maar op zo'n moment gelukkig toch ook weer heel dichtbij!

-x-